LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

circumscrīptiō

circumscrīptiō f (genitive circumscrīptiōnis)
Classical[kɪr.kũːˈskriːp.ti.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈskrip.t͡si.o]

Meaning

  1. circle, circumference
  2. boundary, outline, contour
  3. cheating, fraud

Declension

declension
formsingularplural
nominativecircumscrīptiōcircumscrīptiōnēs
genitivecircumscrīptiōniscircumscrīptiōnum
dativecircumscrīptiōnīcircumscrīptiōnibus
accusativecircumscrīptiōnemcircumscrīptiōnēs
ablativecircumscrīptiōnecircumscrīptiōnibus
vocativecircumscrīptiōcircumscrīptiōnēs

circumscriptĭo, ōnis, f. circumscribo. *
I. Prop. (acc. to circumscribo, I.), an encircling, and (concrete) a circle: ex circumscriptione excedere, Cic. Phil. 8, 8, 23.—
II. (Acc. to circumscribo, II. A.) A boundary, limit, outline, contour, circuit, compass (most freq. in Cic.): terrae situm, formam, circumscriptionem, Cic. Tusc. 1, 20, 45: aeternitas, quam nulla temporis circumscriptio metiebatur, id. N. D. 1, 9, 21: corporeae forma circumscriptionis, Arn. 2, 93; 3, 135.—
2. In rhet.
(a). A period: verborum, Cic. Or. 61, 204: ipsa enim natura verborum quādam circumscriptione comprehendit concluditque sententiam, id. Brut. 8, 34; cf. Quint. 9, 4, 124.—
(b). A compendious statement, summing up, Quint. 9, 3, 91.—
(g). A figure of speech, prob. the limitation of a question by the removal of a circumstance in dispute, Quint. 9, 1, 35 Halm (dub.; cf. id. 9, 4, 9).—
B. (Acc. to circumscribo, II. C.) A deceiving, cheating, overreaching, defrauding (esp. in pecuniary transactions, and by judicial artifice, by pettifogging): adulescentium, Cic. Off. 3, 15, 61: praediorum proscriptiones cum mulierculis apertā circumscriptione fecisti, id. Fl. 30, 74; Sen. Ira, 3, 2, 1.—In plur., Cic. Clu. 16, 46; Sen. Ira, 2, 9, 4.—In gen., of deception, deceit, fraud, Sen. Ep. 82, 22; Tert. Pat. 5.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin circumscrīptiō From circumscribō + -tiō.

Descendants
  • Catalancircumscripció
  • Englishcircumscription
  • Frenchcirconscription
  • Italiancircoscrizione
  • Portuguesecircunscrição
  • Romaniancircumscripție
  • Spanishcircunscripción
  • Galiciancircunscrición

Quick answers

What does circumscrīptiō mean in Latin?
circumscrīptiō, a noun, means “circle, circumference; boundary, outline, contour; cheating, fraud”.
What is the genitive of circumscrīptiō?
The genitive singular is circumscrīptiōnis. circumscrīptiō is feminine, third declension.
How do you pronounce circumscrīptiō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈskriːp.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈskrip.t͡si.o].