LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

vulnerātiō

vulnerātiō f (genitive vulnerātiōnis)

Meaning

  1. wound, wounding
  2. injury

Declension

declension
formsingularplural
nominativevulnerātiō
volnerātiō
vulnerātiōnēs
volnerātiōnēs
genitivevulnerātiōnis
volnerātiōnis
vulnerātiōnum
volnerātiōnum
dativevulnerātiōnī
volnerātiōnī
vulnerātiōnibus
volnerātiōnibus
accusativevulnerātiōnem
volnerātiōnem
vulnerātiōnēs
volnerātiōnēs
ablativevulnerātiōne
volnerātiōne
vulnerātiōnibus
volnerātiōnibus
vocativevulnerātiō
volnerātiō
vulnerātiōnēs
volnerātiōnēs

vulnĕrātĭo (voln-), ōnis, f. vulnero,
I. a wounding, wound.
I. Lit., Cic. Caecin. 16, 47; Hirt. B. G. 8, 47; Cael. Aur. Tard. 2, 1, 27.—
II. Trop., an injuring, injury: famae, salutis, Cic. Pis. 20, 47.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vulnerō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin vulnerātiō From vulnerō + -tiō.

In English words that came into English from vulnerātiō

  • vulnerationvulnerātiō

Quick answers

What does vulnerātiō mean in Latin?
vulnerātiō, a noun, means “wound, wounding; injury”.
What is the genitive of vulnerātiō?
The genitive singular is vulnerātiōnis. vulnerātiō is feminine, third declension.