adjectivefirst/second-declension adjective
caecus
caecus (feminine caeca, neuter caecum)
Classical[ˈkae̯.kʊs]Ecclesiastical[ˈt͡ʃɛː.kus]
№ 728 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectiveliterallyblind (not seeing)
- adjectivefigurativelyblind, blinded (mentally or morally)
- adjectivefigurativelyblind, at random, vague, indiscriminate, aimless, meaningless, acting blindly
[...] caecīque in nūbibus ignēs / terrificant animōs et inānia murmura miscent?
“And [why do] aimless fires in the clouds terrify [our] spirits, and [their] meaningless murmurs unsettle [us]?” (King Iarbas dares to question whether lightning and thunder truly signify Jupiter’s disapproval of human affairs.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.209–210 - adjectivewithout buds or eyes
- adjectiveliterallyinvisible (that cannot be seen)
- adjectivefigurativelyinvisible, concealed, hidden, secret, obscure, dark (that cannot be known)
- adjectiveliterallyopaque (that obstructs sight; not transparent)
- adjectivefigurativelydark, gloomy, thick, dense, obscure; uncertain, doubtful (that obstructs perception)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī vidēre nōn potest; oculī eius nihil vident.caecus -a -um — in Mille Verba, Corpus Hūmānum
quī nōn videtcaecus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 18 and Evangelium secundum Matthaeum, ch. 7, 13
quī vidēre nōn potestcaecus -ī (m) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 13, 16 and Metamorphoses I, †
``the Blind''
Caecus — in Viri Romae Facillimi, ch. 26
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | caecus | caeca | caecum |
| genitive | caecī | caecae | caecī |
| dative | caecō | caecae | caecō |
| accusative | caecum | caecam | caecum |
| ablative | caecō | caecā | caecō |
| vocative | caece | caeca | caecum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | caecī | caecae | caeca |
| genitive | caecōrum | caecārum | caecōrum |
| dative | caecīs | caecīs | caecīs |
| accusative | caecōs | caecās | caeca |
| ablative | caecīs | caecīs | caecīs |
| vocative | caecī | caecae | caeca |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- caeco impetu ferri
- to have no principles.
- fortuna caecos homines efficit, animos occaecat
- Fortune makes men shortsighted, infatuates them.
caecus (not coecus; sometimes in MSS. cēcus), a, um, adj. akin to σκιά, σκότος; Sanscr. khāyā, shadow,
I. having no light, devoid of light.
I. Act., not seeing, blind.
A. Lit.:
Appius, qui caecus annos multos fuit, Cic. Tusc. 5, 38, 112: traditum est enim Homerum caecum fuisse, id. ib. 5, 39, 114; Lucr. 5, 839: catuli, qui jam dispecturi sunt, caeci aeque et hi qui modo nati, Cic. Fin. 4, 23, 64: si facie miserabili senis, caeci, infantis, Quint. 4, 1, 42: caecum corpus, the blind part of the body, the back, Sall. J. 107, 1: perdices caecae impetu, Plin. 10, 33, 51, § 102: gigni, Vell. 1, 5, 2.—2. Prov.:
ut si Caecus iter monstrare velit, Hor. Ep. 1, 17, 4: apparet id quidem etiam caeco, even a blind man can see that, Liv. 32, 34, 3: caecis hoc, ut aiunt, satis clarum est, Quint. 12, 7, 9.—B. Trop., mentally or morally blind, blinded (freq. in prose and poetry):
o pectora caeca! Lucr. 2, 14: non solum ipsa Fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos, quos complexa est, Cic. Lael. 15, 54; cf. casus, id. Div. 2, 6, 15: caecus atque amens tribunus, id. Sest. 7, 17: caecum me et praecipitem ferri, id. Planc. 3, 6: mater caeca crudelitate et scelere, id. Clu. 70, 199: cupidine, Sall. J. 25, 7: amentiā, Cic. Har. Resp. 23, 48: quem mala stultitia Caecum agit, Hor. S. 2, 3, 44: amatorem amicae Turpia decipiunt caecum vitia, id. ib. 1, 3, 39: mens, Tac. Agr. 43.—With ad: caecus ad has belli artes, Liv. 21, 54, 3.—With gen.: caecus animi, Quint. 1, 10, 29; Gell. 12, 13, 4: fati futuri, ignorant of, Luc. 2, 14; cf. Claud. Rapt. Pros. 1, 138.—Subst.: Caeci, ōrum, m., the blind people, i.e. the people of Chalcedon, according to the oracle at Delphi. Tac. A. 12, 63; cf. Plin. 5, 32, 43, § 149. —2. Meton. of the passions themselves:
caeca honorum cupido, Lucr. 3, 59; Ov. M. 3, 620: ac temeraria dominatrix animi cupiditas, Cic. Inv. 1, 2, 2; id. Pis. 24, 57: exspectatio, id. Agr. 2, 25, 66: amor, Ov. F. 2, 762: amor sui, Hor. C. 1, 18, 14: festinatio, Liv. 22, 39, 22: furor, Hor. Epod. 7, 13: caeca et sopita socordia, Quint. 1, 2, 5: ambitio, Sen. Ben. 7, 26, 4.—3. Pregn., blind, i.e. at random, vague, indiscriminate, aimless:
in hac calumniā timoris et caecae suspitionis tormento, Cic. Fam. 6, 7, 4: caeco quodam timore... quaerebant aliquem ducem, id. Lig. 1, 3: caecique in nubibus ignes Terrificant animos, Verg. A. 4, 209: caeca regens filo vestigia, id. ib. 6, 30: ne sint caecae, pater, exsecrationes tuae, Liv. 40, 10, 1: et caeco flentque paventque metu, Ov. F. 2, 822: lymphatis caeco pavore animis, Tac. H. 1, 82: cervus... Caeco timore proximam villam petit, Phaedr. 2, 8, 3: timor, Ov. Am. 1, 4, 42.—C. Transf.
1. Of plants, without buds or eyes:
rami, Plin. 16, 30, 54, § 125; cf. caeco and oculus. —II. Pass., that cannot be seen, or trop., that cannot be known, invisible, concealed, hidden, secret, obscure, dark.
A. Lit.: sunt igitur venti nimirum corpora caeca, winds are accordingly bodies, although invisible, Lucr. 1, 278; 1, 296; 1, 329;
2, 713: vallum caecum, Caes. B. C. 1, 28; cf.: caecum vallum dicitur, in quo praeacuti pali terrae affixi herbis vel frondibus occuluntur, Paul. ex Fest. p. 44 Müll.; so, fossae, covered, Col. 2, 2, 9; Pall. Mai, 3. 1: in vada caeca ferre, Verg. A. 1, 536: fores, private, id. ib. 2, 453: spiramenta, id. G. 1, 89: colubri, Col. 10, 231: ignis, Lucr. 4, 929: venenum, id. 6, 822: tabes, Ov. M. 9, 174: viae, blind ways, Tib. 2, 1, 78: insidiae armaque, Ov. F 2, 214; cf. Sil. 5, 3: saxa, Verg. A. 3, 706; 5, 164: vulnus, a secret wound, Lucr. 4, 1116; but also, a wound upon the back, Verg. A. 10, 733; cf. in the same sense, ictus, Liv. 34, 14, 11; Sil. 9, 105 (cf.: caecum corpus, the back, I. A. supra): caeca manus, i.e. abscondita, Ov. M. 12, 492: caecum domūs scelus, Verg. A. 1, 356.—B. Trop.:
caecas exponere causas, Lucr. 3, 317: improba navigii ratio, tum caeca jacebat, lay still concealed, id. 5, 1004; so, venti potestas, id. 3, 248; 3, 270: fluctus, Sisenn. ap. Non. p. 449, 10: caeca et clandestina natura, Lucr. 1, 779: res caecae et ab aspectūs judicio remotae, Cic. de Or. 2, 87, 357: obscurum atque caecum, id. Agr. 2, 14, 36: fata, Hor. C. 2, 13, 16: sors, id. S. 2, 3, 269: tumultus, secret conspiracies, Verg. G. 1, 464: amor, id. ib. 3, 210; cf.: stimulos in pectore caecos Condidit, Ov. M. 1, 726. In Plaut. once, prob. taken from the vulgar lang.: caecā die emere, upon a concealed (pay-) day, i.e. to purchase on credit (opp. oculata dies, i.e. for ready money): Ca. Pereo inopiā argentariā. Ba. Emito die caecā hercle olivom, id vendito oculatā die, Plaut. Ps. 1, 3, 67.—2. By poet. license, transf. to the hearing:
murmur, Verg. A. 12, 591 (as we, by a similar meton., say a hollow sound; cf. on the other hand, in Gr. τυφλὸς τὰ ὦτα); so, clamor, Val. Fl. 2, 461: mugitusterrae, Sen. Troad. 171.—III. Neutr., that obstructs the sight, or trop., the perception; dark, gloomy, thick, dense, obscure.
A. Lit.:
nox, Cic. Mil. 19, 50; Lucr. 1, 1108; Cat. 68, 44; Ov. M. 10, 476; 11, 521: caligo, Lucr. 3, 305; 4, 457; Cat. 64, 908; Verg. A. 3, 203; 8, 253: tenebrae, Lucr. 2, 54; 2, 746; 2, 798; 3, 87; 6, 35; 3, 87: silentia, i.e. nox, Sil. 7, 350: latebrae, Lucr. 1, 409: iter, Ov. M. 10, 456: loca, Prop. 1, 19, 8: cavernae, Ov. M. 15, 299; Sil. 7, 372: latus, Verg. A. 2, 19: cubiculum si fenestram non habet, dicitur caecum, Varr. L. L. 9, § 58 Müll.; so, domus, without windows, Cic. Or. 67, 224: parietes, Verg. A. 5, 589: pulvis, id. ib. 12, 444: carcer, id. ib. 6, 734: sardonyches, not transparent, opaque, Plin. 37, 6, 23, § 86: smaragdi, id. 37, 5, 18, § 68: acervus (of chaos), chaotic, confused, Ov M. 1, 24; Col. 4, 32, 4' chaos, Sen. Med. 741, Sil. 11, 456.—B. Trop., uncertain, doubtful: obscurā spe et caecā exspectatione pendere, i.e. of an uncertain consequence or result, Cic. Agr. 2, 25, 66:
quod temere fit caeco casu, id. Div. 2, 6, 15. cursus (Fortunae), Luc. 2, 567: eventus, Verg. A. 6, 157: caeci morbi, quorum causas ne medici quidem perspicere queunt, Col. 1, 5, 6; so, dolores, Plin. 29, 2, 10, § 38; 29, 3, 13, § 55: crimen, that cannot be proved, Liv. 45, 31, 11.— Subst.: caecum, i, n., uncertainty, obscurity (poet.): verum in caeco esse, Manil. 4, 304.—* Comp., Hor. S. 1, 2, 91.—Sup. and adv. not in. use.Caecus, i, m.; agnomen of Appius Claudius Crassus, as being
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
caecus adj. with (once in H.) comp.
SCA-, not seeing, blind: qui caecus annos multos fuit: corpus, the blind part, back, S. — Prov.: ut si Caecus iter monstrare velit, H.: apparet id quidem etiam caeco, a blind man can see that, L.— Fig., of persons, mentally or morally blind, blinded: non solum ipsa Fortuna caeca est, sed eos efficit caecos, etc.: mater caeca crudelitate: cupidine, S.: amentiā: quem mala stultitia Caecum agit, H.: mens, Ta.: ad has belli artes, L.: Hypsaeā caecior, H.—Of wolves: quos ventris Exegit caecos rabies, blind to danger, V.—Meton., of passions: avaritia: praedae cupido, O.: amor sui, H.: festinatio, L.: timor, Ph. — Praegn., blind, at random, vague, indiscriminate, aimless: caecae suspitionis tormentum: caeca regens filo vestigia, V.: consilium, rash: casus.—Not seen, not discernible, invisible, concealed, hidden, obscure, dark: vallum, Cs.: fores, private, V.: tabes, O.: volnus, in the back, V.: domūs scelus, V.: viae, blind ways, Tb.: res caecae et ab aspectūs iudicio remotae: fata, H.: eventus, V.: tumultus, secret conspiracies, V.: stimuli in pectore, O.: murmur, muffled, V. — Obstructing the sight, dark, gloomy, thick, dense, obscure: nox, Ct.: caligo, V.: in nubibus ignes, i. e. deepening the gloom, V.: domus, without windows: pulvis, V.: acervus, chaotic, O.: quantum mortalia pectora caecae Noctis habent! i. e. dissimulation, O.: exspectatio, i. e. of an uncertain result: crimen, that cannot be proved, L.
Origins
From Proto-Italic *kaikos (“blind, eyeless”), from Proto-Indo-European *kéh₂ikos (“one-eyed”). Cognates include Gothic 𐌷𐌰𐌹𐌷𐍃 (haihs), Old Irish cáech (“one-eyed”), caoch (“blind”).
Elsewhere
- Englishcaecum
- Frenchcæcum
- Italiancieco
- Portuguesecegofrom Old Galician-Portuguese cego
- Romanianceață
- Spanishciegofrom Old Spanish ciego
- Aragoneseziego
- Asturianciegu
- Old Frenchcieu
- Old Frenchciu
Old Occitan
- Catalancec
- Occitancèc
Northern Italo-Romance
- Romagnolcig
Sardinian
- Campidanesetzegu
- Logudoresetzegu
- Nuoresetzecu