noun · masculinefourth declension
cōnsēnsus1
cōnsēnsus m (genitive cōnsēnsūs)
Classical[kõːˈsẽː.sʊs]Ecclesiastical[konˈsɛn.sus]
Meaning
- Consensus, agreement, accordance, unanimity, concord, harmony.
- A plot, conspiracy.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsēnsus | cōnsēnsūs |
| genitive | cōnsēnsūs | cōnsēnsuum |
| dative | cōnsēnsuī | cōnsēnsibus |
| accusative | cōnsēnsum | cōnsēnsūs |
| ablative | cōnsēnsū | cōnsēnsibus |
| vocative | cōnsēnsus | cōnsēnsūs |
consensus, ūs, m. consentio,
I. agreement, accordance, unanimity, concord (class.; esp. freq. in prose).
I. Prop.:
numquam major vester consensus in ullā causā fuit, Cic. Phil. 4, 5, 12: quod si omnium consensus naturae vox est, id. Tusc. 1, 15, 35; Caes. B. G. 2, 28; 2, 29; 7, 4 al.: tantus senatus, Cic. Fam. 3, 3, 1; cf. Tac. A. 13, 26; Suet. Calig. 14: legionis ad rem publicam recuperandam, Cic. Phil. 3, 3, 7: optimatum, Nep. Dion, 6, 3: patrum, Tac. A. 15, 73: consilii totius Galliae, Caes. B. G. 7, 29: conspirans horum (fratrum), Cic. Lig. 12, 34: civitatis, Liv. 9, 7, 15; Cic. Quint. 5, 3: bonorum, Quint. 1, 6, 45: eruditorum, id. 10, 1, 130: grammaticorum, id. 10, 1, 53: deorum hominumque, Tac. H. 1, 15: aevi, Plin. 14, 6, 8, § 72: filiorum adversus patres, Sen. Contr 2, 9, 22: optimo in rem publicam consensu libertatem defendere, Cic. Phil. 5, 17, 46: inter malos ad bellum, Tac. H. 1, 54 fin.; cf. id. ib. 1, 26: ex communi consensu aliquid ab aliquo petere, Caes. B. G. 1, 30; so, repentino maximoque, Suet. Aug. 58: ingenti, id. Dom. 13; opp. dissensus, Claud. B. Gild. 300; Dig. 46, 3, 80.—Absol.: aliquid apud Chattos in consensum vertit, has become a general custom, Tac. G. 31.—b. Consensu, among the histt. after the Aug. per. freq. adv., unanimously, with general consent, according to the general wish, etc.:
comitiorum illi habendorum, quando minimus natu sit, munus consensu inpingunt, Liv. 3, 35, 7; and 3, 36, 5; 24, 37, 11; Tac. H. 1, 16; 1, 55; Suet. Aug. 57; id. Tib. 1: cum ipsi invisum consensu imperium ... interpretarentur, Liv. 3, 38, 10.—B. In a bad sense, a plot, conspiracy:
audacium, Cic. Sest 40. 86.—II. Transf., of inanimate objects, agreement, harmony, synpathy (class.): quā ex conjunctione naturae et quasi concentu atque consensu, quam συμπαθειαν Graeci appellant, Cic. Div. 2, 14, 34; cf. id. N. D. 3, 11, 28:
concentusque mirus omnium doctrinarum, id. de Or. 3, 6, 21: consensus et conspiratió virtutum, id. Fin. 5, 23, 66: duorum antecedentium, Quint. 5, 14, 6.—B. A common feeling, common life: neque enim poterunt (animae et corpora) suptiliter esse Conexae neque consensus contagia fient, Lucr 3, 740.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnsēnsus
P. of consentio.
cōnsēnsus ūs, m
consentio, agreement, accordance, unanimity, concord: vester in causā: civitatium de meis meritis: si omnium consensus naturae vox est: consensu omnium locum delegerunt, Cs.: optimatum, N.: civitatis, L.: optimo in rem p. consensu libertatem defendere: legionis ad rem p. reciperandam: temptatae defectionis, L.: omnium vestrum consensu, as you all agree, Cs.: omnium consensu, unanimously, Cs.: Poscor consensu Laelapa magno, beset with demands for, O.: apud Chattos in consensum vertit, has become a general custom, Ta.: maiores natu consensu legatos miserunt, with one accord, Cs.: munus consensu inpingunt, L. — A plot, conspiracy: audacium.— Agreement, harmony: omnium doctrinarum.
Origins
From cōnsentiō (“feel together; agree”), from con- (“together”) and sentiō (“sense; perceive; feel”).
Descendants
- Englishconsensus
- Frenchconsensus
- Italianconsenso
- Portugueseconsenso
- Romanianconsens
- Spanishconsenso
- Siciliancunzenzu
- Turkishkonsensüs