LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

astipulātor

astipulātor m (genitive astipulātōris)
Classical[as.tɪ.pʊˈɫaː.tɔr]Ecclesiastical[as.ti.puˈlaː.tor]

Meaning

  1. adherent

Declension

declension
formsingularplural
nominativeastipulātor
adstipulātor
astipulātōrēs
adstipulātōrēs
genitiveastipulātōris
adstipulātōris
astipulātōrum
adstipulātōrum
dativeastipulātōrī
adstipulātōrī
astipulātōribus
adstipulātōribus
accusativeastipulātōrem
adstipulātōrem
astipulātōrēs
adstipulātōrēs
ablativeastipulātōre
adstipulātōre
astipulātōribus
adstipulātōribus
vocativeastipulātor
adstipulātor
astipulātōrēs
adstipulātōrēs

astĭpŭlātor (adst-), ōris, m. id..
I. One who joins another in a stipulation, Gai Inst. 3, 110; so id. ib. 3, 117.—Hence,
II. An assistant in a trial, in gen.: testes tot ... cum adstipulatore tuo comparabuntur? Cic. Quint. 18, 58; so id. Pis. 9.—And trop., one who assents to or agrees with: illud falsum esse et Stoici dicunt et eorum adstipulator Antiochus, Cic. Ac. 2, 21, 67: vanae opinionis, Val. Max. 7, 1 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinastipulātor

Proto-Indo-European *steyp-der. Proto-Italic *stips Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-elā Proto-Italic *stipelā Latin stipula? ▲ Proto-Italic *stipelā Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Proto-Italic *stipelāō? Latin stipulor Latin astipulor Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin astipulātor From astipulor + -tor.

Quick answers

What does astipulātor mean in Latin?
astipulātor, a noun, means “adherent”.
What is the genitive of astipulātor?
The genitive singular is astipulātōris. astipulātor is masculine, third declension.
How do you pronounce astipulātor?
In classical Latin, [as.tɪ.pʊˈɫaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [as.ti.puˈlaː.tor].
Where does astipulātor come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin astipulātor.