avis
Meaning
- femininea bird
Invitent croceis [apes] halantes floribus horti Et custos furum atque avium cum falce saligna
May gardens bright, fragrant with flower, lure them [the bees] and Hellespontian Priap with his willow scythe the robbing bee and the birds keep away.c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 4.109–111et vēnērunt ad eum avēs multī colōris innumerābilēs
and came to him countless birds of many colorsc. 833, Nennius, “Vita Patricii” (chapter III), in Historia Brittonum, page 54: - femininefigurativelyomen; portent
Near-synonym: mōnstrum
Latīnē defined in Latin in our graded readers
animal quod volat; pennās et ālās habet.animal quod volatanimal volāns, pennīs tēctumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Ave · Salve · Vale
Ave (from εὖ) is a salutation used at meeting and at parting, like χαῖρε; whereas salve is used at meeting only, vale at parting, like ἔῤῥωσο. Suet. Galb. 4. Ut liberti mane salvere, vespere valere sibi singuli dicerent. (i. 28.)
Volucres · Aves · Alites
Volucres (from ἑλίξαι) means whatever flies, including winged insects, like πτηνός; whereas aves and alites mean only birds; avis (ἀετός) as a general term in natural history for any bird, like ὄρνις; ales (from ala) as a select expression only for a larger bird, like οἰωνός, especially the eagle, and alites is used in the language of the augurs as a technical term for those birds whose flight must be observed and interpreted, in opp. to oscines, or those birds whose song and cry must be interpreted. Ovid, Art. Am. iii. 410. Jovis in multis devolat ales aves. Hor. Od. iv. 2, 2. 4. Virg. Æn. xii. 247. Cic. N. D. ii. 64. (v. 207.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | avis avicula | avēs aviculae |
| genitive | avis aviculae | avium aviculārum |
| dative | avī aviculae | avibus aviculīs |
| accusative | avem aviculam | avēs avīs, aviculās |
| ablative | ave avī, aviculā | avibus aviculīs |
| vocative | avis avicula | avēs aviculae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aves (alites, oscines) addīcunt alicui (opp. abdicunt aliquid)
- the omens are favourable to some one.
Liber captivos avis ferae consimilis est, Plaut. Capt. 1, 2, 7: videmus novis avibus canere undique silvas, Lucr. 1, 256: arguta, Prop. 1, 18, 30: istā enim avi (sc. aquilā) volat nulla vehementius, Cic. Div. 2, 70, 144: ave ad perfugia litorum tendente, Plin. 10, 3, 3, § 9; Vulg. Gen. 1, 2; ib. Deut. 4, 17; ib. Marc. 4, 32; ib. Luc. 13, 34 et saep.—In Varr. once of bees: de incredibili earum avium naturā audi, Varr. R. R. 3, 16, 3.—A description of birds is found ap. Plin. lib. 10; of their habits, ap. Varr. R. R. 3, 3 sq. and ap. Col. 8, 1 sq.—v. sinister), adversa, etc.: liquido exeo foras Auspicio avi sinistrā, Plaut. Ep. 2, 2, 2: ducam legiones meas Avi sinistrā, auspicio liquido atque ex sententiā, id. Ps. 2, 4, 72: solvere secundo rumore aversāque avi, poët. ap. Cic. Div. 1, 16, 29, where B. and K. read adversā: malā ducis avi domum, with a bad omen, Hor. C. 1, 15, 5: este bonis avibus visi natoque mihique, Ov. F. 1, 513; so id. M. 15, 640: di, qui secundis avibus in proelium miserint, Liv. 6, 12, 9: Quā ego hunc amorem mihi esse avi dicam datum? Plaut. Cas. 3, 4, 26: Hac veniat natalis avi, Tib. 2, 2, 21.—In abl., form ave: tunc ave deceptus falsā, Ov. M. 5, 147.—Sed quae nam illaec est avis, quae huc cum tunicis advenit? Plaut. Poen. 5, 2, 15.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Inherited from Proto-Italic *awis. Cognates include Ancient Greek ᾱ̓ετός (āetós), and Sanskrit वि (ví), and Albanian vito (“dove”).
- Catalanau
- Portugueseavefrom Old Galician-Portuguese ave
- Sardinianave
- Sardinianae
- Spanishavefrom Old Spanish ave
- Aragoneseau
- Galicianavefrom Old Galician-Portuguese ave