LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

coniugō

coniugō (present infinitive coniugāre, perfect active coniugāvī, supine coniugātum)
Classical[ˈkɔn.jʊ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈkɔn.ju.ɡo]

Meaning

  1. to unite, especially in marriage
  2. New Latinto conjugate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coniugōconiugābamconiugābōconiugāvīconiugāveramconiugāverō
coniugārō
2nd sg.coniugāsconiugābāsconiugābisconiugāvistī
coniugāstī
coniugāverās
coniugārās
coniugāveris
3rd sg.coniugatconiugābatconiugābitconiugāvitconiugāverat
coniugārat
coniugāverit
coniugārit
1st pl.coniugāmusconiugābāmusconiugābimusconiugāvimusconiugāverāmusconiugāverimus
coniugārimus
2nd pl.coniugātisconiugābātisconiugābitisconiugāvistis
coniugāstis
coniugāverātis
coniugārātis
coniugāveritis
coniugāritis
3rd pl.coniugantconiugābantconiugābuntconiugāvērunt
coniugāvēre, coniugārunt
coniugāverant
coniugārant
coniugāverint
coniugārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coniugemconiugāremconiugāverim
coniugārim
coniugāvissem
coniugāssem
2nd sg.coniugēsconiugārēsconiugāverīsconiugāvissēs
coniugāssēs
3rd sg.coniugetconiugāretconiugāverit
coniugārit
coniugāvisset
coniugāsset
1st pl.coniugēmusconiugārēmusconiugāverīmus
coniugārīmus
coniugāvissēmus
coniugāssēmus
2nd pl.coniugētisconiugārētisconiugāverītis
coniugārītis
coniugāvissētis
coniugāssētis
3rd pl.coniugentconiugārentconiugāverint
coniugārint
coniugāvissent
coniugāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coniugorconiugābarconiugābor
2nd sg.coniugāris
coniugāre
coniugābāris
coniugābāre
coniugāberis
coniugābere
3rd sg.coniugāturconiugābāturconiugābitur
1st pl.coniugāmurconiugābāmurconiugābimur
2nd pl.coniugāminīconiugābāminīconiugābiminī
3rd pl.coniuganturconiugābanturconiugābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coniugerconiugārer
2nd sg.coniugēris
coniugēre
coniugārēris
coniugārēre
3rd sg.coniugēturconiugārētur
1st pl.coniugēmurconiugārēmur
2nd pl.coniugēminīconiugārēminī
3rd pl.coniugenturconiugārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coniugāconiugāre
pres. 2nd pl.coniugāteconiugāminī
fut. 2nd sg.coniugātōconiugātor
fut. 3rd sg.coniugātōconiugātor
fut. 2nd pl.coniugātōte—
fut. 3rd pl.coniugantōconiugantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconiugāreconiugārī
perfect infinitiveconiugāvisse
coniugāsse
coniugātum esse
future infinitiveconiugātūrum esseconiugātum īrī
present participleconiugāns—
perfect participle—coniugātus
coniugāta, coniugātā, coniugātae, coniugātam, coniugātārum, coniugātās, coniugātī, coniugātōrum, coniugātōs
future participleconiugātūrus
coniugātūra, coniugātūrā, coniugātūrae, coniugātūram, coniugātūrārum, coniugātūrās, coniugātūre, coniugātūrī, coniugātūrīs, coniugātūrō, coniugātūrōrum, coniugātūrōs, coniugātūrum
coniugandus
coniuganda, coniugandā, coniugandae, coniugandam, coniugandārum, coniugandās, coniugande, coniugandīs, coniugandōrum, coniugandōs
gerundconiugandī, coniugandō, coniugandumsupineconiugātum, coniugātū

con-jŭgo, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to join together, unite (rare).
I. In gen.: amicitiam, to form, unite in, Cic. Off. 1, 17, 58: aliquam sibi nuptiis, App. M. 5, p. 170, 35; and without a dat., Treb. Gall. 11; Aug. Conf. 6, 13.—
II. Esp., t. t.: conjugata verba, etymologically related, Cic. Top. 3, 12, and 9, 38.—Hence, subst.: conjŭgātum, i, n., = conjugatio, II. A., q. v.; Quint. 5, 10, 85.

Origins

From coniunx + -ō or con- + iugō (“to join, yoke”).

Descendants
  • Sardiniancogiare
  • Sardiniancogiuare
  • Sardiniancojai
  • Sardiniancojare
  • Sardiniancojuare
  • Sardiniancosuare
  • Sardiniancouare
  • Sardiniancozare
  • Sardiniancojubare
  • Sardiniancojuvare

In English words that came into English from coniugō

  • conjugateconiugātus
  • conjugationconiugātiō
  • conjugalconiugālis

Quick answers

What does coniugō mean in Latin?
coniugō, a verb, means “to unite, especially in marriage; to conjugate”.
What are the principal parts of coniugō?
coniugō, coniugāre, coniugāvī, coniugātum (first conjugation).
How do you pronounce coniugō?
In classical Latin, [ˈkɔn.jʊ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔn.ju.ɡo].
Which English words come from coniugō?
English words that go back to Latin coniugō include conjugate, conjugation and conjugal.