LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no supine stem, third person-only in the passive

assiliō

assiliō (present infinitive assilīre, perfect active assiluī)
Classical[asˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[asˈsiː.li.o]

Meaning

  1. intransitiveto spring or leap (to or upon); rush (at)
  2. intransitiveto dash (against)
  3. transitiveto assail, assault
  4. transitiveto cover (to mate with, to fuck, said chiefly of animals)

Conjugation conjugation 4 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.assiliōassiliēbamassiliamassiluīassilueramassiluerō
2nd sg.assilīsassiliēbāsassiliēsassiluistīassiluerāsassilueris
3rd sg.assilitassiliēbatassilietassiluitassilueratassiluerit
1st pl.assilīmusassiliēbāmusassiliēmusassiluimusassiluerāmusassiluerimus
2nd pl.assilītisassiliēbātisassiliētisassiluistisassiluerātisassilueritis
3rd pl.assiliuntassiliēbantassilientassiluērunt
assiluēre
assiluerantassiluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.assiliamassilīremassiluerimassiluissem
2nd sg.assiliāsassilīrēsassiluerīsassiluissēs
3rd sg.assiliatassilīretassilueritassiluisset
1st pl.assiliāmusassilīrēmusassiluerīmusassiluissēmus
2nd pl.assiliātisassilīrētisassiluerītisassiluissētis
3rd pl.assiliantassilīrentassiluerintassiluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.assiliorassiliēbarassiliar
2nd sg.assilīrisassiliēbārisassiliēris
3rd sg.assilīturassiliēbāturassiliētur
1st pl.assilīmurassiliēbāmurassiliēmur
2nd pl.—assiliēbāminīassiliēminī
3rd pl.assiliunturassiliēbanturassilientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.—assilīrer
2nd sg.assiliārisassilīrēris
3rd sg.assiliāturassilīrētur
1st pl.assiliāmurassilīrēmur
2nd pl.assiliāminīassilīrēminī
3rd pl.assilianturassilīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assilī—
pres. 2nd pl.assilīte—
fut. 2nd sg.assilītō—
fut. 3rd sg.assilītōassilītor
fut. 2nd pl.assilītōte—
fut. 3rd pl.assiliuntōassiliuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveassilīreassilīrī
perfect infinitiveassiluisse—
present participleassiliēns—
future participleassultūra
assultūrā, assultūrae, assultūram, assultūrārum, assultūrās, assultūre, assultūrī, assultūrīs, assultūrō, assultūrōrum, assultūrōs, assultūrum, assultūrus
assiliendum
assiliundum, assilienda, assiliendā, assiliendae, assiliendam, assiliendārum, assiliendās, assiliende, assiliendīs, assiliendōrum, assiliendōs, assiliendus
gerundassiliendī, assiliendō, assiliendumsupineassultum, assultū

as-sĭlĭo (ads-, Kayser; ads- and as-, Merk.), sĭlui (cf. Prisc. p. 906 P., and Jahn ad Ov. M. 11, 526), sultum, 4, v. n. 2. salio,
I. to leap or spring to or upon something.
I. Lit. (most freq. poet.): Cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis, Ov. M. 11, 526: adsiliens admissarius, Col. 6, 37, 9: torpedo adsultantes pisciculos attrahens, donec tam prope accedant, ut adsiliat, Plin. 9, 42, 67, § 143; Val. Fl. 1, 257: in ferrum, Sil. 10, 2 et saep.—Poet. freq. of water, to leap or dash against or upon a thing (cf. 2. salio): tactumque vereri Assilientis aquae, Ov. M. 6, 107, and id. F. 5, 612: Adsiliunt fluctus, id. ib. 3, 591: (insulae) quas spumifer adsilit Aegon, Stat. Th. 5, 56 al.—
II. Trop.: nam neque adsiliendum statim est ad genus illud orationis, to jump to, * Cic. de Or. 2, 53, 213; Sen. Contr. 5 praef.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassiliō

Latin saliō Latin assiliō From ad- (“towards”) + saliō (“to jump”).

Quick answers

What does assiliō mean in Latin?
assiliō, a verb, means “to spring or leap (to or upon); rush (at); to dash (against)”.
What are the principal parts of assiliō?
assiliō, assilīre, assiluī (fourth conjugation, no supine stem, third person-only in the passive).
How do you pronounce assiliō?
In classical Latin, [asˈsɪ.li.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈsiː.li.o].
Where does assiliō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assiliō.