LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive

adequitō

adequitō (present infinitive adequitāre, perfect active adequitāvī, supine adequitātum)
Classical[aˈdɛ.kʷɪ.toː]Ecclesiastical[aˈdɛː.kʷi.to]

Meaning

  1. to ride to or towards (a place), gallop up to
  2. to ride around, near to or by

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adequitōadequitābamadequitābōadequitāvīadequitāveramadequitāverō
2nd sg.adequitāsadequitābāsadequitābisadequitāvistīadequitāverāsadequitāveris
3rd sg.adequitatadequitābatadequitābitadequitāvitadequitāveratadequitāverit
1st pl.adequitāmusadequitābāmusadequitābimusadequitāvimusadequitāverāmusadequitāverimus
2nd pl.adequitātisadequitābātisadequitābitisadequitāvistisadequitāverātisadequitāveritis
3rd pl.adequitantadequitābantadequitābuntadequitāvērunt
adequitāvēre
adequitāverantadequitāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adequitemadequitāremadequitāverimadequitāvissem
2nd sg.adequitēsadequitārēsadequitāverīsadequitāvissēs
3rd sg.adequitetadequitāretadequitāveritadequitāvisset
1st pl.adequitēmusadequitārēmusadequitāverīmusadequitāvissēmus
2nd pl.adequitētisadequitārētisadequitāverītisadequitāvissētis
3rd pl.adequitentadequitārentadequitāverintadequitāvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adequitā—
pres. 2nd pl.adequitāte—
fut. 2nd sg.adequitātō—
fut. 3rd sg.adequitātō—
fut. 2nd pl.adequitātōte—
fut. 3rd pl.adequitantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadequitāre—
perfect infinitiveadequitāvisse—
future infinitiveadequitātūrum esse—
present participleadequitāns—
future participleadequitātūrus
adequitātūra, adequitātūrā, adequitātūrae, adequitātūram, adequitātūrārum, adequitātūrās, adequitātūre, adequitātūrī, adequitātūrīs, adequitātūrō, adequitātūrōrum, adequitātūrōs, adequitātūrum
—
gerundadequitandī, adequitandō, adequitandumsupineadequitātum, adequitātū

ăd-ĕquĭto, āvi, ātum, 1, v. n.
I. To ride to or toward a place, to gallop up to.—With ad: equites Ariovisti propius tumulum accedere et ad nostros adequitare, * Caes. B. G. 1, 46.—With in: in primos ordines, Curt. 7, 4, 17.—With the local adv. quo: quo tam ferociter adequitāsset, inde se fundi fugarique, Liv. 9, 22, 6. —With dat.: portis, Liv. 22, 42, 5; so, portae Collinae, Plin. 15, 18, 20, § 76: vallo, Liv. 9, 22, 4: castris, Tac. A. 6, 34.—With acc. of limit: adequitare Syracusas, Liv. 24, 31: perarmatos adequitare coepit, Curt. 4, 9, 14 (Vogel now reads here ad perarmatos).—
II. To ride near to or by: juxta aliquem, Suet. Cal. 25: vehiculo anteire aut circa adequitare, id. Aug. 64.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadequitō

Proto-Indo-European *HéHḱus Proto-Indo-European *h₁éḱwos Proto-Italic *ekwos Latin equus Proto-Indo-European *h₁ey- Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-h₁its Proto-Italic *-its Latin -es Latin eques Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin equitō Latin adequitō From ad- (“to, towards, at”) + equitō (“ride”).

Quick answers

What does adequitō mean in Latin?
adequitō, a verb, means “to ride to or towards (a place), gallop up to; to ride around, near to or by”.
What are the principal parts of adequitō?
adequitō, adequitāre, adequitāvī, adequitātum (first conjugation, no passive).
How do you pronounce adequitō?
In classical Latin, [aˈdɛ.kʷɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdɛː.kʷi.to].
Where does adequitō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adequitō.