noun · femininethird declension
albēdō
albēdō f (genitive albēdinis)
Classical[aɫˈbeː.doː]Ecclesiastical[alˈbɛː.do]
Meaning
- Late Latinwhite (color)
- Late Latinwhiteness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | albēdō | albēdinēs |
| genitive | albēdinis | albēdinum |
| dative | albēdinī | albēdinibus |
| accusative | albēdinem | albēdinēs |
| ablative | albēdine | albēdinibus |
| vocative | albēdō | albēdinēs |
albēdo, ĭnis, f. id.,
I. white color, whiteness; only in eccl. Lat.; Sev. Sulp. H. Sacr. 1, 16; Cassiod. Ep. 12, 4.
Origins
- Proto-Indo-European*albʰós
- Proto-Italic*alβos
- Latinalbēdō
Proto-Indo-European *-Hōder. Latin -ēdō Latin albēdō From alb(us) (“white”) + -ēdō (abstract noun suffix).
Descendants
- Italianalbedine
- Spanishalbédine
- Catalanalbedo
- Englishalbedo
- Frenchalbédo
- Romanianalbedofrom French albédo
- GermanAlbedo
- Italianalbedo
- Portuguesealbedo
- Spanishalbedo
In English words that came into English from albēdō
- albedoalbēdō