verbfirst conjugation, third person-only in the passive
assultō
assultō (present infinitive assultāre, perfect active assultāvī, supine assultātum)
Classical[asˈsʊɫ.toː]Ecclesiastical[asˈsul.to]
Meaning
- intransitivewith dativeto jump or leap to, towards or upon
- intransitivewith dativeto attack, assault, assail
- transitiveto attack, assault, assail
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assultō | assultābam | assultābō | assultāvī | assultāveram | assultāverō |
| 2nd sg. | assultās | assultābās | assultābis | assultāvistī | assultāverās | assultāveris |
| 3rd sg. | assultat | assultābat | assultābit | assultāvit | assultāverat | assultāverit |
| 1st pl. | assultāmus | assultābāmus | assultābimus | assultāvimus | assultāverāmus | assultāverimus |
| 2nd pl. | assultātis | assultābātis | assultābitis | assultāvistis | assultāverātis | assultāveritis |
| 3rd pl. | assultant | assultābant | assultābunt | assultāvērunt assultāvēre | assultāverant | assultāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assultem | assultārem | assultāverim | assultāvissem |
| 2nd sg. | assultēs | assultārēs | assultāverīs | assultāvissēs |
| 3rd sg. | assultet | assultāret | assultāverit | assultāvisset |
| 1st pl. | assultēmus | assultārēmus | assultāverīmus | assultāvissēmus |
| 2nd pl. | assultētis | assultārētis | assultāverītis | assultāvissētis |
| 3rd pl. | assultent | assultārent | assultāverint | assultāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | assultātur | assultābātur | assultābitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | assultantur | assultābantur | assultābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | assultētur | assultārētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | assultentur | assultārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | assultā | — |
| pres. 2nd pl. | assultāte | — |
| fut. 2nd sg. | assultātō | — |
| fut. 3rd sg. | assultātō | assultātor |
| fut. 2nd pl. | assultātōte | — |
| fut. 3rd pl. | assultantō | assultantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | assultāre | assultārī |
| perfect infinitive | assultāvisse | assultātum esse |
| future infinitive | assultātūrum esse | assultātum īrī |
| present participle | assultāns | — |
| perfect participle | — | assultātum assultāta, assultātā, assultātae, assultātam, assultātārum, assultātās, assultātī, assultātōrum, assultātōs, assultātus |
| future participle | assultātūrus assultātūra, assultātūrā, assultātūrae, assultātūram, assultātūrārum, assultātūrās, assultātūre, assultātūrī, assultātūrīs, assultātūrō, assultātūrōrum, assultātūrōs, assultātūrum | assultandum assultanda, assultandā, assultandae, assultandam, assultandārum, assultandās, assultande, assultandīs, assultandōrum, assultandōs, assultandus |
gerundassultandī, assultandō, assultandumsupineassultātum, assultātū
assulto (ads-, Halm, Jan), āvi, ātum, 1,
I. v. freq. [id.], to jump or leap to a place, to jump or leap; constr. absol., with dat. or acc. (only post-Aug.).
I. In gen.:
(canis elephanto) adsultans, Plin. 8, 40, 61, § 150: feminae pellibus accinctae adsultabant, ut sacrificantes Bacchae, Tac. A. 11, 31.—II. Esp., of warlike operations, to attack, assault:
tertiā vigiliā adsultatum est castris, Tac. A. 2, 13: telis adsultantes, id. ib. 12, 35: adsultare ex diverso Tiridates, id. ib. 13, 40: adsultante per campos equite, id. H. 4, 22: latera adsultare, id. A. 1, 51: portarum moras frenis et hastis, Stat. Th. 4, 243; Sil. 7, 401.—III. Transf., of things:
duo montes crepitu maximo adsultantes, Plin. 2, 83, 85, § 199.Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin assultō From assiliō (“leap or spring to or upon”) + -tō.