adjectivefirst/second-declension adjective
vulnificus
vulnificus (feminine vulnifica, neuter vulnificum)
Classical[wʊɫˈnɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[vulˈniː.fi.kus]
Meaning
- adjectivewounding (causing wounds)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vulnificus | vulnifica | vulnificum |
| genitive | vulnificī | vulnificae | vulnificī |
| dative | vulnificō | vulnificae | vulnificō |
| accusative | vulnificum | vulnificam | vulnificum |
| ablative | vulnificō | vulnificā | vulnificō |
| vocative | vulnifice | vulnifica | vulnificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vulnificī | vulnificae | vulnifica |
| genitive | vulnificōrum | vulnificārum | vulnificōrum |
| dative | vulnificīs | vulnificīs | vulnificīs |
| accusative | vulnificōs | vulnificās | vulnifica |
| ablative | vulnificīs | vulnificīs | vulnificīs |
| vocative | vulnificī | vulnificae | vulnifica |
vulnĭfĭcus (voln-), a, um, adj. vulnus-facio,
I. wound-making, wound-inflicting, wounding (poet.):
sus, Ov. M. 8, 359: telum, id. ib. 2, 504: chalybs, Verg. A. 8, 446: plumbum (i. e. caestus), Val. Fl. 1, 420: Apollo, Mart. Cap. 1, § 13.Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin vulnificus From vulnus + -ficus.
Descendants
- TranslingualVibrio vulnificus