LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

auscultō

auscultō (present infinitive auscultāre, perfect active auscultāvī, supine auscultātum)
Classical[au̯sˈkʊɫ.toː]Ecclesiastical[au̯sˈkul.to]

Meaning

  1. to listen; hear
  2. to believe (what one has heard)
  3. to obey; heed
    Quid tū autem huic, asine, auscultās?And why do you pay attention to him, you ass?160 BCE, Publius Terentius Afer, Adelphoe

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Audire · Auscultare

Audire (from ausis, auris, οὖας) means to hear, ἀκούειν, as a mere passive sensation, like olfacere; on the other hand, auscultare (from auricula), to hearken, ἀκροᾶσθαι, that is, to wish to hear, and to hear attentively, whether secretly or openly, by an act of the will, like odorari. Ter. And. iv. 5, 45. Æsch. Pater, obsecro, ausculta. Mic. Æschine, audivi omnia. Cato ap. Gell. i. 15. Pacuv. ap. Cic. Div. i. 57. (iii. 293.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.auscultōauscultābamauscultābōauscultāvīauscultāveramauscultāverō
auscultārō
2nd sg.auscultāsauscultābāsauscultābisauscultāvistī
auscultāstī
auscultāverās
auscultārās
auscultāveris
3rd sg.auscultatauscultābatauscultābitauscultāvitauscultāverat
auscultārat
auscultāverit
auscultārit
1st pl.auscultāmusauscultābāmusauscultābimusauscultāvimusauscultāverāmusauscultāverimus
auscultārimus
2nd pl.auscultātisauscultābātisauscultābitisauscultāvistis
auscultāstis
auscultāverātis
auscultārātis
auscultāveritis
auscultāritis
3rd pl.auscultantauscultābantauscultābuntauscultāvērunt
auscultāvēre, auscultārunt
auscultāverant
auscultārant
auscultāverint
auscultārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.auscultemauscultāremauscultāverim
auscultārim
auscultāvissem
auscultāssem
2nd sg.auscultēsauscultārēsauscultāverīsauscultāvissēs
auscultāssēs
3rd sg.auscultetauscultāretauscultāverit
auscultārit
auscultāvisset
auscultāsset
1st pl.auscultēmusauscultārēmusauscultāverīmus
auscultārīmus
auscultāvissēmus
auscultāssēmus
2nd pl.auscultētisauscultārētisauscultāverītis
auscultārītis
auscultāvissētis
auscultāssētis
3rd pl.auscultentauscultārentauscultāverint
auscultārint
auscultāvissent
auscultāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.auscultorauscultābarauscultābor
2nd sg.auscultāris
auscultāre
auscultābāris
auscultābāre
auscultāberis
auscultābere
3rd sg.auscultāturauscultābāturauscultābitur
1st pl.auscultāmurauscultābāmurauscultābimur
2nd pl.auscultāminīauscultābāminīauscultābiminī
3rd pl.auscultanturauscultābanturauscultābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ausculterauscultārer
2nd sg.auscultēris
auscultēre
auscultārēris
auscultārēre
3rd sg.auscultēturauscultārētur
1st pl.auscultēmurauscultārēmur
2nd pl.auscultēminīauscultārēminī
3rd pl.auscultenturauscultārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.auscultāauscultāre
pres. 2nd pl.auscultāteauscultāminī
fut. 2nd sg.auscultātōauscultātor
fut. 3rd sg.auscultātōauscultātor
fut. 2nd pl.auscultātōte—
fut. 3rd pl.auscultantōauscultantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveauscultāreauscultārī
perfect infinitiveauscultāvisse
auscultāsse
auscultātum esse
future infinitiveauscultātūrum esseauscultātum īrī
present participleauscultāns—
perfect participle—auscultātus
auscultāta, auscultātā, auscultātae, auscultātam, auscultātārum, auscultātās, auscultātī, auscultātōrum, auscultātōs
future participleauscultātūrus
auscultātūra, auscultātūrā, auscultātūrae, auscultātūram, auscultātūrārum, auscultātūrās, auscultātūre, auscultātūrī, auscultātūrīs, auscultātūrō, auscultātūrōrum, auscultātūrōs, auscultātūrum
auscultandus
auscultanda, auscultandā, auscultandae, auscultandam, auscultandārum, auscultandās, auscultande, auscultandīs, auscultandōrum, auscultandōs
gerundauscultandī, auscultandō, auscultandumsupineauscultātum, auscultātū

ausculto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. [perh. a union of two roots, that of audio, auris ausis, and of the Sanscr. çru = to hear; v. Bopp, Gloss. p. 396 b.], to hear any person or thing with attention, to listen to, give ear to, ἀκροᾶσθαι (cf. audio init.; in the anteclass. per. freq., but not in Lucr.; in the class. per. rare).
I. In gen.: Ita est cupidus orationis, ut conducat qui auscultet, Cato ap. Gell. 1, 15, 9: ausculto atque animum adverto sedulo, Plaut. Stich. 4, 1, 40: In rem quod sit praevortaris quam re advorsā animo auscultes, id. Ps. 1, 3, 8; id. Trin. 3, 3, 50; id. Truc. 2, 4, 46: nimis eum ausculto libens, id. Poen. 4, 2, 19; id. Aul. 3, 5, 22: Ausculta paucis, nisi molestumst, Ter. Ad. 5, 3, 20; id. And. 3, 3, 4 and 5: jam scies: Ausculta, id. Phorm. 5, 8 (9), 7: illos ausculto lubens, Afran. ap Non. p. 246, 15: Nec populum auscultare, * Cat. 67, 39: sermonem, Vulg. Gen. 4, 23: verba, ib. Tob. 9, 1: aures diligenter auscultabunt, ib. Isa, 32, 3.—
II. Esp
A. To listen to something believingly, to give credit to, etc.
a. With acc.: crimina, Plaut. Ps. 1, 5, 12.—
b. With dat. of pers.: cui auscultabant, gave heed, Vulg. Act. 8, 10.—
B. To listen in secret to something, to overhear: quid habeat sermonis, auscultabo, Plaut. Poen. 4, 1, 6: omnia ego istaec auscultavi ab ostio, id. Merc. 2, 4, 9.—
C. Of servants, to attend or wait at the door, as in Gr. ὑπακούειν: ad fores auscultato atque serva has aedīs, Plaut. Truc. 1, 2, 1: jam dudum ausculto et cupiens tibi dicere servus Pauca, reformido, * Hor. S. 2, 7, 1 Heind.—
D. Alicui or absol., to hear obediently, to obey, heed (cf. audio): hi auscultare dicuntur, qui auditis parent, Varr. L. L. 6, § 83 Müll.: auscultare est obsequi: audire ignoti quod imperant soleo, non auscultare, Non. p. 246, 9 sq.: magis audiendum quam auscultandum censeo, Pac. ap. Cic. Div. 1, 57, 131: Age nunc vincito me auscultato filio, Plaut. Bacch. 4, 8, 14: Qui mi auscultabunt, id. As. 1, 1, 50; id. Curc. 2, 1, 8; id. Most. 3, 1, 58; 3, 1, 99; id. Mil. 2, 6, 16; id. Ps. 1, 5, 38; id. Poen. 1, 1, 69; 1, 2, 98; id. Rud. 2, 6, 56; 3, 3, 32; id. Stich. 1, 2, 89: seni auscultare, Ter. And. 1, 3, 4: vin tu homini stulto mi auscultare? id. Heaut. 3, 3, 24; id. Ad. 3, 3, 66; 5, 8, 12: mihi ausculta: vide, ne tibi desis, * Cic. Rosc. Am. 36, 104.—With acc.: nisi me auscultas, Plaut. Trin. 3, 2, 36 (we should perhaps here, in accordance with the general idiom, read mi; so Ritschl).—In pass. impers.: De. Ad portum ne bitas, dico jam tibi. Ch. Auscultabitur, you shall be obeyed, it shall be done, Plaut. Merc. 2, 3, 127.!*? It is difficult to believe, in the verse of Afranius, videt ludos, hinc auscultavi procul, that auscultare is equivalent to videre, spectare, acc. to Non. p. 246, 16.

Origins

From Proto-Italic *auskoltā, from aus-, the original stem of auris (“ear”), + Proto-Indo-European *ḱlew- (“to hear”). Other theories take the second component to be Proto-Indo-European *ḱel- (“to incline”) (which itself has been connected with *ḱlew-).

Elsewhere
  • Catalanauscultar
  • Englishauscultate
  • Englishauscult
  • Frenchausculter
  • Italianauscultare
  • Portugueseauscultar
  • Romanianausculta
  • Spanishauscultar
  • Esperantoaŭskulti
  • Franco-Provençalôscultar
Gallo-Romance
  • Catalanescoltar
  • Frenchécouterfrom Old French escouter
  • Englishscoutfrom Old French escouter
  • Occitanescotar
  • Franco-Provençalahcutar
  • Normanêcouterfrom Old French escouter
  • Picardacouterfrom Old French escouter
  • Walloonschoûterfrom Old French escouter
Ibero-Romance
  • Portugueseescutarfrom Old Galician-Portuguese ascoitar
  • Portugueseescuitarfrom Old Galician-Portuguese ascoitar
  • Spanishescucharfrom Old Spanish ascuchar
  • Ribagorçanescultarfrom Aragonese ascuitar
  • Ribagorçanascultarfrom Aragonese ascuitar
  • Asturianescucharfrom Old Leonese ascuchar
  • Asturianascucharfrom Old Leonese ascuchar
  • Asturianescuitsarfrom Old Leonese ascuchar
  • Asturianascuitsarfrom Old Leonese ascuchar
  • Asturianascuitarfrom Old Leonese ascuchar
Insular Romance
  • Sardinianaiscultare
  • Sardinianaiscurtare
  • Sardinianascultare
Balkan Romance
  • Romanianasculta
  • Aromanianascultu
Italo-Romance
  • Italianascoltare
  • Idoaskoltarfrom Italian ascoltare
  • Interlinguaascoltarfrom Italian ascoltare
  • Sicilianascutari
Western Romance of N. Italy
  • Emilianascultèr
  • Emilianscultèr
  • Friulianscoltâ
  • Istriotscoltà
  • Ladinscuter
  • Lombardscoltar
  • Lombardehcoltar
  • Piedmontesescoté
  • Venetanscoltar

In English words that came into English from auscultō

  • scoutauscultō
  • auscultatoryauscultātor

Quick answers

What does auscultō mean in Latin?
auscultō, a verb, means “to listen; hear; to believe (what one has heard)”.
What are the principal parts of auscultō?
auscultō, auscultāre, auscultāvī, auscultātum (first conjugation).
How do you pronounce auscultō?
In classical Latin, [au̯sˈkʊɫ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [au̯sˈkul.to].