noun · femininethird declension
condiciō
condiciō f (genitive condiciōnis)
Classical[kɔnˈdɪ.ki.oː]Ecclesiastical[konˈdiː.t͡ʃi.o]
№ 920 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- An agreement, contract, covenant, stipulation, pact, proposition.
- A condition, term, demand.
- A marriage, match.
- metonymicallyA spouse, bride.
- A love affair, amour.
- metonymicallyA paramour, lover.
- An external position, situation, rank, place, social status, circumstances, condition.
Quemadmodum stultus est, quī equum ēmptūrus nōn ipsum īnspicit, sed strātum eius ac frēnōs, sīc stultissimus est, quī hominem aut ex veste aut ex condiciōne, quae vestis modo nōbīs circumdata est, aestimat.
Just as he is a fool who, when about to buy a horse, inspects not the horse itself but its saddle and bridle, so is he an utter fool who judges a man either by [his] clothes or by [his] social standing, which are [things merely] wrapped around us like clothing. (In context, Seneca means to consider the character of one’s slaves rather than their circumstances or outward appearance.)c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.16 - A nature, mode, character, disposition, manner, condition.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod inter duōs convenit; hāc condiciōne tibi ignōscō!condiciō -ōnis f — in Mille Verba, Basilica et Iūs
status hominiscondiciō -ōnis (f) — in Epistulae, ch. 19
lēx pactī, quod statuiturcondiciō -ōnis (f) — in Metamorphoses I, ch. 11
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | condiciō | condiciōnēs |
| genitive | condiciōnis | condiciōnum |
| dative | condiciōnī | condiciōnibus |
| accusative | condiciōnem | condiciōnēs |
| ablative | condiciōne | condiciōnibus |
| vocative | condiciō | condiciōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- his condicionibus
- on these terms.
- haec est rerum humanarum condicio
- that is the way of the world; such is life.
- condicio (uxoria) (Phil. 2. 38. 99)
- a match.
- infima fortuna or condicio servorum
- a degraded, servile condition.
- pax convenit in eam condicionem, ut...
- peace is concluded on condition that...
- ita (ea lege, ea condicione) nati sumus
- this is our natural tendency, our destiny; nature compels us.
- pacis condiciones ferre (not proponere)
- to propose terms of peace.
- meliore (deteriore) condicione esse, uti
- to find one's circumstances altered for the better (the worse).
3 more phrases
- condicio ac fortuna hominum infimi generis
- the position of the lower classes.
- pacis condiciones dare, dicere alicui (Liv. 29. 12)
- to dictate the terms of peace to some one.
- pacis condiciones accipere, subire (opp. repudiare, respuere)
- to accept the terms of the peace.
condĭcĭo (in many MSS. and edd. incorrectly condĭtĭo, and hence falsely derived from condo; cf. 2. conditio), ōnis, f. condico,
I. an agreement, stipulation, condition, compact, proposition, terms, demand.
I. Prop.
(a). Absol.:
alicui condicionem ferre, to offer terms, Plaut. Rud. 5, 3, 51; cf. id. ib. 4, 3, 91 sq.; id. Mil. 4, 1, 6; id. Men. 4, 2, 24; Liv. 37, 45, 13 al.: cognitis suis postulatis atque aequitate condicionum perspectā, Caes. B. G. 1, 40; Cic. Caecin. 14, 40: non respuit condicionem, Caes. B. G. 1, 42; so Cic. Cael. 6, 14: ne si pax cum Romanis fieret, ipse per condiciones ad supplicium traderetur, Sall. J. 61 fin.: condiciones pacis, quas adfertis, si accepero, Curt. 4, 11, 19: posse condicionibus bellum poni, Sall. J. 112, 1: dum de condicionibus tractat, Nep. Eum. 5 fin.: his condicionibus conpositā pace, Liv. 2, 13, 4: aliquot populos aut vi subegit aut condicionibus in societatem accepit, id. 9, 15, 2: ex quā condicione, in consequence of, id. 23, 35, 9: sub condicionibus eis pacem agere, id. 21, 12, 4: accipe sub certā condicione preces, Ov. F. 4, 320: sub condicione, conditionally, Liv. 6, 40, 8 Weissenb. ad loc.; usu. without a prep.: eā enim condicione acceperas, Cic. Tusc. 1, 39, 93: eādem condicione, id. Div. 2, 44, 93; id. Or. 71, 235; Cic. Verr. 2, 3, 6, § 12; Sall. J. 79, 8: istā quidem condicione, id. de Or. 2, 7, 27: nullā condicione, Cic. Verr. 2, 1, 52, § 137: ullā condicione, id. Fl. 18, 43: his legibus, his condicionibus erit quisquam tam stultus, etc., Cic. Verr. 2, 3, 29, § 70.—(b). With ut or ne: fert illam condicionem, ut ambo exercitus tradant, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14, 2:
eā accepisse condicione, ut, etc., Auct. Her. 4, 24, 34: hac condicione, ut, etc., Cic. Rosc. Com. 13, 38; Phaedr. 4, 5, 8; Suet. Galb. 15; id. Vit. 15: jubere ei praemium tribui sed eā condicione, ne quid postea scriberet, Cic. Arch. 10, 25 B. and K.: permisit eā solā condicione, ne, etc., Suet. Tib. 26: fecit pacem his condicionibus: ne qui, etc., Nep. Thras. 3, 1; so Liv. 23, 7, 1; Suet. Tib. 13 al.—(g). With si (rare; not in Cic.): librum tibi eā condicione daret, si reciperes te correcturum, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4; Suet. Caes. 68; id. Claud. 24; id. Vit. 6.—
(d). With dum (rare):
jam vero istā condicione, dum mihi liceat negare, etc., Cic. de Or. 1, 22, 101.— Also transf. subject., free choice, option: quorum condicio erat, who had their choice, Plin. 36, 5, 4, § 20.—From the conditions made in marriage, B. Esp., a marriage, match; sometimes, by meton., = the person married (freq. and class.).
1. In an honorable sense, in full:
condicio uxoria, Cic. Lael. 10, 34; usu. alone: tu condicionem hanc accipe; ausculta mihi, Atque eam desponde mihi, Plaut. Aul. 2, 2, 60; so id. ib. 3, 5, 2; id. Stich. 1, 2, 61: ut eam in se dignam condicionem conlocem, id. Trin. 1, 2, 122: hanc condicionem si quoi tulero extrario, Ter. Phorm. 4, 1, 13: aliam quaerere, Cic. Phil. 2, 38, 99: condicionem filiae quaerendam esse, Liv. 3, 45, 11; Nep. Att. 12, 1: alicui deferre, Suet. Caes. 27; id. Aug. 63; Plin. Ep. 1, 10, 8; 1, 14, 9; Mart. 3, 33; 5, 17; Just. 11, 7, 8.—Hence, in the jurists, the formula of separation: condicione tuā non utor, I will not have you, Dig. 24, 2, 2. —2. In a bad sense, an amour, the relation of lover or mistress:
accepit condicionem, dein quaestum occipit, Ter. And. 1, 1, 52; cf.: quae tibi Condicio nova, luculenta, fertur per me, id. Mil. 4, 1, 5; and hence, meton., a lover, paramour: habeo hortos ... hinc licet condiciones cottidie legas, Cic. Cael. 15, 36; Suet. Aug. 69; Capitol. Anton. Phil. 19; Lampr. Elag. 5, 8.—II. In gen., the external position, situation, condition, rank, place, circumstances (very freq. and class.).
A. Of persons:
est haec condicio liberorum populorum. etc., Cic. Planc. 4, 11: condicio infirma et fortuna servorum, id. Off. 1, 13, 41; cf.: tolerabilis servitutis, id. Cat. 4, 8, 16: condicione eo meliore est senex quam adulescens, id. Sen. 19, 68: humana, id. Tusc. 1, 8, 15: ista condicio est testium, ut quibus creditum non sit negantibus, eisdem credatur dicentibus, id. Rab. Post. 12, 35: alia oratoris, Quint. 10, 3, 8; 3, 8, 37: alicujus condicio vitaque, id. 3, 8, 50: abjectae extremaeque sortis. Suet. Calig. 35: fuit intactis quoque cura condicione super communi, solicitude concerning their common condition or circumstances, Hor. Ep. 2, 1, 152; Cic. Cat. 3, 1, 2; Sen. Ot. Sap. 31, 1; Quint. Decl. 308; Lact. 3, 28, 5.—B. Of things, a situation, condition, nature, mode, manner:
quae consuerint gigni gignentur eādem Condicione, Lucr. 2, 301: agri, Cic. Agr. 2, 21, 57: frumenti, Plin. 24, 17, 101, § 158: aliquam vitae sequi, mode or manner of living, Cic. Rab. Post. 7, 16: earum (frugum) cultus et condiciones tradere, id. Div. 1, 51, 116 B. and K.; cf.: haec vivendi, Hor. S. 2, 8, 65: diversa causarum inter ipsas, Quint. 10, 2, 23: duplex ejus disceptationis, id. 7, 5, 2: litium, id. 5, 1, 3; cf. id. 10, 1, 36: vel temporum vel locorum, id. 12, 10, 2 et saep.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
condiciō (not conditiō), ōnis, f
com- + DIC-, an agreement, stipulation, condition, compact, proposition, terms, demand: pacis: non respuit condicionem, Cs.: ne si pax fieret, ipse per condiciones traderetur, S.: de condicionibus tractat, N.: his condicionibus conpositā pace, L.: ex quā condicione, in consequence of, L.: Accipe sub ce<*>tā condicione preces, O.: sub condicione, conditionally, L.: eā enim condicione acceperas: neque ullā condicione adduci ut, etc., terms. his condicionibus erit quisquam tam stultus, etc.: iniquā condicione causam dicere, at a disadvantage: turbam procorum Condicione fugat, by her terms, O.: hac condicione, ut, etc.: mihi si haec condicio consulatūs data est, ut, etc., if the consulship is given on condition, etc.: fecit pacem his condicionibus, ne qui, etc., N.: iam vero istā condicione, dum mini liceat negare, etc.: Cui sit condicio sine pulvere palmae, the assurance, H. — A marriage, contract of marriage, match: uxoria: condicionem filiae quaerendam esse, L.: Accepit condicionem, the relation of mistress, T.: hinc licet condiciones legas, pick up love adventures.—Of persons, position, situation, condition, rank, place, circumstances: liberorum populorum: misera vitae: condicionem ferre: infirma servorum: tolerabilis servitutis: condicione meliore esse: testium: usi eā condicione fortunae, ut, etc.: Condicione super communi, the common danger, H.: Attalicae condiciones, i. e. enormous wealth, H.: servi condicionis huius, Ta. — Of things, a situation, condition, nature, mode, manner: agri: vitae, manner of living: vivendi, H.: absentiae, Ta.: mortis, the liability to, V.
Origins
From condīcō (“to agree upon, promise; to fix”) + -iō, from con- (“with”) + dīcō (“to say, speak”). Often conflated with conditiō in manuscripts and editions.
Descendants
- Catalancondició
- Englishconditionfrom Old French condicion
- Frenchconditionfrom Old French condicion
- GermanKondition
- Italiancondizione
- Occitancondicion
- Portuguesecondição
- Romaniancondiție
- Spanishcondición
- Asturiancondición