noun · femininefirst declension
contumācia
contumācia f (genitive contumāciae)
Classical[kɔn.tʊˈmaː.ki.a]Ecclesiastical[kon.tuˈmaː.t͡ʃi.a]
Meaning
- arrogance, inflexibility, contumacy, stubbornness
- obstinate refusal to appear in court
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | contumācia | contumāciae |
| genitive | contumāciae | contumāciārum |
| dative | contumāciae | contumāciīs |
| accusative | contumāciam | contumāciās |
| ablative | contumāciā | contumāciīs |
| vocative | contumācia | contumāciae |
contŭmācĭa, ae, f. contumax,
I. perseverance in one's purpose or opinion, generally in a bad sense, arrogance, inflexibility, contumacy, obstinacy, stubbornness.
I. Prop.
A. In gen. (in good prose, and very freq.):
illa tua singularis insolentia, superbia, contumacia, Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; so, contumacia et adrogantia, id. Rosc. Com. 15, 44: contumacia et ferocitas, Suet. Vit. 2 al.: inter abruptam contumaciam et deforme obsequium pergere iter, Tac. A. 4, 20 fin.: oris oculorumque illa contumacia ac superbia, Cic. Verr. 2, 3, 2, § 5: adversus principem, Tac. H. 4, 3: parendi, Plin. Pan. 18: eadem in vultu, Liv. 2, 61, 6; cf. Tac. A. 1, 24 fin.: responsi tui, Cic. Pis. 31, 78.— Sometimes in a good sense, firmness, constancy, self-confidence (cf. contumax): Socrates adhibuit liberam contumaciam, Cic. Tusc. 1, 29, 71; so, maxima innocentiae, Quint. Decl. 2, 5.—B. Esp., jurid. t. t., an obstinate disobedience to a judicial order, an obstinate refusal to appear in court, contumacy, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 57 (65), 2:
contumacia eorum, qui jus dicenti non temperant, litis damno coërcetur, Dig. 42, 1, 53 pr.; cf. contumax, I. B.—II. Transf., of animals:
contumacia pervicax boum, Col. 6, 2, 11.—Of inanim. things: arborum (with fastidium), obstinacy in growth, Plin. 16, 32, 58, § 134.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
contumācia ae, f
contumax, inflexibility, contumacy, obstinacy, stubbornness: illa tua: in voltu, L.: responsi: adversus principem, Ta.— Firmness, constancy: libera.
Origins
From contumāx (“stubborn”).
Descendants
- Catalancontumàcia
- Englishcontumacy
- Frenchcontumace
- GermanKontumaz
- Italiancontumacia
- Portuguesecontumácia
- Spanishcontumacia
- Siciliancuntumacia
In English words that came into English from contumācia
- contumacycontumācia