noun · femininefirst declension
violentia
violentia f (genitive violentiae)
Classical[wi.ɔˈɫɛn.ti.a]Ecclesiastical[vi.oˈlɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineviolence
- feminineaggressiveness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | violentia | violentiae |
| genitive | violentiae | violentiārum |
| dative | violentiae | violentiīs |
| accusative | violentiam | violentiās |
| ablative | violentiā | violentiīs |
| vocative | violentia | violentiae |
vĭŏlentĭa, ae, f. violentus,
I. violence, vehemence, impetuosity, ferocity (class.):
illi hanc vim appellant, quae est potius violentia, Quint. 2, 12, 11: novi hominis furorem, novi effrenatam violentiam, Cic. Phil. 12, 11, 26: vinolentorum, id. Tusc. 5, 41, 118: minis ejus ac violentiā territus, Suet. Ner. 34: gentium, ferocity, Tac. A. 2, 63: acris leonum, Lucr. 3, 741.—Of things, concr. and abstr.: vehemens vini, Lucr. 3, 482: saepe fortunae violentiam toleravisse, Sall. C. 53, 3: assidua hiemis, Col. 1, 1, 5: radii solis, Plin. 2, 16, 13, § 70: vultūs, fierceness, Ov. M. 1, 238: si dolo nihil profecerit, vi et violentiā deicere eos conatur, Lact. 3, 29, 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
violentia ae, f
violentus, violence, vehemence impetuosity, ferocity, fury: novi hominis: fortu nae, S.: voltūs, fierceness, O.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin violentia From violēns /violentus (“violent”) + -ia.
Descendants
- Catalanviolència
- Italianviolenza
- Occitanvioléncia
- Englishviolencefrom Old French violence
- Frenchviolencefrom Old French violence
- Portugueseviolência
- Romanianviolență
- Spanishviolencia
- Galicianviolencia
- Interlinguaviolentia
In English words that came into English from violentia
- violenceviolentia
- violencyviolentia