LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

cōnsentiēns

cōnsentiēns (genitive cōnsentientis)
Classical[kõːˈsɛn.ti.ẽːs]Ecclesiastical[konˈsɛn.t͡si.ens]

Meaning

  1. one terminationunanimous
  2. one terminationharmonious
  3. one terminationconsistent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsentiēnscōnsentiēnscōnsentiēns
genitivecōnsentientiscōnsentientiscōnsentientis
dativecōnsentientīcōnsentientīcōnsentientī
accusativecōnsentientemcōnsentientemcōnsentiēns
ablativecōnsentientī
cōnsentiente
cōnsentientī
cōnsentiente
cōnsentientī
cōnsentiente
vocativecōnsentiēnscōnsentiēnscōnsentiēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsentientēscōnsentientēscōnsentientia
genitivecōnsentientiumcōnsentientiumcōnsentientium
dativecōnsentientibuscōnsentientibuscōnsentientibus
accusativecōnsentientīs
cōnsentientēs
cōnsentientīs
cōnsentientēs
cōnsentientia
ablativecōnsentientibuscōnsentientibuscōnsentientibus
vocativecōnsentientēscōnsentientēscōnsentientia

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

cōnsentiēns entis, abl. tī or te, adj.
P. of consentio, agreeing, accordant, unanimous: senatus: rerum cognatio: hominum consentiente auctoritate contenti: clamore consentienti pugnam poscunt, L.

Origins

Present active participle of cōnsentiō (“agree”).

Quick answers

What does cōnsentiēns mean in Latin?
cōnsentiēns, a adjective, means “unanimous; harmonious; consistent”.
How do you pronounce cōnsentiēns?
In classical Latin, [kõːˈsɛn.ti.ẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɛn.t͡si.ens].