verbfirst conjugation, no passive
adequitō
adequitō (present infinitive adequitāre, perfect active adequitāvī, supine adequitātum)
Classical[aˈdɛ.kʷɪ.toː]Ecclesiastical[aˈdɛː.kʷi.to]
Meaning
- to ride to or towards (a place), gallop up to
- to ride around, near to or by
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adequitō | adequitābam | adequitābō | adequitāvī | adequitāveram | adequitāverō |
| 2nd sg. | adequitās | adequitābās | adequitābis | adequitāvistī | adequitāverās | adequitāveris |
| 3rd sg. | adequitat | adequitābat | adequitābit | adequitāvit | adequitāverat | adequitāverit |
| 1st pl. | adequitāmus | adequitābāmus | adequitābimus | adequitāvimus | adequitāverāmus | adequitāverimus |
| 2nd pl. | adequitātis | adequitābātis | adequitābitis | adequitāvistis | adequitāverātis | adequitāveritis |
| 3rd pl. | adequitant | adequitābant | adequitābunt | adequitāvērunt adequitāvēre | adequitāverant | adequitāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adequitem | adequitārem | adequitāverim | adequitāvissem |
| 2nd sg. | adequitēs | adequitārēs | adequitāverīs | adequitāvissēs |
| 3rd sg. | adequitet | adequitāret | adequitāverit | adequitāvisset |
| 1st pl. | adequitēmus | adequitārēmus | adequitāverīmus | adequitāvissēmus |
| 2nd pl. | adequitētis | adequitārētis | adequitāverītis | adequitāvissētis |
| 3rd pl. | adequitent | adequitārent | adequitāverint | adequitāvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adequitā | — |
| pres. 2nd pl. | adequitāte | — |
| fut. 2nd sg. | adequitātō | — |
| fut. 3rd sg. | adequitātō | — |
| fut. 2nd pl. | adequitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | adequitantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adequitāre | — |
| perfect infinitive | adequitāvisse | — |
| future infinitive | adequitātūrum esse | — |
| present participle | adequitāns | — |
| future participle | adequitātūrus adequitātūra, adequitātūrā, adequitātūrae, adequitātūram, adequitātūrārum, adequitātūrās, adequitātūre, adequitātūrī, adequitātūrīs, adequitātūrō, adequitātūrōrum, adequitātūrōs, adequitātūrum | — |
gerundadequitandī, adequitandō, adequitandumsupineadequitātum, adequitātū
ăd-ĕquĭto, āvi, ātum, 1, v. n.
I. To ride to or toward a place, to gallop up to.—With ad: equites Ariovisti propius tumulum accedere et ad nostros adequitare, * Caes. B. G. 1, 46.—With in:
in primos ordines, Curt. 7, 4, 17.—With the local adv. quo: quo tam ferociter adequitāsset, inde se fundi fugarique, Liv. 9, 22, 6. —With dat.: portis, Liv. 22, 42, 5; so, portae Collinae, Plin. 15, 18, 20, § 76: vallo, Liv. 9, 22, 4: castris, Tac. A. 6, 34.—With acc. of limit: adequitare Syracusas, Liv. 24, 31: perarmatos adequitare coepit, Curt. 4, 9, 14 (Vogel now reads here ad perarmatos).— II. To ride near to or by:
juxta aliquem, Suet. Cal. 25: vehiculo anteire aut circa adequitare, id. Aug. 64.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad - equitō āvī, —, āre,
to ride to, gallop to, ride up: ad nostros, Cs.: in primos ordines, Cu.: quo, L.: portis, L.: ab suis, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadequitō
Proto-Indo-European *HéHḱus Proto-Indo-European *h₁éḱwos Proto-Italic *ekwos Latin equus Proto-Indo-European *h₁ey- Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-h₁its Proto-Italic *-its Latin -es Latin eques Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin equitō Latin adequitō From ad- (“to, towards, at”) + equitō (“ride”).