LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

caecitās

caecitās f (genitive caecitātis)
Classical[ˈkae̯.kɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈt͡ʃɛː.t͡ʃi.tas]

Meaning

  1. blindness
    Sicut ergo, cum uitium oculorum dicitur caecitas, id ostenditur, quod ad naturam oculorum pertinet uisus; et cum uitium aurium dicitur surditas, ad earum naturam pertinere demonstratur auditus: ita, cum uitium creaturae angelicae dicitur, quo non adhaeret Deo, hinc apertissime declaratur, eius naturae ut Deo adhaereat conuenire.As, then, when we say that blindness is a defect of the eyes, we prove that sight belongs to the nature of the eyes; and when we say that deafness is a defect of the ears, hearing is thereby proved to belong to their nature;—so, when we say that it is a fault of the angelic creature that it does not cleave to God, we hereby most plainly declare that it pertained to its nature to cleave to God.412 CE – 426 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, De civitate Dei 12.1

Declension

declension
formsingularplural
nominativecaecitāscaecitātēs
genitivecaecitātiscaecitātum
dativecaecitātīcaecitātibus
accusativecaecitātemcaecitātēs
ablativecaecitātecaecitātibus
vocativecaecitāscaecitātēs

caecĭtas, ātis, f. caecus,
I. blindness.
I. Lit. (rare but in good prose), Cic. Tusc. 5, 39, 113; 5, 38, 111; id. Fin. 5, 28, 84; Plin. 11, 37, 55, § 149; 12, 8, 18, § 34.—
II. Trop.: furorem autem esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem, Cic. Tusc. 3, 5, 11: in furore animi et caecitate, id. Dom. 50, 129: mentis, id. ib. 40, 105; cf.: an tibi luminis obesset caecitas plus quam libidinis, id. Har. Resp. 18, 38.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kéh₂ikos
  2. Proto-Italic*kaikos
  3. Latincaecitās

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin caecitās From caecus + -tās.

Descendants
  • Frenchcécité
  • Italiancecità
  • Romaniancecitate

Quick answers

What does caecitās mean in Latin?
caecitās, a noun, means “blindness”.
What is the genitive of caecitās?
The genitive singular is caecitātis. caecitās is feminine, third declension.
How do you pronounce caecitās?
In classical Latin, [ˈkae̯.kɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈt͡ʃɛː.t͡ʃi.tas].
Where does caecitās come from?
Proto-Indo-European *kéh₂ikos → Proto-Italic *kaikos → Latin caecitās.