noun · masculinethird declension
auceps
auceps m (genitive aucupis)
Classical[ˈau̯.kɛps]Ecclesiastical[ˈaːu̯.t͡ʃeps]
Meaning
- masculinea bird-catcher; fowler
- figurativelymasculineeavesdropper
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | auceps | aucupēs |
| genitive | aucupis | aucupum |
| dative | aucupī | aucupibus |
| accusative | aucupem | aucupēs |
| ablative | aucupe | aucupibus |
| vocative | auceps | aucupēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- syllabarum auceps
- a verbal, petty critic; a caviller.
auceps, cŭpis (cipis, acc. to Vel. Long. Orthogr. p. 2235), comm. contr. for aviceps, from avis-capio,
I. a bird-catcher, fowler.
I. Lit.:
Piscator, pistor apstulit, lanii, coqui, Holitores, myropolae, aucupes, Plaut. Trin. 2, 4, 7: veluti merulis intentus decidit auceps In puteum, Hor. A. P. 458: quasi avis de manu aucupis, Vulg. Prov. 6, 5; ib. Jer. 5, 26; ib. Amos, 3, 5: as a bird-seller: Edicit piscator uti, pomarius, auceps, Hor. S. 2, 3, 227: Non avis aucupibus monstrat, quā parte petatur, Ov. A. A. 3, 669 al.—II. Trop., a spy, eavesdropper:
circumspice dum, ne quis nostro hic auceps sermoni siet, Plaut. Mil. 4, 1, 9 (cf. id. ib. 3, 1, 14: ne quis... nostro consilio venator adsit cum auritis plagis): Numquis hic est alienus nostris dictis auceps auribus, id. Stich. 1, 2, 45: voluptatum auceps, Cic. Ac. Fragm. ap. Aug. contra Ac. 3, 7 (Orell. IV. 2, p. 470): praeco actionum, cantor formularum, auceps syllabarum, a minute and trifling critic, a caviller, id. de Or. 1, 55, 236.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
auceps upis, m
avis + CAP-, a bird-catcher, fowler: callidus, O.; a poultry-dealer, H.—Fig., a snapper-up, carper: syllabarum.
Origins
From prehistoric *awikaps. By surface analysis, avis (“bird”) + -ceps (“catcher”).