LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tēmulentus

tēmulentus (feminine tēmulenta, neuter tēmulentum)
Classical[teː.mʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[te.muˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectivedrunken, intoxicated

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vīnō gravis, ēbrius
temulentus -a -um — in Aeneis, ch. 20

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetēmulentustēmulentatēmulentum
genitivetēmulentītēmulentaetēmulentī
dativetēmulentōtēmulentaetēmulentō
accusativetēmulentumtēmulentamtēmulentum
ablativetēmulentōtēmulentātēmulentō
vocativetēmulentetēmulentatēmulentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetēmulentītēmulentaetēmulenta
genitivetēmulentōrumtēmulentārumtēmulentōrum
dativetēmulentīstēmulentīstēmulentīs
accusativetēmulentōstēmulentāstēmulenta
ablativetēmulentīstēmulentīstēmulentīs
vocativetēmulentītēmulentaetēmulenta

tēmŭlentus, a, um, adj. [root tem, whence temetum; formed in analogy with vinolentus.
I. Lit., drunk, drunken, intoxicated (syn.: ebrius, vinosus): agite, exite, temulentum tollite, Nov. ap. Fest. s. v. temetum, p. 364 Müll.; Afran. ib.: mulier, Ter. And. 1, 4, 2: tempestatem impendentem tueri temulentus, Cic. Sest. 9, 20: per quam (Indiam) temulento agmine comisabundus incessit, Liv. 9, 17, 17; 33, 28, 2: ipsum offendunt temulento sopore profligatum, M. Cael. ap. Quint. 4, 2, 123: apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, Tac. H. 2, 68: temulentae reliquiae sumptuosissimae cenae, Sen. Contr. 4, 25, 4. — Comp.: putidior, temulentior, Sid. Ep. 3, 13.—Subst. plur.: tēmŭlenti, ōrum, m., Sen. Ep. 47, 4.—*
II. Transf.: caesaries ambrosiā temulenta, i. e. dripping, App. M. 5, p. 168, 22.

Origins

From the same root as tēmētum (“intoxicating drink”) + -ulentus (“full of, abounding in”).

Descendants
  • Englishtemulent
  • Italiantemulento
  • Portuguesetemulento
  • Spanishtemulento

In English words that came into English from tēmulentus

  • temulenttēmulentus
  • temulencytēmulentia
  • temulencetēmulentia

Quick answers

What does tēmulentus mean in Latin?
tēmulentus, a adjective, means “drunken, intoxicated”.
How do you pronounce tēmulentus?
In classical Latin, [teː.mʊˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [te.muˈlɛn.tus].
Which English words come from tēmulentus?
English words that go back to Latin tēmulentus include temulent, temulency and temulence.