noun · neutersecond declension
caecum
caecum n (genitive caecī)
Classical[ˈkae̯.kũː]Ecclesiastical[ˈt͡ʃɛː.kum]
Meaning
- neuterpoeticUncertainty, obscurity.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | caecum | caeca |
| genitive | caecī | caecōrum |
| dative | caecō | caecīs |
| accusative | caecum | caeca |
| ablative | caecō | caecīs |
| vocative | caecum | caeca |
Origins
From caecus (“having no light; uncertain, doubtful”).