LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

combūrō

combūrō (present infinitive combūrere, perfect active combussī, supine combustum)
Classical[kɔmˈbuː.roː]Ecclesiastical[komˈbuː.ro]
combustus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. transitiveto burn up, to burn away
  2. transitiveto consume (with fire)
  3. transitiveto cremate
  4. transitiveto scald

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Accendere · Incendere · Inflammare · Comburere · Cremare

Accendere, incendere, and inflammare, mean ‘to set on fire:’ accendere, from without, and at a single point, like ἀνάπτειν [hence to light a torch, etc.]; incendere, from within, like ἐνδαίειν [hence to set fire to houses, villages]; inflammare, ‘to set on fire,’ either from without or from within, but with bright flames, like ἀναφλογίζειν; comburere and cremare mean ‘to burn up, or consume by fire;’ comburere, with a glowing heat, as the causative of ardere, like κατακαίειν; cremare, with bright flames, as the causative of flagrare like πιμπράναι. Hence, mortui cremantur on a bright blazing funeral pile; vivi comburuntur, Cic. Fam. x. 32. Verr. i. 33 and 38, in order to make the torture of that mode of dying felt the more. (iv. 250.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.combūrōcombūrēbamcombūramcombussīcombusseramcombusserō
2nd sg.combūriscombūrēbāscombūrēscombussistīcombusserāscombusseris
3rd sg.combūritcombūrēbatcombūretcombussitcombusseratcombusserit
1st pl.combūrimuscombūrēbāmuscombūrēmuscombussimuscombusserāmuscombusserimus
2nd pl.combūritiscombūrēbātiscombūrētiscombussistiscombusserātiscombusseritis
3rd pl.combūruntcombūrēbantcombūrentcombussērunt
combussēre
combusserantcombusserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.combūramcombūreremcombusserimcombussissem
2nd sg.combūrāscombūrerēscombusserīscombussissēs
3rd sg.combūratcombūreretcombusseritcombussisset
1st pl.combūrāmuscombūrerēmuscombusserīmuscombussissēmus
2nd pl.combūrātiscombūrerētiscombusserītiscombussissētis
3rd pl.combūrantcombūrerentcombusserintcombussissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.combūrorcombūrēbarcombūrar
2nd sg.combūreris
combūrere
combūrēbāris
combūrēbāre
combūrēris
combūrēre
3rd sg.combūriturcombūrēbāturcombūrētur
1st pl.combūrimurcombūrēbāmurcombūrēmur
2nd pl.combūriminīcombūrēbāminīcombūrēminī
3rd pl.combūrunturcombūrēbanturcombūrentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.combūrarcombūrerer
2nd sg.combūrāris
combūrāre
combūrerēris
combūrerēre
3rd sg.combūrāturcombūrerētur
1st pl.combūrāmurcombūrerēmur
2nd pl.combūrāminīcombūrerēminī
3rd pl.combūranturcombūrerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.combūrecombūrere
pres. 2nd pl.combūritecombūriminī
fut. 2nd sg.combūritōcombūritor
fut. 3rd sg.combūritōcombūritor
fut. 2nd pl.combūritōte—
fut. 3rd pl.combūruntōcombūruntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecombūrerecombūrī
perfect infinitivecombussissecombustum esse
future infinitivecombustūrum essecombustum īrī
present participlecombūrēns
combūrente, combūrentem, combūrentēs, combūrentī, combūrentia, combūrentibus, combūrentis, combūrentīs, combūrentium
—
perfect participle—combustus
combusta, combustā, combustae, combustam, combustārum, combustās, combuste, combustī, combustīs, combustō, combustōrum, combustōs
future participlecombustūrus
combustūra, combustūrā, combustūrae, combustūram, combustūrārum, combustūrās, combustūre, combustūrī, combustūrīs, combustūrō, combustūrōrum, combustūrōs, combustūrum
combūrendus
combūrundus, combūrenda, combūrendā, combūrendae, combūrendam, combūrendārum, combūrendās, combūrende, combūrendīs, combūrendōrum, combūrendōs
gerundcombūrendī, combūrendō, combūrendumsupinecombustum, combustū

com-būro (conb-), ussi, ustum, ĕre, v. a. root bur-, pur-; cf. burrus, Gr. πυρρός, pruna, Gr. πίμπρημι, and Lat. bustum,
I. to burn up, consume (class.).
I. Prop.: quae potuere Nec cum capta capi, nec cum combusta cremari, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 360 Vahl.): fumo comburi nihil potest, Plaut. Curc. 1, 1, 54: flamma comburens impete magno, Lucr. 6, 153: is ejus (solis) tactus est, ut saepe comburat, Cic. N. D. 2, 15, 40: aedis, Plaut. Aul. 2, 6, 12: frumentum omne, Caes. B. G. 1, 5: naves, id. B. C. 3, 101: annales, Cic. Div. 1, 17, 33; cf. id. N. D. 1, 23, 63; Liv 33, 11, 1: religiosas vestes, * Suet. Tib. 36: aliquem vivum, Cic. Tusc. 2, 22, 52; Auct. B. Hisp. 20; so of persons: et patrem et filium vivos conburere, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6; Serv ap. Cic. Fam. 4, 12, 3; Cic. Att. 14, 10, 1.—Hence,
B. P. a., as subst.' combu-stum, i, n., a burn, a wound made by burning combusta sanare, Plin. 20, 3, 8, § 17: combustis mederi, id. 22, 25, 69, § 141. —
II. Trop. comburere aliquem judicio, to ruin, destroy, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6 (v. the passage in connection). So to be consumed by love, * Prop. 2 (3), 30, 29. diem to pass it in carousing, q. s. to bear it to its grave (the figure borrowed from burning dead bodies), Plaut. Men. 1, 2, 43.

Origins

From con- + ūrō. The -b- was inserted by analogy with ambūrō. Alternatively directly from co- + ambūrō.

Descendants
  • Englishcombure
  • Englishcombust
  • Frenchcomburer
  • Germankomburieren
  • Italiancomburere
  • Middle Frenchcomburirfrom Old French comburir

Quick answers

What does combūrō mean in Latin?
combūrō, a verb, means “to burn up, to burn away; to consume (with fire); to cremate”.
What are the principal parts of combūrō?
combūrō, combūrere, combussī, combustum (third conjugation).
How do you pronounce combūrō?
In classical Latin, [kɔmˈbuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [komˈbuː.ro].