noun · femininethird declension
cōnsecūtiō
cōnsecūtiō f (genitive cōnsecūtiōnis)
Meaning
- An effect, consequence.
- An order, connection, sequence.
- The act of acquiring or obtaining; attainment.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsecūtiō cōnsequutiō | cōnsecūtiōnēs cōnsequutiōnēs |
| genitive | cōnsecūtiōnis cōnsequutiōnis | cōnsecūtiōnum cōnsequutiōnum |
| dative | cōnsecūtiōnī cōnsequutiōnī | cōnsecūtiōnibus cōnsequutiōnibus |
| accusative | cōnsecūtiōnem cōnsequutiōnem | cōnsecūtiōnēs cōnsequutiōnēs |
| ablative | cōnsecūtiōne cōnsequutiōne | cōnsecūtiōnibus cōnsequutiōnibus |
| vocative | cōnsecūtiō cōnsequutiō | cōnsecūtiōnēs cōnsequutiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- causae rerum et consecutiones
- cause and effect.
consĕcūtĭo (also consĕquūtĭo), ōnis, f. consequor (several times in Cic. as a philos. and rhet. t. t., elsewhere perh. only in late Lat.)
I. In philos. lang., an effect, consequence:
ipsa detractio molestiae consecutionem adfert voluptatis, has pleasure as a consequence, Cic. Fin. 1, 11, 37; id. de Or. 3, 29, 113: simplex autem conclusio ex necessariā consecutione conficitur, id. Inv 1, 29, 45, id. Top. 13, 53 al.—Plur.: causas rerum et consecutiones videre, Cic. Fin. 2, 14, 45.—* II. In rhet. lang., the proper following of one thing after another, order, connection, sequence:
verborum ... ne generibus, numeris, temporibus, personis, casibus perturbetur oratio, Cic. Part. Or. 6, 18.—III. An acquiring, obtaining, attainment ( = adeptio; eccl. Lat.); with gen. obj.:
baptismi, Tert. Bapt. 18 fin.: resurrectionis, id. Res. Carn. 52.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsecūtiō ōnis, f
consequor, an effect, consequence: consecutionem adfert voluptatis, has pleasure as a consequence: causas rerum et consecutiones videre.—In rhet., order, connection: verborum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnsecūtiō From cōnsequor (“follow as a consequence or effect, ensue, result”) + -tiō.
Descendants
- Catalanconsecució
- Frenchconsécution
- Italianconsecuzione
- Portugueseconsecução
- Spanishconsecución
- Galicianconsecución