aura
Meaning
- feminineair
- femininebreeze
Ēn ego, nōn paucīs quondam mūnītus amīcīs, dum flāvit vēlīs aura secunda meīs, ut fera nimbōsō tumuērunt aequora ventō,
Behold me! once supported by many friends—while a favouring breeze filled my sails now that the wild seas have been swelled by the stormy wind, I am abandoned on a shattered bark in the midst of the waters.13 CE, Ovid, Epistulae ex Ponto 2.3.25–28
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ventus mollis et levis.ventus lēnisChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Anima · Aer · Aura · Spiritus · Sublime
Anima and aër denote ‘air’ as an element, like ἀήρ, and anima (ἄνεμος), in opp. to terra, mare, ignis; but aër, a learned term (ἀήρ, from ἀείρω?) in opp. to æther; aura and spiritus denote ‘air’ when put in motion; aura (αὔρα, from ἀέσαι, or from ἀεῖραι), the gently waving and fanning air; spiritus, the streaming and breath-like air, like πνεῦμα; lastly, sublime (from sublevare?), the air that hovers over us, simply in a local relation, in opp. to humus, like μετάρσιον, μετέωρον. (v. 92.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aura | aurae |
| genitive | aurae | aurārum |
| dative | aurae | aurīs |
| accusative | auram | aurās |
| ablative | aurā | aurīs |
| vocative | aura | aurae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aura popularis (Harusp. 18. 43)
- popular favour; popularity.
- aurae popularis homo (Liv. 42. 30)
- a popular man.
- aura favoris popularis (Liv. 22. 26)
- popular favour; popularity.
- auram popularem captare (Liv. 3. 33)
- to court popularity.
- ex invidia alicuius auram popularem petere (Liv. 22. 26)
- to use some one's unpopularity as a means of making oneself popular.
aër, ventus, spiritus): agitatus aër auram facit, Isid. Orig. 13, 11, 17: semper aër spiritu aliquo movetur; frequentius tamen auras quam ventos habet, Plin. Ep. 5, 6, 5: flatus, qui non aura, non procella, sed venti sunt, Plin. 2, 45, 45, § 116: et me... nunc omnes terrent aurae, now every breeze terrifies me, Verg. A. 2, 728: Concutiat tenerum quaelibet aura, Ov. A. A. 2, 650.— Hence, Et reserata viget genitabilis aura Favoni, Lucr. 1, 11; cf.: Aura parit flores tepidi fecunda Favoni. Cat. 64, 282: omnes, Aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae, Verg. E. 9, 58: aurae Vela vocant, id. A. 3, 356: aura post meridiem, Vulg. Gen. 3, 8: aura tenuis, ib. 3 Reg. 19, 12: lenis, ib. Job, 4, 16: petulans, Lucr. 6, 111: ignarae, brutish, Cat. 64, 164, ubi v. Ellis: rapida, Ov. M. 3, 209: stridens, Val. Fl. 2, 586: violentior, Stat. Th. 6, 157: aurae flatus, Vulg. Act. 27, 40: omnes eos tollet aura, ib. Isa. 57, 13 et saep.—Also breath: flammas exsuscitat aura, Ov. F. 5, 507.—totam opinionem parva non numquam commutat aura rumoris, Cic. Mur. 17: tenuis famae aura, Verg. A. 7, 646: quem neque periculi tempestas neque honoris aura potuit umquam de suo cursu aut spe aut metu demovere, Cic. Sest. 47 fin.: levi aurā spei objectā, Liv. 42, 39, 1: sperat sibi auram posse aliquam adflari in hoc crimine voluntatis defensionisque eorum, quibus, etc., token of favor, Cic. Verr. 2, 1, 13: nescius aurae (sc. amoris) Fallacis, Hor. C. 1, 5, 11: incerta Cupidinis aura, Ov. Am. 2, 9, 33.—Hence freq. aura popularis, the popular breeze, popular favor, Cic. Har. Resp. 20 fin.; Liv. 3, 33, 7; 30, 45, 6 al.; Hor. C. 3, 2, 20; Quint. 11, 1, 45 (cf.: ventus popularis, Cic. Clu. 47, 130); so, aura favoris popularis, Liv. 22, 26, 4.—Also in plur.: nimium gaudens popularibus auris, Verg. A. 6, 816; and absol.: adliciendo ad se plebem jam aurā non consilio ferri, Liv. 6, 11, 7.—cum Nubila portabunt venti transversa per auras, Lucr. 6, 190: Tenvis enim quaedam moribundos deserit aura, id. 3, 232: Aurarumque leves animae calidique vapores, id. 5, 236: (anima) discedit in auras, id. 3, 400; 6, 1129 et saep.—Hence, aurae aëris or aëriae aurae freq. in Lucr.: (res) Aëris in teneras possint proferrier auras, 1, 207; 1, 783; 1, 801; 1, 803; 1, 1087; 2, 203; 3, 456; 3, 570; 3, 591; 4, 693: liquidissimus aether Atque levissimus aërias super influit auras, id. 5, 501; 1, 771; 4, 933: Nulla nec aërias volucris perlabitur auras, Tib. 4, 1, 127: Qui tamen aërias telum contorsit in auras, Verg. A. 5, 520.—Vivit et aetherias vitalīs suscipit auras, breathes a breath of ethereal air, Lucr. 3, 405; imitated by Verg.: haud invisus caelestibus auras Vitales carpis, A. 1, 387: vesci vitalibus auris, i. e. vivere, Lucr. 5, 857; imitated by Verg., A. 1, 546, and 3, 339; so, haurire auram communem, Quint. 6, prooem. § 12: captare naribus auras, to snuff the air, Verg. G. 1, 376.—Trop.: libertatis auram captare, to catch at the air of freedom, i. e. to seize upon any hope of liberty, Liv 3, 37, 1.—assurgere in auras, Verg. G. 3, 109; so id. A. 4, 176: dum se laetus ad auras Palmes agit, id. G. 2, 363: ad auras Aetherias tendit, id. ib. 2, 291; so id. A. 4, 445: stat ferrea turris ad auras, poet. for ad alta, rises high, id. ib. 6, 554: Sorbet in abruptum fluctus, rursusque sub auras Erigit alternos, id. ib. 3, 422; 7, 466; 2, 759; 5, 427 al.; cf. Wagner, Quaest. Verg. X. 1.—Eurydice superas veniebat ad auras, Verg. G. 4, 486; so id. A. 6, 128: Ortygiam, quae me superas eduxit prima sub auras, Ov. M. 5, 641; 10, 11 (cf. Verg. A. 6, 481: ad superos); so of childbirth: pondus in auras expulit, Ov. M. 9, 704.—In gen. for publicity, daylight: ferre sub auras, i. e. to make known, Verg. A. 2, 158: reddere ad auras, to restore, id. ib. 2, 259: fugere auras, to seclude or hide one's self, id. ib. 4, 388.—discolor unde auri per ramos aura refulsit, Verg. A. 6, 204 (splendor auri, Serv.).—Si modo damnatum revocaverit aura puellae, Prop. 3, 23, 15: at illi Nomen ab extremis fontibus aura refert, id. 1, 20, 50.—inolentis olivi Naturam, nullam quae mittat naribus auram, Lucr. 2, 851: at illi Dulcis compositis spiravit crinibus aura, a sweet odor exhaled, Verg. G. 4, 417; so Mart. 3, 65; Val. Fl. 5, 589; cf. Heins. ad Ov. M. 15, 394: si tantum notas odor attulit auras, Verg. G. 3, 251: pingues ab ovilibus aurae, Stat. Th. 10, 46.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ews-
- Proto-Indo-European*h₂ewsér
- Proto-Indo-European*h₂éwsr̥h₂
- Proto-Hellenic*auhrā
- Latinaura
Ancient Greek αὔρα (aúra)bor. Latin aura Borrowed from Ancient Greek αὔρα (aúra).
- Catalanaura
- Englishaura
- Frenchaura
- GermanAura
- Italianaura
- Occitanaura
- Portugueseaura
- Romanianaură
- Spanishaura
- Albanianaura
- Catalanora
- Occitanaura
- Franco-Provençaloura
- Old Frenchore
- Portugueseoura
- Portugueseoira
- Italianora
- Megleno-Romanianaură
- Aromanianavrã
- Romanshaura
- Romanshora
- Piedmonteseòra
- unknown*aurāticum
- unknown*aurizāre