LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

aucupor

aucupor (present infinitive aucupārī, perfect active aucupātus sum)
Classical[ˈau̯.kʊ.pɔr]Ecclesiastical[ˈaːu̯.ku.por]

Meaning

  1. deponentto go bird-catching or fowling
  2. deponentto catch or take bees
  3. deponentto chase, strive for; to be on the lookout, lie in wait or watch for

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.aucuporaucupābaraucupābor———
2nd sg.aucupāris
aucupāre
aucupābāris
aucupābāre
aucupāberis
aucupābere
———
3rd sg.aucupāturaucupābāturaucupābitur———
1st pl.aucupāmuraucupābāmuraucupābimur———
2nd pl.aucupāminīaucupābāminīaucupābiminī———
3rd pl.aucupanturaucupābanturaucupābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.aucuperaucupārer——
2nd sg.aucupēris
aucupēre
aucupārēris
aucupārēre
——
3rd sg.aucupēturaucupārētur——
1st pl.aucupēmuraucupārēmur——
2nd pl.aucupēminīaucupārēminī——
3rd pl.aucupenturaucupārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.aucupāre—
pres. 2nd pl.aucupāminī—
fut. 2nd sg.aucupātor—
fut. 3rd sg.aucupātor—
fut. 3rd pl.aucupantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaucupārī—
perfect infinitiveaucupātum esse—
future infinitiveaucupātūrum esse—
present participleaucupāns—
perfect participleaucupātus
aucupāta, aucupātā, aucupātae, aucupātam, aucupātārum, aucupātās, aucupāte, aucupātī, aucupātīs, aucupātō, aucupātōrum, aucupātōs
—
future participleaucupātūrus
aucupātūra, aucupātūrā, aucupātūrae, aucupātūram, aucupātūrārum, aucupātūrās, aucupātūre, aucupātūrī, aucupātūrīs, aucupātūrō, aucupātūrōrum, aucupātūrōs, aucupātūrum
aucupandus
aucupanda, aucupandā, aucupandae, aucupandam, aucupandārum, aucupandās, aucupande, aucupandīs, aucupandōrum, aucupandōs
gerundaucupandī, aucupandō, aucupandumsupineaucupātum, aucupātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gratiam alicuius sibi quaerere, sequi, more strongly aucupari
to court a person's favour; to ingratiate oneself with...

aucŭpor, ātus, 1, v. dep. and
I. act. [auceps], to go bird-catching or fowling.
I. Lit.: Alio loco ut seras ac colas silvam caeduam, alio ubi aucupare, Varr. R. R. 1, 23, 5; Dig. 41, 1, 3.—Also of taking bees: spes aucupandi examina, Col. 3, 8, 8.—
II. Trop., to chase, give chase to, strive for, be on the look-out for, lie in wait for; watch for, etc. (a favorite figure in prose and poetry; in Cic. perh. twenty times; syn.: insidior, sequor): Viden scelestus ut aucupatur? how he gives chase? Plaut. Rud. 4, 4, 49: nos longis navibus tranquillitates aucupaturi eramus, Cic. Att. 6, 8, 4: tempus, id. Rosc Am. 8, 22: alicujus imbecillitatem, id. Fl. 37, 92: ut omni ex genere orationem aucuper, et omnis undique flosculos carpam atque delibem, id. Sest. 56, 119; Cic. Verr. 1, 3, 9; id. Or. 2, 7 fin.; 14, 59; 63, 256; 19, 63; id. Fin. 2, 22, 71: L. Cassio omnes ramusculos popularis aurae aucupante, id. Leg. 3, 16, 35; id. Fam. 5, 12, 6 al.: occasionem, Auct. B. Afr. 3 fin.: obtrectatione alienae scientiae famam sibi, Plin. H. N. praef. § 30; 33, 2, 8, § 32: studium populi ac favorem, Flor. 3, 13, 1: reconditas voces, Suet. Aug. 86: absentiam alicujus, Just. 29, 4: somnos, Ov. H. 13, 107.!*?
a. Act. form aucŭpo, āre, to watch for, etc.: fructus verborum aures aucupant, Enn. ap. Non. p. 467, 14: prospectum aucupo, Pac. ib.: in consilio id reges Argivom aucupant, Att. ib.: id ego aucupavi, Titinn. ib.: Paulisper mane: Aucupemus ex insidiis clanculum quam rem gerant, Plaut. As. 5, 2, 31: num quis est, Sermonem nostrum qui aucupet, id. Most. 2, 2, 42; so Sen. Herc. Oet. 483: ex insidiis aucupa, Plaut. Men. 4, 1, 12: qui aucupet me quid agam, id. Mil. 4, 2, 5: Lepide, mecastor, aucupavi, id. Truc. 5, 72.—*
b. Pass. form aucupor: Multa divulgata ac per rumorem vicissim aucupata discuntur, Lact. 5, 22.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin aucupor From auceps (“bird-catcher”) + -ō.

Descendants
  • Romanianapuca
  • Romanianapucare
  • Aromanianapuc
  • Aromanianapucari

Quick answers

What does aucupor mean in Latin?
aucupor, a verb, means “to go bird-catching or fowling; to catch or take bees; to chase, strive for”.
What are the principal parts of aucupor?
aucupor, aucupārī, aucupātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce aucupor?
In classical Latin, [ˈau̯.kʊ.pɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaːu̯.ku.por].