verbthird conjugation
concēdō
concēdō (present infinitive concēdere, perfect active concessī, supine concessum)
Classical[kɔŋˈkeː.doː]Ecclesiastical[kon̠ʲˈt͡ʃɛː.do]
№ 663 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to depart, retire or withdraw, come away, come, go away
Sī tē parentēs timērent atque ōdissent tuī neque eōs ūllā ratiōne plācāre possēs, ut opīnor, ab eōrum oculīs aliquō concēderēs.
If your parents feared and hated you, and you were unable to appease them by any means, you would, as I believe, withdraw somewhere from their sight.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.17 - to disappear or vanish
- to relinquish, concede, relent, subside, come to an end, terminate, give up, abandon
- to grant or allow, allow, yield, grant, concede
nec tū vīcīnō quicquam concēde rogantī Don’t yield anything to a neighbor [who’s] asking you [to]. (The protector of boundary stones, Terminus (god), had a divine duty to guard property, and ought not defer to human requests. As Ovid invokes Terminus, the poet's use of the imperative concēde also has a more direct intent: Don't let them move the boundary stone!)
8 CE, Ovidius, Fasti 2.675
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cēdō et dō quod alter petit; etiam: permittō.concēdō -ere -cessī — in Mille Verba, Basilica et Iūs
withdraw; grant
concēdō -ere, -cessī — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Concedere · Permittere · Connivere
Concedere and permittere mean, to grant something which a man has full right to dispose of; concedere, in consequence of a request or demand, in opp. to refusing, like συγχωρῆσαι; permittere, from confidence in a person, and liberality, in opp. to forbidding, like ἐφεῖναι; whereas indulgere and connivere mean to grant something, which may properly be forbidden; indulgere (ἐνδελεχεῖν?), from evident forbearance; connivere (κατανεύειν), from seeming oversight.
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concēdō | concēdēbam | concēdam | concessī | concesseram | concesserō |
| 2nd sg. | concēdis | concēdēbās | concēdēs | concessistī | concesserās | concesseris |
| 3rd sg. | concēdit | concēdēbat | concēdet | concessit | concesserat | concesserit |
| 1st pl. | concēdimus | concēdēbāmus | concēdēmus | concessimus | concesserāmus | concesserimus |
| 2nd pl. | concēditis | concēdēbātis | concēdētis | concessistis | concesserātis | concesseritis |
| 3rd pl. | concēdunt | concēdēbant | concēdent | concessērunt concessēre | concesserant | concesserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concēdam | concēderem | concesserim | concessissem |
| 2nd sg. | concēdās | concēderēs | concesserīs | concessissēs |
| 3rd sg. | concēdat | concēderet | concesserit | concessisset |
| 1st pl. | concēdāmus | concēderēmus | concesserīmus | concessissēmus |
| 2nd pl. | concēdātis | concēderētis | concesserītis | concessissētis |
| 3rd pl. | concēdant | concēderent | concesserint | concessissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concēdor | concēdēbar | concēdar |
| 2nd sg. | concēderis concēdere | concēdēbāris concēdēbāre | concēdēris concēdēre |
| 3rd sg. | concēditur | concēdēbātur | concēdētur |
| 1st pl. | concēdimur | concēdēbāmur | concēdēmur |
| 2nd pl. | concēdiminī | concēdēbāminī | concēdēminī |
| 3rd pl. | concēduntur | concēdēbantur | concēdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concēdar | concēderer |
| 2nd sg. | concēdāris concēdāre | concēderēris concēderēre |
| 3rd sg. | concēdātur | concēderētur |
| 1st pl. | concēdāmur | concēderēmur |
| 2nd pl. | concēdāminī | concēderēminī |
| 3rd pl. | concēdantur | concēderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concēde | concēdere |
| pres. 2nd pl. | concēdite | concēdiminī |
| fut. 2nd sg. | concēditō | concēditor |
| fut. 3rd sg. | concēditō | concēditor |
| fut. 2nd pl. | concēditōte | — |
| fut. 3rd pl. | concēduntō | concēduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concēdere | concēdī |
| perfect infinitive | concessisse | concessum esse |
| future infinitive | concessūrum esse | concessum īrī |
| present participle | concēdēns | — |
| perfect participle | — | concessus concessa, concessā, concessae, concessam, concessārum, concessās, concesse, concessīs, concessō, concessōrum, concessōs |
| future participle | concessūrus concessūra, concessūrā, concessūrae, concessūram, concessūrārum, concessūrās, concessūre, concessūrī, concessūrīs, concessūrō, concessūrōrum, concessūrōs, concessūrum | concēdendus concēdundus |
gerundconcēdendī, concēdendō, concēdendumsupineconcessum, concessū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- dare, concedere aliquid
- to grant, admit a thing.
- primas (e.g. sapientiae) alicui deferre, tribuere, concedere
- to give the palm, the first place (for wisdom) to some one.
con-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n. and a.
I. (a strengthened cedo, and corresp. with it in most of its signiff.); lit., to go, walk; hence,
I. Neutr., with reference to the terminus a quo, to go or walk away from a place, to depart, retire, withdraw, remove from (in lit. signif. rare but class.).
A. In gen.:
concedite atque abscedite omnes, de viā decedite, Plaut. Am. 3, 4, 1; so absol., Ter. Eun. 1, 2, 102; id. Hec. 4, 2, 21; cf.: ipsae concedite silvae, farewell, Verg. E. 10, 63.—With prep.: a foribus, Plaut. Most. 2, 1, 82: abs te, id. Pers. 1, 1, 51: ab oculis alicujus, Cic. Cat. 1, 7, 17: superis ab oris, Verg. A. 2, 91: ex aedibus, Ter. Hec. 4, 4, 57.—With abl. only: oculis, Plaut. Ep. 5, 2, 16: caelo, Verg. A. 10, 215: solio, Sil. 3, 628.—With adv.: hinc, Plaut. Ps. 1, 5, 158; Ter. Eun. 1, 2, 126; id. Heaut. 3, 3, 11.—B. Esp.
1. Pregn. ( = cedo, II. A. 2.), to pass away, disappear, vanish, in Tac. (with and without vitā), to depart from life, die:
tumor et irae Concessere deūm, Verg. A. 8, 41: vitā, to die, Tac. A. 1, 3; 3, 30; 6, 39; 12, 39; 14, 51; and absol.: quandoque concessero, id. ib. 4, 38; 13, 30; the same: concessit superis ab oris, Verg. A. 2, 91; cf.: vitā per auras concessit ad Manes, id. ib. 10, 820. —2. With dat. or absol., prop. qs. to go out of the way for one (on account of his wishes, or his superior power or excellence), i. e. to yield to, submit, give way to, adapt one's self to.
a. To yield or submit to power or compulsion:
ut magnitudini medicinae doloris magnitudo concederet, Cic. Tusc. 4, 29, 63: certum est, concedere homini nato nemini, Plaut. Cas. 2, 4, 15: neque nox quoquam concedit die (i. e. diei), id. Am. 1, 1, 120 (cf. id. ib. 1, 3, 48): cedant arma togae, concedat laurea linguae, Cic. Poët. Off. 1, 22, 77 (cf. id. Pis. 30, 74, and Quint. 11, 1, 24): bellum ac tumultum paci atque otio concessurum, id. Pis. 30, 73: voluptatem concessuram dignitati, id. Fin. 3, 1, 1: injuriae, Sall. J. 14, 24: obsidioni, i. e. permit, Tac. A. 13, 40: operi meo concedite, Ov. M. 8, 393; id. F. 1, 222: naturae, i. e. to die, Sall. J. 14, 15; so, fato, Plin. Pan. 11, 3: fatis magnis, Val. Fl. 1, 554: apparebat aut hostibus aut civibus de victoriā concedendum esse, Liv. 4, 6, 6; cf. so impers.: postquam concessum propemodum de victoriā credebant, id. 3, 60, 4.—b. To give place to in excellence, dignity, rank, etc., to yield to, to give precedence:
me amantissimum tui, nemini concedentem, Cic. Fam. 10, 3, 2; so id. ib. 4, 3, 1; 4, 3, 4: etsi de cupiditate nemini concedam, id. Att. 12, 47, 2: sese unis Suebis concedere, Caes. B. G. 4, 7: majestati ejus viri concedere, Liv. 6, 6, 7: aetati, Sall. J. 11, 4; id. H. Fragm. 1, 17; cf. so impers.: Sulla, cujus facundiae, non aetati a Manlio concessum, id. J. 102, 4: vigenti Silio, Tac. A. 3, 43: seniori Sentio, id. ib. 2, 74: ut vix Apronio illi de familiaritate concedere videatur, Cic. Verr. 2, 2, 44, § 108: Antario Varoque de gloriā, Tac. H. 3, 64: nemini in illa causā studio et cupiditate concedere, Cic. Deiot. 10, 28: nec amore in hanc patriam nobis concedunt, Tac. A. 11, 24: nec, si muneribus certes, concedat Iollas, Verg. E. 2, 57.—With acc. of quantity (cf. 3. infra): magistro tantulum de arte, Cic. Rosc. Am. 40, 118: alicui quicquam in desperatione, id. Att. 14, 18, 3. —c. To yield, submit to one's will, comply with one's wishes:
ut tibi concedam, neque tuae libidini advorsabor, Ter. Hec. 2, 2, 3: matri meae, id. ib. 3, 5, 28: concessit senatus postulationi tuae, Cic. Mur. 23, 47: jurisconsultis concedi, id. Caecin. 24, 67.— Impers.: Caesar ... concedendum non putabat, Caes. B. G. 1, 7.—d. Like συγχωρεῖν τινι, to assent to, concede to:
nunquamne hodie concedes mihi Neque intelleges, etc., Ter. Phorm. 5, 3, 22 (credes, consenties, Ruhnk.): stultum me fateor, liceat concedere veris, Hor. S. 2, 3, 305 (cf. in Gr. συγχωρεῖν τῇ ἀληθείᾳ).—e. To assent to, grant, pardon, allow, etc.:
quos (judices) alienis peccatis concessuros putes, quo facilius ipsis peccare liceat, Cic. Verr. 2, 3, 96, § 223: poëtae non ignoscit, nobis concedit, id. de Or. 3, 51, 198: dicto concedi, id. Rosc. Am. 1, 3: cui (vitio) si concedere nolis, Hor. S. 1, 4, 140; cf. id. ib. 1, 3, 85.—Hence (cf. cedo, II. A. 3. fin.), 3. Act., with acc. (and dat.) aliquid alicui.
a. To grant, concede, allow; to consign something over to, to resign, yield, vouchsafe, confirm to, etc. (very freq. in all perr. and species of composition):
illum mihi aequius est quam me illi quae volo concedere, Plaut. Cas. 2, 3, 47: si nunc de tuo jure concessisses paululum, Ter. Ad. 2, 2, 9: partem octavam pretii, Plin. Ep. 8, 2, 3: date hoc et concedite pudori meo, ut, etc., Cic. Verr. 2, 1, 12, § 32; cf. Ter. Hec. 2, 2, 16: alicui primas in dicendo partis, Cic. Div. in Caecil. 15, 49: amicis quicquid velint, id. Lael. 11, 38: neque quicquam illius audaciae, id. Caecin. 35, 103: doctrinam alicui, Quint. 11, 1, 89; cf.: artes tibi, Cic. Quint. 30, 93: intellegentiam, prudentiam, Quint. 12, 1, 3: principatum imperii maritimi Atheniensibus, Nep. Timoth. 2, 2; cf. id. Dion, 6, 3; Suet. Aug. 66; id. Tib. 4; Prop. 2 (3), 15, 37; cf.: tempus quieti, aut luxuriae, Sall. J. 61, 3: tempestivum pueris ludum, Hor. Ep. 2, 2, 142: libertatem his, Caes. B. G. 4, 15 fin.: vitam alicui, Suet. Caes. 68; id. Aug. 13; 16: crimen gratiae, i. e. to accuse or inform against for the sake of favor, Cic. Rosc. Com. 6, 19: peccata alicui, to pardon him, Cic. Verr. 2, 1, 49, § 128: delicta, Suet. Ner. 29.—Pass.: Siciliam nimis celeri desperatione rerum concessam, had been ceded, given up, Liv. 21, 1, 5: Scaevolae concessa est facundiae virtus, Quint. 12, 3, 9; 10, 1, 100 et saep.: acrius ... Ulcisci, quam nunc concessum est legibus aequis, Lucr. 5, 1148; cf. Nep. Them. 10 fin.; Suet. Tib. 18.—Poet., with in and acc.: concessit in iras Ipse ... genitor Calydona Dianae, gave over to be punished, Verg. A. 7, 305.—(b). With dat. and inf.:
nec nostrā dicere linguā Concedit nobis patrii sermonis egestas, Lucr. 1, 831; so, ducere neptem, Cat. 64, 29: esse poëtis, Hor. A. P. 373; Suet. Aug. 44 et saep.—Impers. pass.: de re publicā nisi per concilium loqui non conceditur, Caes. B. G. 6, 20 fin.: quo mihi fortunam, si non conceditur uti, Hor. Ep. 1, 5, 12; Quint. 12, 1, 37; 12, 1, 42; 8, 6, 76; Suet. Ner. 12: servis quoque pueros hujus aetatis verberare concedimus, Curt. 8, 8, 3: concedunt plangere matri, Stat. Th. 6, 134: cum accusare etiam palam concessum sit, Quint. 6, 3, 28; 2, 17, 27; 11, 3, 150: 8, 3, 30; 12, 3, 8 al.—Poet.: fatis numquam concessa moveri Camarina, not allowed. forbidden to be removed, Verg. A. 3, 700; cf. also personally: haec ubi conceduntur esse facta, for conceditur haec esse facta, Cic. Caecin. 15, 44.—(g). With acc. and inf.:
non omnia corpora vocem Mittere concedis, you grant, Lucr. 2, 835: oculos falli, id. 4, 380; Quint. 2, 5, 25: culpam inesse concedam, Cic. Rosc. Am. 28, 76: poëtas legendos oratori futuro, Quint. 1, 10, 29.—Pass. impers.: concedatur profecto verum esse, ut, etc., Cic. Lael. 14, 50. —(d). With ut or ne:
nec vero histrionibus oratoribusque concedendum est, ut iis haec apta sint, nobis dissoluta, Cic. Off. 1, 35, 129: verum concedo tibi ut ea praetereas, quae, etc., id. Rosc. Am. 19, 54: concedant ut viri boni fuerint, id. Lael. 5, 18; id. de Or. 1, 13, 57; Lucr. 2, 658: non concedo, ut sola sint, Quint. 6, 2, 11 al.: cui concedi potest, ut? etc., Cic. Fragm. ap. Quint. 5, 13, 21: ut concedatur ne in conspectum veniat, Hirt. B. G. 8, 48.—(ε) With a simple subj.: concedo sit dives, Cat. 114, 5; Ov. A. A. 1, 523. —(ζ) Absol.: beatos esse deos sumpsisti: concedimus, Cic. N. D. 1, 31, 89; Cic. Verr. 2, 2, 32, § 78; cf. Quint. 1, 1, 2: consules neque concedebant neque valde repugnabant, Cic. Fam. 1, 2, 2; Caes. B. G. 1, 44.—b. = condono, to grant or yield something to one as a favor or from regard, to desist from, forbear, give up; forgive, pardon:
inimicitias rei publicae, to give up for the sake of the State, Cic. Prov. Cons. 18, 44: petitionem alicui, from regard to, id. Phil. 2, 2, 4: peccata liberum parentum misericordiae, id. Clu. 69, 195: cum Marcellum senatui reique publicae concessisti, id. Marcell. 1, 3: ut concessisti illum (sc. Marcellum) senatui, sic da hunc (sc. Ligarium) populo, as you have pardoned him in deference to the Senate, id. Lig. 12, 37; cf. Nep. Att. 7 fin.; Tac. A. 2, 55; 4, 31: Montanus patri concessus est, id. ib. 16, 33 fin.II. Neutr., in respect to the terminus ad quem, to go, walk, betake one's self somewhere, to retire, withdraw to, etc.; with ad, in, or adv.:
tantisper hic ego ad januam concessero, Plaut. Aul. 4, 5, 6 Wagn.; cf.: ad Manes, i. e. to die, Verg. A. 10, 820: ad victorem, Tac. H. 2, 51: ad dexteram, Ter. And. 4, 4, 12: caeli distributio docet unde fulmen venerit, quo concesserit, Cic. Div. 2, 20, 45; so Lucr. 1, 380: huc, Plaut. Capt. 2, 1, 19; id. Bacch. 4, 2, 28; id. Trin. 2, 4, 116; Ter. Heaut. 1, 1, 122; Caecil. ap. Non. p. 270, 8: istuc, Plaut. As. 3, 3, 56; Ter. Eun. 4, 4, 39: vis animae in altum, Lucr. 4, 919: in delubrum, Liv. 30, 20, 6: in hiberna, id. 26, 20, 6; cf.: Carthaginem Novam in hiberna, id. 21, 15, 3: Argos habitatum, Nep. Them. 8, 1: Cythnum, Tac. A. 3, 69: Neapolin, id. ib. 14, 10: Patavium, id. H. 3, 11: in insulam, id. ib. 5, 19: in turbam, Hor. S. 1, 4, 143: trans Rhenum, Tac. H. 5, 23: concede huc a foribus, Plaut. Men. 1, 2, 48: hinc intro, id. Ps. 1, 5, 158; Ter. Eun. 1, 2, 126: hinc aliquo ab ore eorum, id. Heaut. 3, 3, 11; cf.: aliquo ab eorum oculis, Cic. Cat. 1, 7, 17: hinc rus, Ter. Hec. 4, 4, 7.—B. Trop.: in aliquid, of entering into an alliance, yielding to, etc., to agree or consent to, to assent, to submit, yield, or resign one's self, to acquiesce in, to go or pass over to any thing (freq. in the histt.):
mulier, conjuncta viro, concessit in unum Conubium, Lucr. 5, 1010; cf.: in matrimonium, Just. 24, 2, 10: victi omnes in gentem nomenque imperantium concessere, were merged in, passed over into, Sall. J. 18, 12; so, in paucorum potentium jus atque dicionem, id. C. 20, 7; cf.: in dicionem, Liv. 38, 16, 9: in dominationem, Sall. H. Fragm. 3, 22 Gerl.: in deditionem, Liv. 28, 7, 9; 39, 2, 4; 42, 53, 7: in Tyrias leges, Sil. 15, 6: in condiciones, Liv. 2, 33, 1: in sententiam, id. 32, 23, 12; 32, 36, 8; Tac. A. 1, 79 fin.; cf.: in illos, assent to, yield to them, Cic. Fragm. ap. Aug. contr. Avid. 3, 7: in partes, Tac. H. 2, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-cēdō cessī, cessus, ere.
I. I. Intrans, to go away, pass, give way, depart, retire, withdraw, remove: biduom, T.: tempus est concedere, T.: superis ab oris, V.: ad Manes, V.: huc, T.: istuc, T.: aliquo ab eorum oculis: rus hinc, T.: Carthaginem in hiberna, L.: Argos habitatum, N.: in hanc turbam, to join, H.: tumor et irae Concessere, are gone, V.: ipsae concedite silvae (i. e. valete), V. — Fig., to yield, submit, give way, succumb: ut magnitudini medicinae doloris magnitudo concederet: iniuriae, S.: operi meo, O.: naturae, i. e. to die, S.: hostibus de victoriā concedendum esse, L.: concessum de victoriā credebant, L.—To give place, be inferior, give precedence, yield, defer: concedat laurea laudi: dignitati eorum: unis Suebis, Cs.: maiestati viri, L.: aetati, S.: magistro tantulum de arte: Nec, si muneribus certes, concedat Iollas, V.—To submit, comply, accede: Ut tibi concedam, T.: concessit senatus postulationi tuae: Caesar ... concedendum non putabat, Cs. — To assent, concede: mihi, T.: liceat concedere veris, H.—To grant, give allowance, pardon, allow: alienis peccatis: cui (vitio), H.—To agree, consent, assent, acquiesce, go over to: in gentem nomenque imperantium, to be merged in, S.: in paucorum potentium ius, S.: in deditionem, L. —
II. II. Trans, to grant, concede, allow, consign, resign, yield, vouchsafe, confirm: de tuo iure paululum, T.: civitati maximos agros: hoc pudori meo, ut, etc.: amicis quicquid velint: nihil mihi, O.: me consortem sepulchro, let me share, V.: his libertatem, Cs.: crimen gratiae concedebas, accused for the sake of favor: peccata alcui, to pardon him: naturae formam illi, acknowledge that it possesses, O.: concessit in iras Ipse ... genitor Calydona Dianae, gave over, V.: mediocribus esse poëtis, H.: huic ne perire quidem tacite conceditur: ut ipsi concedi non oporteret, si, etc., no concession should be made, Cs.: Quo mihi fortunam, si non conceditur uti? H.: fatis numquam concessa moveri Camarina, forbidden to be removed, V.: illa concedis levia esse: culpam inesse concedam: concedatur profecto verum esse, ut, etc.: concedo tibi ut ea praetereas: beatos esse deos sumpsisti, concedimus: valuit plus is, concedo, granted: quoniam legibus non concederetur, permitted by law, N. — To grant as a favor, forbear, give up, forgive, pardon: petitionem alicui, from regard to: peccata liberum misericordiae: huic filium, N.: quod (peccatum) nisi concedas, H.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcēdō
Latin cēdō Latin concēdō From con- + cēdō.
Descendants
- Catalanconcedir
- Italianconcedere
- Englishconcedefrom Old French conceder
- Frenchconcéderfrom Old French conceder
- Portugueseconceder
- Spanishconceder
- Emiliancunzêder
- Friulianconcedi
- Galicianconceder
- Piedmonteseconcede