noun · femininethird declension
circuitiō
circuitiō f (genitive circuitiōnis)
Meaning
- rotation, revolution
- orbit
- circumference
- circumlocution
- patrol
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circuitiō | circuitiōnēs circumitiōnēs |
| genitive | circuitiōnis circumitiōnis | circuitiōnum circumitiōnum |
| dative | circuitiōnī circumitiōnī | circuitiōnibus circumitiōnibus |
| accusative | circuitiōnem circumitiōnem | circuitiōnēs circumitiōnēs |
| ablative | circuitiōne circumitiōne | circuitiōnibus circumitiōnibus |
| vocative | circuitiō | circuitiōnēs circumitiōnēs |
circŭĭtĭo (circŭmĭtĭo, Cic. Div. 2, 17, 40; 2, 61, 127; Liv. 3, 6, 9; Front. de Or. 3; Amm. 24, 2, 2), ōnis, f. circumeo.
I. A going round; in milit. lang., the rounds: circuitio ac cura (vigiliarum) aedilium plebei erat. Liv. 3, 6, 9.—
2. A circuit: muni mentum fluminis circumitione vallatum, Amm 24, 2, 2.—
B. Trop., a circuitous mode, a circumlocution. ita aperte ipsam rem modo locutus, nil circuitione usus es, Ter. And. 1, 2, 31:
quid opus est circumitione et anfractu? Cic. Div. 2, 61, 127, cf. Auct. Her. 4, 32, 43: Epicurus circuitione quādam (in an indirect manner) deos tollens, Cic. Div. 2, 17, 40.—II. Meton. (abstr. pro concr.), a place for going round something, a way, passage, corridor, Vitr. 4, 4; 6, 3; 10, 19.—
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin circuitiō From circueō + -tiō.