adjectivefirst/second-declension adjective
violentus
violentus (feminine violenta, neuter violentum, superlative violentissimus, adverb violenter)
Classical[wi.ɔˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[vi.oˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectiveforcible, violent, vehement
tempestās violenta
a violent storm - adjectiveimpetuous; boisterous
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vī ūtēns, saevusviolentus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 10
quī vī nimiā ūtiturviolentus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 7
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | violentus | violenta | violentum |
| genitive | violentī | violentae | violentī |
| dative | violentō | violentae | violentō |
| accusative | violentum | violentam | violentum |
| ablative | violentō | violentā | violentō |
| vocative | violente | violenta | violentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | violentī | violentae | violenta |
| genitive | violentōrum | violentārum | violentōrum |
| dative | violentīs | violentīs | violentīs |
| accusative | violentōs | violentās | violenta |
| ablative | violentīs | violentīs | violentīs |
| vocative | violentī | violentae | violenta |
vĭŏlentus, a, um, adj. vis,
I. forcible, violent, vehement, impetuous, boisterous (class.):
ubi id rescivit factum frater violentissimus, Ter. Eun. 5, 4, 32: homo vehemens et violentus, Cic. Phil. 5, 7, 19: quamvis sis, ut es, violentus et furens, id. ib. 2, 28, 68: tyrannus saevissimus et violentissimus in suos, Liv. 34, 32, 3: censores, id. 9, 34, 3: ingenium, id. 1, 46, 5; cf.: Piso ingenio violentus, Tac. A. 2, 43: faciē violenta Corinna est, Ov. Am. 2, 17, 7: violentus in armis, id. P. 4, 6, 35: viri vis, Lucr. 5, 964: vis leonum, id. 3, 296: Lucania bellum Incuteret violenta, Hor. S. 2, 1, 39: ventus, Lucr. 5, 1226: turbo, id. 5, 217; 5, 368; 5, 1231: violentior Eurus, Verg. G. 2, 107: violentior amnis, id. ib. 4, 373: violentissimae tempestates, Cic. Clu. 49, 138: violentissimus caeli status, Col. 5, 5, 17: duae res violentissimae, ferrum et ignis, Plin. 37, 4, 15, § 59: opes, Cic. Phil. 1, 12, 29: verba, Ov. M. 3, 717: imperium, Liv. 45, 12, 6: mors infantibus, Sen. Troad. 1172: nimis violentum est, nulla esse dicere, i. e. it is unreasonable, it is going too far, Cic. Fin. 5, 24, 72.—Adv. does not occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
violentus adj. with comp. and sup.
cf. vis, forcible, violent, vehement, impetuous, boisterous: frater violentissimus, T.: homo: tyrannus violentissimus in suos, L.: facie violenta est, O.: Lucania bellum Incuteret violenta, H.: nimis violentum est, nulla esse dicere, i. e. extravagant: violentior amnis, V.: violentissimis tempestatibus concitari.
Origins
By surface analysis, violō (“to violate, disturb”) + -entus (“full of, abounding in”).
Descendants
- Catalanviolent
- Italianviolento
- Occitanviolent
- Englishviolentfrom Old French violent
- Frenchviolentfrom Old French violent
- Portugueseviolento
- Romanianviolent
- Spanishviolento
- Galicianviolento