LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

contumēliōsus

contumēliōsus (feminine contumēliōsa, neuter contumēliōsum, superlative contumēliōsissimus)
Classical[kɔn.tʊ.meː.liˈoː.sʊs]Ecclesiastical[kon.tu.me.liˈɔː.s̬us]
contumēliōse sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectiveabusive, insolent

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontumēliōsuscontumēliōsacontumēliōsum
genitivecontumēliōsīcontumēliōsaecontumēliōsī
dativecontumēliōsōcontumēliōsaecontumēliōsō
accusativecontumēliōsumcontumēliōsamcontumēliōsum
ablativecontumēliōsōcontumēliōsācontumēliōsō
vocativecontumēliōsecontumēliōsacontumēliōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontumēliōsīcontumēliōsaecontumēliōsa
genitivecontumēliōsōrumcontumēliōsārumcontumēliōsōrum
dativecontumēliōsīscontumēliōsīscontumēliōsīs
accusativecontumēliōsōscontumēliōsāscontumēliōsa
ablativecontumēliōsīscontumēliōsīscontumēliōsīs
vocativecontumēliōsīcontumēliōsaecontumēliōsa

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

voces (verba) contumeliosae
insulting expressions.
contumeliosis vocibus prosequi aliquem (vid. sect. VI. 11, note Prosequi...)
to use insulting expressions to any one.

contŭmēlĭōsus, a, um, adj. contumelia,
I. full of abuse, reproachful, insolent, abusive (in good prose): partim te superbum esse dicunt, quod nihil respondeas, partim contumeliosum, quod male respondeas, Cic. Fam. 1, 10: uti beneficio Antonii contumelioso, id. Att. 15, 12, 1: quam contumeliosus in edictis! id. Phil. 3, 6, 15: litterae in aliquem, id. Q. Fr. 1, 2, 3, § 9; id. Balb. 9, 24; Sall. J. 65, 2: contumeliosum id militibus, Tac. H. 2, 27: dicta, Sall. J. 20, 5; Liv. 24, 5, 5: edicta, Suet. Ner. 41: et minaci et contumaci epistulă, id. Claud. 35: exactor, Dig. 22, 1, 33 pr.—Comp.: παρεγχείρησις, Cic. Att. 15, 4, 3: injuria, Dig. 47, 10, 7, § 7.—Sup.: genus acclamationum, Suet. Dom. 23: verbum, Quint. 2, 12, 1; 12, 5, 6.—Adv.: contŭmēlĭōsē, abusively, insolently, etc.: dicere de absentibus, Cic. Off. 1, 37, 134; Quint. 6, 1, 17: contumeliose et aspere dicere in adversarios, id. 6, 3, 28 al.—Comp., Ter. Phorm. 2, 3, 1; Liv. 32, 37, 4; Just. 5, 4, 13.—Sup., Cic. Vat. 12, 29; Vell. 1, 7, 1.

Origins

From contumēlia + -ōsus.

Descendants
  • Catalancontumeliós
  • Englishcontumelious
  • Italiancontumelioso

In English words that came into English from contumēliōsus

  • contumeliouscontumēliōsus

Quick answers

What does contumēliōsus mean in Latin?
contumēliōsus, a adjective, means “abusive, insolent”.
How do you pronounce contumēliōsus?
In classical Latin, [kɔn.tʊ.meː.liˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.tu.me.liˈɔː.s̬us].