verbfirst conjugation, impersonal in the passive
abambulō
abambulō (present infinitive abambulāre, perfect active abambulāvī, supine abambulātum)
Classical[aˈbam.bʊ.ɫoː]Ecclesiastical[aˈbam.bu.lo]
Meaning
- impersonalintransitiveto go away, walk away, leave, depart
c. 720-799 C.E., Paulus Diaconus, Epitoma Festi, 26
Thesaurus Jurus Romini ldeoque quoties a feriis abambulo, nunquam solus aut quiesco aut ambulo
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abambulō | abambulābam | abambulābō | abambulāvī | abambulāveram | abambulāverō |
| 2nd sg. | abambulās | abambulābās | abambulābis | abambulāvistī | abambulāverās | abambulāveris |
| 3rd sg. | abambulat | abambulābat | abambulābit | abambulāvit | abambulāverat | abambulāverit |
| 1st pl. | abambulāmus | abambulābāmus | abambulābimus | abambulāvimus | abambulāverāmus | abambulāverimus |
| 2nd pl. | abambulātis | abambulābātis | abambulābitis | abambulāvistis | abambulāverātis | abambulāveritis |
| 3rd pl. | abambulant | abambulābant | abambulābunt | abambulāvērunt abambulāvēre | abambulāverant | abambulāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abambulem | abambulārem | abambulāverim | abambulāvissem |
| 2nd sg. | abambulēs | abambulārēs | abambulāverīs | abambulāvissēs |
| 3rd sg. | abambulet | abambulāret | abambulāverit | abambulāvisset |
| 1st pl. | abambulēmus | abambulārēmus | abambulāverīmus | abambulāvissēmus |
| 2nd pl. | abambulētis | abambulārētis | abambulāverītis | abambulāvissētis |
| 3rd pl. | abambulent | abambulārent | abambulāverint | abambulāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | abambulātur | abambulābātur | abambulābitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | abambulētur | abambulārētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abambulā | — |
| pres. 2nd pl. | abambulāte | — |
| fut. 2nd sg. | abambulātō | — |
| fut. 3rd sg. | abambulātō | abambulātor |
| fut. 2nd pl. | abambulātōte | — |
| fut. 3rd pl. | abambulantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abambulāre | abambulārī |
| perfect infinitive | abambulāvisse | abambulātum esse |
| future infinitive | abambulātūrum esse | abambulātum īrī |
| present participle | abambulāns abambulante, abambulantem, abambulantēs, abambulantī, abambulantia, abambulantibus, abambulantis, abambulantīs, abambulantium | — |
| perfect participle | — | abambulātum |
| future participle | abambulātūrus abambulātūra, abambulātūrā, abambulātūrae, abambulātūram, abambulātūrārum, abambulātūrās, abambulātūre, abambulātūrī, abambulātūrīs, abambulātūrō, abambulātūrōrum, abambulātūrōs, abambulātūrum | abambulandum abambulanda, abambulandā, abambulandae, abambulandam, abambulandārum, abambulandās, abambulande, abambulandīs, abambulandōrum, abambulandōs, abambulandus |
gerundabambulandī, abambulandō, abambulandumsupineabambulātum, abambulātū
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabambulō
Latin ab- Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts? Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂elh₂-der. Proto-Italic *alō Latin *alō Latin ambulō Latin abambulō From ab- (“from, away from”) + ambulō (“walk”).