noun · femininethird declension
apparātiō
apparātiō f (genitive apparātiōnis)
Classical[ap.paˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[ap.paˈrat.t͡si.o]
Meaning
- a preparing, preparation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | apparātiō | apparātiōnēs |
| genitive | apparātiōnis | apparātiōnum |
| dative | apparātiōnī | apparātiōnibus |
| accusative | apparātiōnem | apparātiōnēs |
| ablative | apparātiōne | apparātiōnibus |
| vocative | apparātiō | apparātiōnēs |
appărātĭo (adp-), ōnis,
I. f [apparo], a preparing, preparation (rare) adparatio popularium munerum, Cic. Off. 2, 16, 56; Vitr. 2, 10.—Trop. apparatio atque artificiosa diligentia, preparation, Cic. Inv. 1, 18, so Auct. ad Her. 1, 8; cf. apparatus, P a. A.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
apparātiō (adp-) ōnis, f
apparo, a preparing: munerum.—Fig., of an orator, preparation.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinapparātiō
Proto-Indo-European *perh₃- Proto-Indo-European *pr̥h₃o- Latin *paro- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin parō Latin apparō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin apparātiō From apparō (“prepare, provide, equip”) + -tiō.