cōnsequor
Meaning
- deponentto move, travel, come, pass or go after, or follow behind another (in time and/or space)
- deponentto chase, to pursue, to go after; to look for, to search for, to seek
- deponentto attend, to accompany, to escort
- deponentto copy, to imitate; to adopt, to obey
- deponentto follow as a consequence or effect: to ensue (from), to result (from), to arise (from) or to proceed (from)
- deponentto reach, to overtake, to come up with, to attain to, to arrive at
- deponentto become like or equal to someone or something in any property or quality; to equal, to match, to attain, to come up to
- deponentto obtain, to acquire, to get, attain, reach
quod in Gallia a potentioribus atque iis qui ad conducendos homines facultates habebant vulgo regna occupabantur; qui minus facile eam rem imperio nostro consequi poterant
Because, in Gaul, those were more powerful and had the capacity to hire men often sought to make themselves kings, and they were less able to easily accomplish this objective on account of our empirec. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 2.1 - deponentto reach, to distinguish
- deponentto understand, to perceive, to learn, to know
- deponentto be equal to, to impress fully, to do justice to
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sequendō capiō; puer amīcum currēns cōnsequitur.sequēns attingōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Invenire · Reperire · Deprehendere · Nancisci · Adipisci · Consequi · Assequi
Invenire denotes, as a general term, to find; reperire and deprehendere suppose a previous concealment of the thing found, and an intention, and pains employed on the part of the finder; but the reperiens (from πεπαρεῖν) merely discovers what was concealed, and now lies before his eyes, like ἀνευρεῖν; the deprehendens, what desired to hide itself, or to escape, and now is in his power. Tac. Ann. i. 74. Perniciem aliis ac postremo sibi invenere: comp. with xiv. 3. Cædes quonam modo occultaretur nemo reperit. 2. Invenire, reperire, deprehendere, imply a concealed object, which is discovered; whereas nancisci, adipisci, assequi, and consequi, only a distant object, which is reached; the nanciscens (from ἐνεγκέσθαι) arrives at his object with or without trouble, sometimes even against his wish, as to light upon; the adipiscens (from potiri) only by exertion, as to achieve; the consequens arrives at the object of his wish with or without assistance; the assequens, at the object of his endeavors, by means of exertion. Suet. Tib. 10. Titus ad primam statim mansionem febrim nactus: comp. with Dom. 15. Nero in adipiscenda morte manu Epaphroditi adjutus est. Cic. Att. x. 12. Nactus Curionem omnia me consecutum putavi. Rosc. Com. 4. Ut neque nihil neque tantum quantum postulavimus consequamur. In Cic. Mil. 11. Nihil dico quid resp. consecuta sit, nihil quod vos, nihil quod omnes boni; namely, by the death of Clodius, to which certainly nobody but Milo had contributed; assecuta sit could not be substituted; and, on the other hand, in Sen. Brev. 17. Operose assequuntur quæ volunt, anxii tenent quæ assecuti sunt; the word consequuntur would be too weak. Cic. Fam. i. 7, 10. Omnia quæ ne per populum quidem sine seditione assequi arbitrabantur, per senatum consecuti sunt. (iii. 142.)
Conjugation conjugation 3 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnsequor | cōnsequēbar | cōnsequar | — | — | — |
| 2nd sg. | cōnsequeris cōnsequere | cōnsequēbāris cōnsequēbāre | cōnsequēris cōnsequēre | — | — | — |
| 3rd sg. | cōnsequitur | cōnsequēbātur | cōnsequētur | — | — | — |
| 1st pl. | cōnsequimur | cōnsequēbāmur | cōnsequēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | cōnsequiminī | cōnsequēbāminī | cōnsequēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | cōnsequuntur | cōnsequēbantur | cōnsequentur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnsequar | cōnsequerer | — | — |
| 2nd sg. | cōnsequāris cōnsequāre | cōnsequerēris cōnsequerēre | — | — |
| 3rd sg. | cōnsequātur | cōnsequerētur | — | — |
| 1st pl. | cōnsequāmur | cōnsequerēmur | — | — |
| 2nd pl. | cōnsequāminī | cōnsequerēminī | — | — |
| 3rd pl. | cōnsequantur | cōnsequerentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōnsequere | — |
| pres. 2nd pl. | cōnsequiminī | — |
| fut. 2nd sg. | cōnsequitor | — |
| fut. 3rd sg. | cōnsequitor | — |
| fut. 3rd pl. | cōnsequuntor | — |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōnsequī | — |
| perfect infinitive | cōnsecūtum esse cōnsequūtum esse | — |
| future infinitive | cōnsecūtūrum esse cōnsequūtūrum esse | — |
| present participle | cōnsequēns cōnsequente, cōnsequentem, cōnsequentēs, cōnsequentī, cōnsequentia, cōnsequentibus, cōnsequentis, cōnsequentīs, cōnsequentium | — |
| perfect participle | cōnsecūtus cōnsequūtus | cōnsecūta cōnsecūtā, cōnsecūtae, cōnsecūtam, cōnsecūtārum, cōnsecūtās, cōnsecūte, cōnsecūtī, cōnsecūtīs, cōnsecūtō, cōnsecūtōrum, cōnsecūtōs |
| future participle | cōnsecūtūrus cōnsequūtūrus, cōnsecūtūra, cōnsecūtūrā, cōnsecūtūrae, cōnsecūtūram, cōnsecūtūrārum, cōnsecūtūrās, cōnsecūtūre, cōnsecūtūrī, cōnsecūtūrīs, cōnsecūtūrō, cōnsecūtūrōrum, cōnsecūtūrōs, cōnsecūtūrum | cōnsequendus cōnsequenda, cōnsequendā, cōnsequendae, cōnsequendam, cōnsequendārum, cōnsequendās, cōnsequende, cōnsequendīs, cōnsequendōrum, cōnsequendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- hostes assequi, consequi
- to overtake the enemy.
- consequi, assequi aliquem
- to catch some one up.
- hoc probato consequens est
- it follows from what we have shown.
- id quod voluit consecutus est
- he attained his object.
- scientiam alicuius rei consequi
- to acquire knowledge of a subject.
- opes, gratiam, potentiam consequi
- to acquire influence.
- gloriam (immortalem) consequi, adipisci
- to win (undying) fame.
- immortalitatem consequi, adipisci, sibi parere
- to attain eternal renown.
4 more phrases
- prima (superiora); consequentia (Fin. 4. 19. 54)
- premises; consequences.
- coniectura assequi, consequi, aliquid coniectura colligere
- to conjecture.
- aliquid efficere, consequi in aliqua re (De Or. 1. 33. 152)
- to obtain a result in something.
- fructum (uberrimum) capere, percipere, consequi ex aliqua re
- to derive (great) profit , advantage from a thing.
consecutus est me usque ad fores, Plaut. Cist. 1, 1, 93: me continuo, id. Am. 3, 1, 20: te tam strenue, id. Rud. 2, 6, 9: prope nos, id. ib. 4, 3, 11; cf.: litteras suas prope, Liv. 41, 10, 12: vocem gradu, Plaut. Rud. 1, 4, 21.—Consequimini, Plaut. Mil. 3, 3, 22: hic se conjecit intro: ego consequor, Ter. Heaut. 2, 3, 36: ego rectā consequor, id. Hec. 3, 3, 12; Nep. Them. 7, 2: comitibus non consecutis, without attendants, Cic. Tusc. 5, 34, 97.—reliquas copias Helvetiorum, Caes. B. G. 1, 13: reliquos, id. ib. 1, 53: consequuntur equites nostri, ut erat praeceptum, Auct. B. G. 8, 27: consecutis strenue hostibus, Curt. 5, 4, 34: fugientem (Servium), Liv. 1, 48, 4.—Absol.: ita mihi videntur omnia, mare, terra, caelum consequi, ut, etc., Plaut. Am. 5, 1, 3 Fleck. Codd. (Ussing, concoqui).—Sallustium (Livius, etc.), Vell. 2, 36, 3: has tam prosperas res consecuta est subita mutatio, Nep. Dion, 6, 1; cf. id. Cim. 3, 2: si haec in eum annum qui consequitur redundarint, Cic. Mur. 39, 85; cf.: omnes anni consequentes, id. Sen. 6, 19: tempus, id. Fin. 1, 20, 67: reliquis consecutis diebus, id. Phil. 1, 13, 32: ejusmodi tempora post tuam profectionem consecuta esse, id. Fam. 1, 5, a, 1; Auct. Her. 2, 5, 8: haec cum Crassus dixisset, silentium est consecutum. Cic. de Or. 1, 35, 160; cf. id. ib. 3, 2, 6; id. Tusc. 4, 8, 19: hominem consequitur aliquando, numquam comitatur divinitas, i. e. after death, Curt. 8, 5, 16.—minas jam decem habet a me filia ... Hasce ornamentis consequentur alterae, Ter. Heaut. 4, 7, 9: his diebus, quae praeterita erunt superiore mense, opera consequi oportet, to make up, Col. 11, 2, 90.—Far more freq., Chrysippum Diogenes consequens partum Jovis dejungit a fabulā, Cic. N. D. 1, 15, 41: eum morem, id. Leg. 2, 7, 18: alicujus sententiam, Plaut. As. 2, 1, 13: necesse'st consilia consequi consimilia, Ter. Heaut. 1, 2, 35; so, sententias (principum), Cic. Cat. 3, 6, 13: suum quoddam institutum, id. Off. 1, 32, 116: exilitatem, id. Brut. 82, 284: mediam consilii viam, Liv. 24, 45, 7.—rebus ab ipsis Consequitur sensus, Lucr. 1, 461; 3, 929; 4, 867; cf. id. 3, 477: ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor consequatur, Cic. Tusc. 4, 8, 19: quam eorum opinionem magni errores consecuti sunt, id. ib. 1, 16, 36: quod dictum magna invidia consecuta est, Nep. Dion, 6, 4: ex quo illud naturā consequi, ut communem utilitatem nostrae anteponamus, Cic. Fin. 3, 19, 64; Quint. 6, 3, 44; 2, 3, 2: quia libertatem pax consequebatur, Cic. Phil. 1, 13, 32.—si quod primum in conexo est, necessarium est, fit etiam quod consequitur necessarium, Cic. Fat. 7, 14; 5, 9; cf. under P. a.—si statim navigas, nos Leucade consequere, Cic. Fam. 16, 1, 2: aliquem in itinere, id. Inv. 2, 4, 15; Pompeius ap. Cic. Att. 8, 12, A, § 3: fugientem, Liv. 1, 48, 4; Curt. 4, 9, 25; Dig. 42, 8, 10, § 16; cf. Verg. A. 11, 722: cohortes, Suet. Caes. 31: virum, Ov. M. 10, 672: rates, id. ib. 8, 143 et saep.—si adcelerare volent, ad vesperam consequentur, Cic. Cat. 2, 4, 6: prius quam alter, qui nec procul aberat, consequi posset, Liv. 1, 25, 10: Fabius equites praemittit, ut ... agmen morarentur dum consequeretur ipse, Auct. B. G. 8, 28 init.: interim reliqui legati sunt consecuti, came up, Nep. Them. 7, 2.—ut opes quam maximas consequantur, Cic. Off. 1, 19, 64; cf. quaestum, id. Imp. Pomp. 12, 34: amplissimos honores, id. Planc. 5, 13: magistratum, id. ib. 25, 60: eam rem (i. e. regna), Caes. B. G. 2, 1: dum sua quisque spolia consequi studet, Curt. 4, 9, 19.—With ab: nec dubitat quin ego a te nutu hoc consequi possem, Cic. Fam. 13, 1, 5: ab aliquo suum consequi, Gai Inst. 2, 55; Dig. 15, 1, 9, § 1; Cic. Planc. 23, 55.—With ex: fructum amplissimum ex vestro judicio, Cic. Imp. Pomp. 1, 2: gloriosam victoriam ex rei publicae causā, id. Cael. 7, 18: aliquid commodi ex laboriosā exercitatione corporis, id. Fin. 1, 10, 35; Quint. 7, 2, 42.—With per: omnia per senatum (corresp. with adsequi per populum), Cic. Fam. 1, 7, 10; Quint. 3, 8, 34. —With abl.: ut omnem gloriam ... omni curā atque industriā consequare, Cic. Fam. 1, 7, 9; 1, 5, b, 2 fin.: suis erga aliquem meritis inpunitatem, id. Planc. 1, 3: tantam gloriam duabus victoriis, Nep. Them. 6, 3; id. Dat. 5, 2; id. Att. 19, 2; 21, 1; Quint. 10, 1, 8; 10, 1, 102; Ov. Tr. 5, 7, 68.—With in and abl.: si quid in dicendo consequi possum, Cic. Imp. Pomp. 1, 2: in hac pernicie rei publicae ... gratiam, id. Off. 2, 22, 79: Achillis gloriam in rebus bellicis, Quint. 12, 11, 27; cf. Nep. Ages. 2, 5.—With ut or ne: hoc consequi, ut ne, etc., Cic. Fam. 1, 2, 4: nec legum repertores sine summā vi orandi consecutos, ut. etc., Quint. 2, 16, 9; 5, 10, 125; 8, 3, 70; Vell. 2, 124, 4; Cels. 7, 26, 3; vix per matrem consecutus, ut, etc., Suet Tib. 12: per quae si consequi potuimus, ut, etc., Cels. 3, 19: sicut hic Cicero consequitur, ne, etc., Quint. 9, 2, 62.—Absol.: quibus ex rebus largiter erat consecutus, made great profit, Auct. B. Afr. 62; cf.: non quod minore numero militum consequi difficile factu putaret, sed ut, etc., Auct. B. Alex. 30, 3: non est turpe non consequi, dummodo sequaris, Sen. Ben. 5, 5, 4.—With inf. as object: vere enim illud dicitur, perverse dicere homines perverse dicendo facillime consequi, Cic. de Or. 1, 33, 150.—matrem ipsam ex aegritudine hac miseram mors consecuta'st, Ter. Phorm. 5, 1, 23: tanta prosperitas Caesarem est consecuta. ut, etc., Nep. Att. 19, 3; Quint. 7, 4, 19: si aliqua nos incommoda ex iis materiis consequentur, id. 2, 10, 14; cf. I. B. 2, b. supra.—aliquem majorem, Cic. Brut. 64, 228: nullam partem tuorum meritorum, id. Fam. 1, 8, 6; cf.: ad consequendos, quos priores ducimus, accendimur, Vell. 1, 17, 7: verborum prope numerum sententiarum numero, Cic. de Or. 2, 13, 56; Col. 11, 2, 90.—similitudinem veri, Cic. Univ. 3 init.: plura, Nep. Alcib. 2, 1: quantum conjecturā, Caes. ap. Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 4: omnis illorum conatus investigare et consequi, Cic. Verr. 1, 16, 48; id. Fam. 1, 8, 6: omnia alicujus facta aut memoriā consequi aut oratione complecti. Cic. Verr. 2, 4, 26, § 57: tantam causam diligentiā consequi et memoriā complecti, id. Div. in Caecil. 12, 39.—vestram magnitudinem multitudinemque beneficiorum, Cic. Red. Quir. 2, 5: laudes ejus verbis, id. Phil. 5, 13, 35, cf. id. Fragm. ap. Non. p. 270, 21: omnia verbis, Ov M. 15 419; cf. Cic. Dom. 50, 129.—Hence, consĕquens, entis, P. a. (acc. to I. B.). in conjunctis verbis quod non est consequens vituperandum est, Cic. Part. Or. 6, 18; cf. Quint. 4, 3, 5; 5, 10, 75.—Hence, consequens esse videtur, ut scribas, etc., Cic. Leg. 1, 5, 15: consequens est, eos invitos non potuisse retineri, Quint. 5, 10, 77; so, dicere, Gell. 1, 4, 7; Dig. 43, 23, 15 fin.—assentior, eorum quae posuisti alterum alteri consequens esse, Cic. Tusc. 5, 8, 21; cf. id. ib. 5, 7, 18.—Comp.: quid consequentius, quam ut, etc., Aug. Trin. 15, 19 fin.—Sup. apparently not in use.—Hence, subst.: consĕ-quens, entis, n., a consequence: teneamus illud necesse est, cum consequens aliquod falsum sit, illud, cujus id consequens sit, non posse esse verum, Cic. Fin. 4, 24, 68: consequentibus vestris sublatis, prima tolluntur, id. ib. 4, 19, 55; id. de Or. 2, 53, 215; id. Top. 12, 53; Quint. 5, 10, 2; 6, 3, 66.— Hence, consĕquenter, adv. (post-class.). prioribus dicere, Dig. 35, 2, 11; so ib. 10, 2, 18; App. M. 11, p. 257.—Absol., Hier. Ep. 22, n. 13.— Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnsequor
Proto-Indo-European *sekʷ- Proto-Indo-European *sékʷetor Proto-Italic *sekʷōr Latin sequor Latin cōnsequor From con- + sequor (“to follow”).
- Catalanaconseguir
- Englishconsecute
- Italianconseguire
- Portugueseconseguir
- Spanishconseguir
- Old Frenchconsivre
- Old Frenchacconsuivre
- Siciliancunzicutari