adjectivefirst/second-declension adjective
contumēliōsus
contumēliōsus (feminine contumēliōsa, neuter contumēliōsum, superlative contumēliōsissimus)
Classical[kɔn.tʊ.meː.liˈoː.sʊs]Ecclesiastical[kon.tu.me.liˈɔː.s̬us]
contumēliōse sg. voc. m.
Meaning
- adjectiveabusive, insolent
Latīnē defined in Latin in our graded readers
verbīs iniūriōsuscontumēliōsus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 1
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contumēliōsus | contumēliōsa | contumēliōsum |
| genitive | contumēliōsī | contumēliōsae | contumēliōsī |
| dative | contumēliōsō | contumēliōsae | contumēliōsō |
| accusative | contumēliōsum | contumēliōsam | contumēliōsum |
| ablative | contumēliōsō | contumēliōsā | contumēliōsō |
| vocative | contumēliōse | contumēliōsa | contumēliōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contumēliōsī | contumēliōsae | contumēliōsa |
| genitive | contumēliōsōrum | contumēliōsārum | contumēliōsōrum |
| dative | contumēliōsīs | contumēliōsīs | contumēliōsīs |
| accusative | contumēliōsōs | contumēliōsās | contumēliōsa |
| ablative | contumēliōsīs | contumēliōsīs | contumēliōsīs |
| vocative | contumēliōsī | contumēliōsae | contumēliōsa |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- voces (verba) contumeliosae
- insulting expressions.
- contumeliosis vocibus prosequi aliquem (vid. sect. VI. 11, note Prosequi...)
- to use insulting expressions to any one.
contŭmēlĭōsus, a, um, adj. contumelia,
I. full of abuse, reproachful, insolent, abusive (in good prose):
partim te superbum esse dicunt, quod nihil respondeas, partim contumeliosum, quod male respondeas, Cic. Fam. 1, 10: uti beneficio Antonii contumelioso, id. Att. 15, 12, 1: quam contumeliosus in edictis! id. Phil. 3, 6, 15: litterae in aliquem, id. Q. Fr. 1, 2, 3, § 9; id. Balb. 9, 24; Sall. J. 65, 2: contumeliosum id militibus, Tac. H. 2, 27: dicta, Sall. J. 20, 5; Liv. 24, 5, 5: edicta, Suet. Ner. 41: et minaci et contumaci epistulă, id. Claud. 35: exactor, Dig. 22, 1, 33 pr.—Comp.: παρεγχείρησις, Cic. Att. 15, 4, 3: injuria, Dig. 47, 10, 7, § 7.—Sup.: genus acclamationum, Suet. Dom. 23: verbum, Quint. 2, 12, 1; 12, 5, 6.—Adv.: contŭmēlĭōsē, abusively, insolently, etc.: dicere de absentibus, Cic. Off. 1, 37, 134; Quint. 6, 1, 17: contumeliose et aspere dicere in adversarios, id. 6, 3, 28 al.—Comp., Ter. Phorm. 2, 3, 1; Liv. 32, 37, 4; Just. 5, 4, 13.—Sup., Cic. Vat. 12, 29; Vell. 1, 7, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
contumēlīōsus adj. with comp.
contumelia, full of abuse, reproachful, abusive, insulting: contumeliosis vocibus prosequi, Cs.: in edictis: te esse dicunt contumeliosum, quod, etc.: oratio: quod contumeliosum in eos foret, si, etc., S.
Origins
From contumēlia + -ōsus.
Descendants
- Catalancontumeliós
- Englishcontumelious
- Italiancontumelioso
In English words that came into English from contumēliōsus
- contumeliouscontumēliōsus