adjectivethird-declension two-termination adjective
condiciōnābilis
condiciōnābilis (neuter condiciōnābile)
Classical[kɔn.dɪ.ki.oːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kon.di.t͡ʃi.oˈnaː.bi.lis]
Meaning
- conditionaltwo terminationconditional
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | condiciōnābilis | condiciōnābilis | condiciōnābile |
| genitive | condiciōnābilis | condiciōnābilis | condiciōnābilis |
| dative | condiciōnābilī | condiciōnābilī | condiciōnābilī |
| accusative | condiciōnābilem | condiciōnābilem | condiciōnābile |
| ablative | condiciōnābilī | condiciōnābilī | condiciōnābilī |
| vocative | condiciōnābilis | condiciōnābilis | condiciōnābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | condiciōnābilēs | condiciōnābilēs | condiciōnābilia |
| genitive | condiciōnābilium | condiciōnābilium | condiciōnābilium |
| dative | condiciōnābilibus | condiciōnābilibus | condiciōnābilibus |
| accusative | condiciōnābilīs condiciōnābilēs | condiciōnābilīs condiciōnābilēs | condiciōnābilia |
| ablative | condiciōnābilibus | condiciōnābilibus | condiciōnābilibus |
| vocative | condiciōnābilēs | condiciōnābilēs | condiciōnābilia |
condĭcĭōnābĭlis, e, adj. condicio,
I. conditional:
persecutio, Tert. adv. Gnost. 9.Origins
From condiciō (“condition, term”), from condīcō (“to agree upon, promise; fix”), from con- (“with”) + dīcō (“to say, speak”).