LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

trānsitiō

trānsitiō f (genitive trānsitiōnis)
Classical[trãːˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[tranˈsit.t͡si.o]

Meaning

  1. transit, transition, passage
  2. desertion
  3. infection, contagion

Declension

declension
formsingularplural
nominativetrānsitiōtrānsitiōnēs
genitivetrānsitiōnistrānsitiōnum
dativetrānsitiōnītrānsitiōnibus
accusativetrānsitiōnemtrānsitiōnēs
ablativetrānsitiōnetrānsitiōnibus
vocativetrānsitiōtrānsitiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

transitio ad plebem (Brut. 16. 62)
to transfer oneself from the patrician to the plebeian order.

transĭtĭo, ōnis, f. transeo,
I. a going across or over, a passing over, passage.
I. Lit.
A. In gen.: (solis) in aliud signum, Vitr. 9, 4 med.: sic dicebas, eam esse ejus (speciei dei) visionem, ut similitudine et transitione cernatur, i. e. by the passing by of atoms, Cic. N. D. 1, 37, 105: imaginibus similitudine et transitione perceptis, id. ib. 1, 19, 50: visionum, id. ib. 1, 39, 109.—
2. Concr., a passage, entrance: transitiones perviae jani nominantur, Cic. N. D. 2, 27, 67.—
B. In partic., a going over, desertion to a party: sociorum, Liv. 28, 15, 14; 25, 15, 5; 2, 25, 1; 28, 16, 8; Tac. H. 2, 99; Just. 1, 5.—In plur., Cic. Brut. 16, 62; Liv. 27, 20, 7.—
II. Trop. *
A. The passing of a disease from one person to another, infection, contagion, Ov. R. Am. 616.—
B. In rhet., a transition, Auct. Her. 4, 26, 35; 1, 9, 14.—
C. In gram., an inflection by declension or conjugation, Varr. L. L. 9, § 103 Müll.; Prisc. p. 982 P.

Origins

Proto-Indo-European *terh₂-der. Proto-Indo-European *térh₂t Proto-Indo-European *-ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂n̥ts Proto-Italic *trāns Latin trāns Latin eō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin itiō Latin trānsitiō From trāns + itiō.

Descendants
  • Catalantransició
  • Frenchtransition
  • Italiantransizione
  • Occitantransicion
  • Portuguesetransição
  • Romaniantranziție
  • Spanishtransición
  • Galiciantransición

Quick answers

What does trānsitiō mean in Latin?
trānsitiō, a noun, means “transit, transition, passage; desertion; infection, contagion”.
What is the genitive of trānsitiō?
The genitive singular is trānsitiōnis. trānsitiō is feminine, third declension.
How do you pronounce trānsitiō?
In classical Latin, [trãːˈsɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tranˈsit.t͡si.o].