LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

attenuō

attenuō (present infinitive attenuāre, perfect active attenuāvī, supine attenuātum)
Classical[atˈtɛ.nu.oː]Ecclesiastical[atˈtɛː.nu.o]
attenuāte 2nd pl. pres. act. imper.

Meaning

  1. to make thin, attenuate, thin, reduce
  2. to make weak, weaken, lessen, diminish, attenuate, enfeeble

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.attenuōattenuābamattenuābōattenuāvīattenuāveramattenuāverō
attenuārō
2nd sg.attenuāsattenuābāsattenuābisattenuāvistī
attenuāstī
attenuāverās
attenuārās
attenuāveris
3rd sg.attenuatattenuābatattenuābitattenuāvitattenuāverat
attenuārat
attenuāverit
attenuārit
1st pl.attenuāmusattenuābāmusattenuābimusattenuāvimusattenuāverāmusattenuāverimus
attenuārimus
2nd pl.attenuātisattenuābātisattenuābitisattenuāvistis
attenuāstis
attenuāverātis
attenuārātis
attenuāveritis
attenuāritis
3rd pl.attenuantattenuābantattenuābuntattenuāvērunt
attenuāvēre, attenuārunt
attenuāverant
attenuārant
attenuāverint
attenuārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.attenuemattenuāremattenuāverim
attenuārim
attenuāvissem
attenuāssem
2nd sg.attenuēsattenuārēsattenuāverīsattenuāvissēs
attenuāssēs
3rd sg.attenuetattenuāretattenuāverit
attenuārit
attenuāvisset
attenuāsset
1st pl.attenuēmusattenuārēmusattenuāverīmus
attenuārīmus
attenuāvissēmus
attenuāssēmus
2nd pl.attenuētisattenuārētisattenuāverītis
attenuārītis
attenuāvissētis
attenuāssētis
3rd pl.attenuentattenuārentattenuāverint
attenuārint
attenuāvissent
attenuāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.attenuorattenuābarattenuābor
2nd sg.attenuāris
attenuāre
attenuābāris
attenuābāre
attenuāberis
attenuābere
3rd sg.attenuāturattenuābāturattenuābitur
1st pl.attenuāmurattenuābāmurattenuābimur
2nd pl.attenuāminīattenuābāminīattenuābiminī
3rd pl.attenuanturattenuābanturattenuābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.attenuerattenuārer
2nd sg.attenuēris
attenuēre
attenuārēris
attenuārēre
3rd sg.attenuēturattenuārētur
1st pl.attenuēmurattenuārēmur
2nd pl.attenuēminīattenuārēminī
3rd pl.attenuenturattenuārentur
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.attenuāattenuāre
pres. 2nd pl.attenuāteattenuāminī
fut. 2nd sg.attenuātōattenuātor
fut. 3rd sg.attenuātōattenuātor
fut. 2nd pl.attenuātōte—
fut. 3rd pl.attenuantōattenuantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveattenuāreattenuārī
perfect infinitiveattenuāvisse
attenuāsse
attenuātum esse
future infinitiveattenuātūrum esseattenuātum īrī
present participleattenuāns—
perfect participle—attenuātus
attenuāta, attenuātā, attenuātae, attenuātam, attenuātārum, attenuātās, attenuātī, attenuātōrum, attenuātōs
future participleattenuātūrus
attenuātūra, attenuātūrā, attenuātūrae, attenuātūram, attenuātūrārum, attenuātūrās, attenuātūre, attenuātūrī, attenuātūrīs, attenuātūrō, attenuātūrōrum, attenuātūrōs, attenuātūrum
attenuandus
attenuanda, attenuandā, attenuandae, attenuandam, attenuandārum, attenuandās, attenuande, attenuandīs, attenuandōrum, attenuandōs
gerundattenuandī, attenuandō, attenuandumsupineattenuātum, attenuātū

at-tĕnŭo (adt-, Lachm., Merk., Weissenb.; att-, Kayser, K. and H., L. Müller), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make thin or weak; to thin, attenuate; to weaken, enfeeble; to lessen, diminish.
I. Lit.: aëna Signa manus dextras ostendunt adtenuari Saepe salutantūm tactu, * Lucr. 1, 317 (cf.: attritum mentum, Cic. Verr. 2, 4, 43): bellum (servile) exspectatione Pompeii attenuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac sepultum, Cic. Imp. Pomp. 11, 30: legio proeliis attenuata, Caes. B. C. 3, 89: diutino morbo viribus admodum adtenuatis, Liv. 39, 49; 25, 11: fame attenuari, Vulg. Job, 18, 12; ib. Jer. 14, 18: macie attenuari, ib. 2 Reg. 13, 4: sortes adtenuatae, diminished, Liv. 21, 62: foliorum exilitate usque in fila attenuatā, Plin. 21, 6, 16, § 30: (lingua) attenuans lambendo cutem homines, id. 11, 37, 65, § 172 al.: Non falx attenuat frondatorum arboris umbram, Cat. 64, 41: adtenuant juvenum vigilatae corpora noctes, Ov. A. A. 1, 735 (cf. infra, P. a.): patrias opes, id. M. 8, 844; so id. P. 4, 5, 38.—
II. Trop.: curas lyrā, Ov. Tr. 4, 1, 16; 4, 6, 18: luctus, Albin. ad Liv. 342: insignem attenuat deus, brings low, abases, Hor. C. 1, 34, 13: attenuabit omnes deos terrae, Vulg. Soph. 2, 11: hujusmodi partes sunt virtutis amplificandae, si suadebimus; attenuandae, si ab his dehortabimur, Auct. ad. Her. 3, 3, 6: attenuabitur gloria Jacob, Vulg. Isa. 17, 4.—Hence, attĕnŭātus (adt-), a, um, P. a., enfeebled, weakened, reduced, weak.
I. Lit.: adtenuatus amore, Ov. M. 3, 489: continuatione laborum, August. ap. Suet. Tib. 21: fortuna rei familiaris attenuatissima, Auct. ad Her. 4, 41: voce paululum attenuatā, with a voice a little suppressed, id. ib. 3, 14: acuta atque attenuata nimis acclamatio, id. ib. 12, 21.—Comp. not in use. —Sup.: fortunae familiares attenuatissimae, Auct. ad Her. 4, 41, 53.—
II. Trop.
A. Feeble, destitute, poor (eccl. Lat.): Siattenuatus frater tuus vendiderit etc., Vulg. Lev. 25, 25; 25, 35; 25, 47; ib. 2 Esdr. 5, 18. —
B. Esp., of discourse.
1. Shortened, brief: ipsa illa [pro Roscio] juvenilis redundantia multa habet attenuata, Cic. Or. 30, 108.—
2. Too much refined, affected: itaque ejus oratio nimiā religione attenuata doctis et attente audientibus erat illustris, hence his discourse was so delicately formed, through excessive scrupulousness, Cic. Brut. 82.—
3. Meagre, dry, without ornament: attenuata (oratio) est, quae demissa est usque ad usitatissimam puri sermonis consuetudinem, Auct. ad Her. 4, 8: attenuata verborum constructio, id. ib. 4, 10, 15.—* Adv.: at-tenuātē, simply: attenuate presseque dicere, Cic. Brut. 55, 201.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinattenuō

Proto-Indo-European *ten-der.? Proto-Indo-European *tenh₂- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *ténh₂us Proto-Italic *tən(a)us Latin tenuis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin tenuō Latin attenuō From ad- + tenuō (“make thin”).

Descendants
  • Catalanatenuar
  • Englishattenuate
  • Frenchatténuer
  • Italianattenuare
  • Portugueseatenuar
  • Romanianatenua
  • Spanishatenuar
  • Galicianatenuar

Quick answers

What does attenuō mean in Latin?
attenuō, a verb, means “to make thin, attenuate, thin, reduce; to make weak, weaken, lessen, diminish, attenuate, enfeeble”.
What are the principal parts of attenuō?
attenuō, attenuāre, attenuāvī, attenuātum (first conjugation).
How do you pronounce attenuō?
In classical Latin, [atˈtɛ.nu.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈtɛː.nu.o].
Where does attenuō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin attenuō.