noun · femininethird declension
appāritiō
appāritiō f (genitive appāritiōnis)
Classical[ap.paːˈrɪ.ti.oː]Ecclesiastical[ap.paˈrit.t͡si.o]
Meaning
- service, attendance
- broadlyservants, domestics
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | appāritiō | appāritiōnēs |
| genitive | appāritiōnis | appāritiōnum |
| dative | appāritiōnī | appāritiōnibus |
| accusative | appāritiōnem | appāritiōnēs |
| ablative | appāritiōne | appāritiōnibus |
| vocative | appāritiō | appāritiōnēs |
appārĭtĭo (adp-), ōnis, f. appareo, III..
I. A serving, service, attendance:
in longā adparitione singularem fidem cognovi, Cic. Fam. 13, 54; so Aug. Ep. 75.—II. Meton., household, domestics, servants:
ex necessariis adparitionibus, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 4; so Dig. 4, 2, 23; Amm. 15, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
appāritiō (adp-) ōnis, f
appareo, a serving, service, attendance: longa. — Meton., plur, domestics, servants.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin appāritiō From appāreō (“appear”) + -tiō.
Descendants
- Catalanaparició
- Frenchapparition
- Italianapparizione
- Portugueseaparição
- Romanianapariție
- Spanishaparición
- Galicianaparición
In English words that came into English from appāritiō
- apparitionappāritiō