LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

astipulor

astipulor (present infinitive astipulārī, perfect active astipulātus sum)
Classical[asˈtɪ.pʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[asˈtiː.pu.lor]

Meaning

  1. deponentto join in a stipulation, stipulate with
  2. deponentto agree with, support

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.astipulorastipulābarastipulābor———
2nd sg.astipulāris
astipulāre
astipulābāris
astipulābāre
astipulāberis
astipulābere
———
3rd sg.astipulāturastipulābāturastipulābitur———
1st pl.astipulāmurastipulābāmurastipulābimur———
2nd pl.astipulāminīastipulābāminīastipulābiminī———
3rd pl.astipulanturastipulābanturastipulābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.astipulerastipulārer——
2nd sg.astipulēris
astipulēre
astipulārēris
astipulārēre
——
3rd sg.astipulēturastipulārētur——
1st pl.astipulēmurastipulārēmur——
2nd pl.astipulēminīastipulārēminī——
3rd pl.astipulenturastipulārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.astipulāre—
pres. 2nd pl.astipulāminī—
fut. 2nd sg.astipulātor—
fut. 3rd sg.astipulātor—
fut. 3rd pl.astipulantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveastipulārī—
perfect infinitiveastipulātum esse—
future infinitiveastipulātūrum esse—
present participleastipulāns—
perfect participleastipulātus
astipulāta, astipulātā, astipulātae, astipulātam, astipulātārum, astipulātās, astipulāte, astipulātī, astipulātīs, astipulātō, astipulātōrum, astipulātōs
—
future participleastipulātūrus
astipulātūra, astipulātūrā, astipulātūrae, astipulātūram, astipulātūrārum, astipulātūrās, astipulātūre, astipulātūrī, astipulātūrīs, astipulātūrō, astipulātūrōrum, astipulātūrōs, astipulātūrum
astipulandus
astipulanda, astipulandā, astipulandae, astipulandam, astipulandārum, astipulandās, astipulande, astipulandīs, astipulandōrum, astipulandōs
gerundastipulandī, astipulandō, astipulandumsupineastipulātum, astipulātū

a-stĭpŭlor (adst-, Weissenb., Jan), āri, 1, v. dep. (
I. act. adstĭpŭlo, āre, Jul. Val. Rer Gest. Alex. M 1, 18), to join in a stipulation, to stipulate with, Gai Inst. 3, 112.— Trop, to agree with one, = adsentiri: adstipulari irato consuli, Liv. 39, 5: Hellanico adstipulatur Damastes memorans, etc., Plin. 7, 48, 49, § 154.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinastipulor

Latin stipulor Latin astipulor From ad- + stipulor (“stipulate”).

Descendants
  • Englishastipulate

In English words that came into English from astipulor

  • astipulateastipulari

Quick answers

What does astipulor mean in Latin?
astipulor, a verb, means “to join in a stipulation, stipulate with; to agree with, support”.
What are the principal parts of astipulor?
astipulor, astipulārī, astipulātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce astipulor?
In classical Latin, [asˈtɪ.pʊ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈtiː.pu.lor].
Where does astipulor come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin astipulor.