LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

abstēmius

abstēmius (feminine abstēmia, neuter abstēmium)
Classical[apˈsteː.mi.ʊs]Ecclesiastical[abˈstɛː.mi.us]

Meaning

  1. adjectiveabstaining from wine, abstemious; sober
  2. adjectivetemperate, abstinent, moderate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeabstēmiusabstēmiaabstēmium
genitiveabstēmiīabstēmiaeabstēmiī
dativeabstēmiōabstēmiaeabstēmiō
accusativeabstēmiumabstēmiamabstēmium
ablativeabstēmiōabstēmiāabstēmiō
vocativeabstēmieabstēmiaabstēmium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeabstēmiīabstēmiaeabstēmia
genitiveabstēmiōrumabstēmiārumabstēmiōrum
dativeabstēmiīsabstēmiīsabstēmiīs
accusativeabstēmiōsabstēmiāsabstēmia
ablativeabstēmiīsabstēmiīsabstēmiīs
vocativeabstēmiīabstēmiaeabstēmia

abs-tēmĭus, a, um, adj. cf. temetum and temulentus,
I. abstaining from intoxicating drinks, temperate, sober, ἄοινος.
I. Lit.: sicca atque abstemia, Lucil. ap. Non. 68, 30: mulieres, Varr. ap. Non. ib.: vina fugit gaudetque meris abstemius undis, Ov. M. 15, 323 al.—Hence,
II. In gen.: i. q. sobrius, temperate, abstinent, moderate: abstemius, herbis vivis et urticā, Hor. Ep. 1, 12, 7.—Pleon.: mulieres vini abstemiae, Plin. 22, 24, 54, § 115.—
B. In later Lat. = jejunus, who is yet fasting, has not breakfasted, Aus. Idyll. praef. 11.

Origins

From abs- + the root of tēmētum (“any intoxicating drink”) + -ius.

Descendants
  • Catalanabstemi
  • Englishabstemious
  • Italianastemio
  • Portugueseabstémio
  • Spanishabstemio
  • Galicianabstemio

Quick answers

What does abstēmius mean in Latin?
abstēmius, a adjective, means “abstaining from wine, abstemious; sober; temperate, abstinent, moderate”.
How do you pronounce abstēmius?
In classical Latin, [apˈsteː.mi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [abˈstɛː.mi.us].