LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

violentus

violentus (feminine violenta, neuter violentum, superlative violentissimus, adverb violenter)
Classical[wi.ɔˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[vi.oˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectiveforcible, violent, vehement
    tempestās violentaa violent storm
  2. adjectiveimpetuous; boisterous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeviolentusviolentaviolentum
genitiveviolentīviolentaeviolentī
dativeviolentōviolentaeviolentō
accusativeviolentumviolentamviolentum
ablativeviolentōviolentāviolentō
vocativeviolenteviolentaviolentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeviolentīviolentaeviolenta
genitiveviolentōrumviolentārumviolentōrum
dativeviolentīsviolentīsviolentīs
accusativeviolentōsviolentāsviolenta
ablativeviolentīsviolentīsviolentīs
vocativeviolentīviolentaeviolenta

vĭŏlentus, a, um, adj. vis,
I. forcible, violent, vehement, impetuous, boisterous (class.): ubi id rescivit factum frater violentissimus, Ter. Eun. 5, 4, 32: homo vehemens et violentus, Cic. Phil. 5, 7, 19: quamvis sis, ut es, violentus et furens, id. ib. 2, 28, 68: tyrannus saevissimus et violentissimus in suos, Liv. 34, 32, 3: censores, id. 9, 34, 3: ingenium, id. 1, 46, 5; cf.: Piso ingenio violentus, Tac. A. 2, 43: faciē violenta Corinna est, Ov. Am. 2, 17, 7: violentus in armis, id. P. 4, 6, 35: viri vis, Lucr. 5, 964: vis leonum, id. 3, 296: Lucania bellum Incuteret violenta, Hor. S. 2, 1, 39: ventus, Lucr. 5, 1226: turbo, id. 5, 217; 5, 368; 5, 1231: violentior Eurus, Verg. G. 2, 107: violentior amnis, id. ib. 4, 373: violentissimae tempestates, Cic. Clu. 49, 138: violentissimus caeli status, Col. 5, 5, 17: duae res violentissimae, ferrum et ignis, Plin. 37, 4, 15, § 59: opes, Cic. Phil. 1, 12, 29: verba, Ov. M. 3, 717: imperium, Liv. 45, 12, 6: mors infantibus, Sen. Troad. 1172: nimis violentum est, nulla esse dicere, i. e. it is unreasonable, it is going too far, Cic. Fin. 5, 24, 72.—Adv. does not occur.

Origins

By surface analysis, violō (“to violate, disturb”) + -entus (“full of, abounding in”).

Descendants
  • Catalanviolent
  • Italianviolento
  • Occitanviolent
  • Englishviolentfrom Old French violent
  • Frenchviolentfrom Old French violent
  • Portugueseviolento
  • Romanianviolent
  • Spanishviolento
  • Galicianviolento

Quick answers

What does violentus mean in Latin?
violentus, a adjective, means “forcible, violent, vehement; impetuous; boisterous”.
How do you pronounce violentus?
In classical Latin, [wi.ɔˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vi.oˈlɛn.tus].