LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, impersonal in the passive

abambulō

abambulō (present infinitive abambulāre, perfect active abambulāvī, supine abambulātum)
Classical[aˈbam.bʊ.ɫoː]Ecclesiastical[aˈbam.bu.lo]

Meaning

  1. impersonalintransitiveto go away, walk away, leave, depart
    c. 720-799 C.E., Paulus Diaconus, Epitoma Festi, 26
    Thesaurus Jurus Romini ldeoque quoties a feriis abambulo, nunquam solus aut quiesco aut ambulo

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abambulōabambulābamabambulābōabambulāvīabambulāveramabambulāverō
2nd sg.abambulāsabambulābāsabambulābisabambulāvistīabambulāverāsabambulāveris
3rd sg.abambulatabambulābatabambulābitabambulāvitabambulāveratabambulāverit
1st pl.abambulāmusabambulābāmusabambulābimusabambulāvimusabambulāverāmusabambulāverimus
2nd pl.abambulātisabambulābātisabambulābitisabambulāvistisabambulāverātisabambulāveritis
3rd pl.abambulantabambulābantabambulābuntabambulāvērunt
abambulāvēre
abambulāverantabambulāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abambulemabambulāremabambulāverimabambulāvissem
2nd sg.abambulēsabambulārēsabambulāverīsabambulāvissēs
3rd sg.abambuletabambulāretabambulāveritabambulāvisset
1st pl.abambulēmusabambulārēmusabambulāverīmusabambulāvissēmus
2nd pl.abambulētisabambulārētisabambulāverītisabambulāvissētis
3rd pl.abambulentabambulārentabambulāverintabambulāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.abambulāturabambulābāturabambulābitur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.abambulēturabambulārētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abambulā—
pres. 2nd pl.abambulāte—
fut. 2nd sg.abambulātō—
fut. 3rd sg.abambulātōabambulātor
fut. 2nd pl.abambulātōte—
fut. 3rd pl.abambulantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabambulāreabambulārī
perfect infinitiveabambulāvisseabambulātum esse
future infinitiveabambulātūrum esseabambulātum īrī
present participleabambulāns
abambulante, abambulantem, abambulantēs, abambulantī, abambulantia, abambulantibus, abambulantis, abambulantīs, abambulantium
—
perfect participle—abambulātum
future participleabambulātūrus
abambulātūra, abambulātūrā, abambulātūrae, abambulātūram, abambulātūrārum, abambulātūrās, abambulātūre, abambulātūrī, abambulātūrīs, abambulātūrō, abambulātūrōrum, abambulātūrōs, abambulātūrum
abambulandum
abambulanda, abambulandā, abambulandae, abambulandam, abambulandārum, abambulandās, abambulande, abambulandīs, abambulandōrum, abambulandōs, abambulandus
gerundabambulandī, abambulandō, abambulandumsupineabambulātum, abambulātū

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ep
  2. Proto-Indo-European*h₂epó
  3. Proto-Italic*ap
  4. Latinabambulō

Latin ab- Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts? Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂elh₂-der. Proto-Italic *alō Latin *alō Latin ambulō Latin abambulō From ab- (“from, away from”) + ambulō (“walk”).

Quick answers

What does abambulō mean in Latin?
abambulō, a verb, means “to go away, walk away, leave, depart”.
What are the principal parts of abambulō?
abambulō, abambulāre, abambulāvī, abambulātum (first conjugation, impersonal in the passive).
How do you pronounce abambulō?
In classical Latin, [aˈbam.bʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈbam.bu.lo].
Where does abambulō come from?
Proto-Indo-European *h₂ep → Proto-Indo-European *h₂epó → Proto-Italic *ap → Latin abambulō.