LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

concessus

concessus m (genitive concessūs)

Meaning

  1. masculineconcession
  2. masculineagreement
  3. masculinepermission

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconcessusconcessūs
genitiveconcessūsconcessuum
dativeconcessuīconcessibus
accusativeconcessumconcessūs
ablativeconcessūconcessibus
vocativeconcessusconcessūs

concessus, a, um, Part., from concedo.
concessus, ūs, m. concedo,
I. a permitting, conceding, concession, permission, leave (in good prose, but used only in abl. sing.): Caesaris concessu, Caes. B. G. 7, 20: datur concessu omnium huic aliquis ludus aetati, Cic. Cael. 12, 28: concessu et beneficio illius, id. Fam. 4, 6, 3: concessu et munere deorum, id. Tim. 14 fin.: ipsorum inter ipsos, id. Brut. 21, 84: fratrum, Tac. A. 12, 44.

Origins

Perfect passive participle of concēdō.

Quick answers

What does concessus mean in Latin?
concessus, a noun, means “concession; agreement; permission”.
What is the genitive of concessus?
The genitive singular is concessūs. concessus is masculine, fourth declension.