LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

validus

validus (feminine valida, neuter validum, comparative validior, superlative validissimus)
Classical[ˈwa.lɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈvaː.li.dus]
№ 816 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivestrong
  2. adjectivehealthy, well
  3. adjectiveworthy
  4. adjectivevalid

Latīnē defined in Latin in our graded readers

fortis corpore; plēnus vīrium.
validus -a -um — in Mille Verba, Corpus Hūmānum
strong
validus — in Seneca, ch. II

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Validus · Firmus · Robustus

1. Validus (from ὅλος, οὖλος), means strong, in an active sense, as able to perform something, in opp. to imbecillis, Cic. Fam. vii. 1. Plin. H. N. xiv. 21, like σθεναρός; whereas firmus and robustus, in a passive sense, as able to endure; firmum (from φράξαι, φάργνυμι), strong from an immovable position, and, consequently, stedfast, in opp. to labans, vacillans, and, for want of a corresponding adjective, to imbecillus, Cic. Fam. ix. 16. Sall. Jug. 10. Quintil. v. 10, 49, like βέβαιος; robustum (from ἐῤῥῶσθαι) through its compact nature, and its impenetrable and, consequently, durable materials, nearly in opp. to tenerum, like ῥωμαλέος and ἰσχυρός. 2. Imbecillitas denotes generally a mental, infirmitas, a bodily weakness, according to Cic. Fin. v. 45. In infirma ætate, imbecillaque mente: both are sometimes used in a mental sense, in which case imbecillitas denotes a natural weakness of the head or heart, a want of talent or of spirit; whereas infirmitas, a moral weakness of character, fickleness and uncertainty, for example: Cæs. B. G. vii. 77. Nolite stultitia ac temeritate vestra aut imbecillitate animi omnem Galliam prosternere; comp. with iv. 5. Cæsar infirmitatem Gallorum veritus, quod sunt in consiliis capiendis mobiles et rebus plerumque novis student. Or, Cic. Divin. ii. 60, with Fam. xv. 1. Or, Tac. Ann. iv. 8, with Hist. i. 9. (iv. 164.)

Salus · Sanitas · Valens · Saluber · Sanus · Salutaris

1. Salus denotes existence in general, in opp. to interitus; whereas sanitas, the health of the person existing, in opp. to ægritudo; first of the body, then, in a higher degree, of the soul. 2. Sanus and valens denote health as a temporary state, and are allied in sense with integer; whereas saluber and validus denote habitual qualities, and are allied in sense with robustus. Hence salubris oratio means a speech sound in matter, possessing original strength; sana, a temperate and discreet speech. Cic. Brut. 13. 51. Tac. Dial. 25. Plin. Ep. ix. 26. 3. Sanus and saluber represent health, merely as finding one’s self well; valens and validus, as possessing strength to act. 4. Saluber in a transitive sense means, what brings sanitas, in opp. to pestilens, like ὑγιεινός; whereas salutaris, what brings salus, in opp. to pestiferus, like σωτήριος. Cato, apud Plin. H. N. xviii. 6. Nihil salutare est nisi quod toto anno salubre. (i. 31.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevalidusvalidavalidum
genitivevalidīvalidaevalidī
dativevalidōvalidaevalidō
accusativevalidumvalidamvalidum
ablativevalidōvalidāvalidō
vocativevalidevalidavalidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevalidīvalidaevalida
genitivevalidōrumvalidārumvalidōrum
dativevalidīsvalidīsvalidīs
accusativevalidōsvalidāsvalida
ablativevalidīsvalidīsvalidīs
vocativevalidīvalidaevalida

vălĭdus, a, um, adj. valeo,
I. strong, stout, able, powerful, robust, vigorous (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cæs.; very rare in Cic.; cf. valens).
I. Lit.
A. In gen.: quasi incudem me homines octo validi caedant, Plaut. Am. 1, 1, 7: quantus et quam validus est, id. ib. 1, 1, 143: lictores, id. As. 3, 2, 29: videmus ea, quae terra gignit, corticibus et radicibus valida servari, Cic. Fin. 5, 11, 33: legiones, Lucr. 5, 1228: leo, id. 5, 985; 5, 1310: tauri, Ov. M. 7, 538; 9, 186: lacerti, Lucr. 4, 829; Ov. M. 9, 223: vires, Verg. A. 2, 50: robur pectoris, Ov. Tr. 5, 12, 11: validissima forma, Quint. 12, 10, 5: ventus, Lucr. 6, 137; 3, 509: aestus, id. 1, 300: fulmen, id. 6, 228: flumen, id. 1, 291: pontes, id. 1, 285: turres, id. 5, 1440: tormenta, id. 6, 329: bipennis, Verg. G. 4, 331: urbs valida muris, Liv. 1, 15, 4: validiores munitiones, id. 36, 17, 4; 24, 37: praesidia, id. 44, 35: robustis apta materia validissima est, the strongest, most nourishing food, Cels. 2, 18 fin. (cf. valens, A.): ptisanae usus validissimus saluberrimusque, Plin. 18, 7, 15, § 74.—With inf.: pondus sustinere valida abies, Plin. 16, 42, 81, § 222: (canis) validus servare gregem, Claud. in Eutrop. 1, 34.—
B. In partic.
1. Well in body, in good health, sound, healthy: salvus atque validus, Ter. Hec. 3, 5, 7: jamne isti abierunt, Qui me vi cogunt, ut validus insaniam? of sound body, Plaut. Men. 5, 3, 2: si, ut spero, te validum videro, Cic. Fam. 16, 4, 3: validus male filius, i. e. sickly, Hor. S. 2, 5, 45: necdum ex morbo satis validus, Liv. 3, 13, 2: color validus, healthy complexion, Plin. 20, 5, 20, § 42.—
2. Of medicines, strong, powerful, active, efficacious: medicamen, Ov. M. 15, 533; 7, 262: sucus, id. ib. 7, 316: venenum, id. ib. 7, 123; Tac. A. 13, 15 fin.: validissima faex aceti contra cerastas, Plin. 23, 2, 32, § 67.—
II. Trop., strong, mighty, powerful, effective: Jovi opulento, incluto ... valido viripotenti, Plaut. Pers. 2, 3, 1: aevi leges, Lucr. 5, 58: valida urbs et potens, Cic. Rep. 2, 2, 4: fama validissima, Tac. A. 13, 8: ducibus validiorem quam exercitu rem Romanam esse, Liv. 2, 39, 2: delecti, quibus corpus annis infirmum, ingenium sapientiā validum erat, Sall. C. 6, 6: mente minus validus quam corpore toto, Hor. Ep. 1, 8, 7: quam sit ingenio validus, Quint. 10, 1, 62: opibus, ingenio validus, Tac. H. 1, 57: vir gratiā et facundiā validus, Plin. Ep. 3, 9, 12: Tiberius spernendis rumoribus validus, Tac. A. 3, 10; 4, 37: auctor validissimus mittendi secretos nuntios, id. ib. 6, 31: ad Caesaris amicitiam validus, id. ib. 6, 8: adversus consentientis nec regem quemquam satis validum nec tyrannum fore, Liv. 34, 49, 9: cum validae tum breves vibrantesque sententiae, Quint. 10, 1, 60: validissimum genus (dicendi), id. 12, 10, 63. —With gen.: orandi validus, Tac. A. 4, 21: colonia virium et opum, id. H. 2, 19: aevi, Aur. Vict. Caes. 16 fin.—Hence, advv.
A. vălĭdē, strongly, stoutly, vehemently, mightily, powerfully, exceedingly, very, etc. (not in Cic. or Cæs.): ut valide tonuit! Plaut. Am. 5, 1, 10: quam valide tonuit, id. ib. 5, 1, 78: fluctuat valide mare, id. Rud. 2, 1, 14: ne tua vox valide valet! id. Pers. 3, 3, 22: vostra latera loris faciam valide varia uti sint, id. Ps. 1, 2, 12: amare valide coepi hinc meretricem, id. Merc. prol. 42; 48.—Comp.: validius clamare, Phaedr. 3, 16, 6: quo me validius cruciaret, Quint. 6, praef. § 8: quanto validius bonos inhibet pudor quam metus, id. 9, 2, 76: utros peccare validius putem, id. 10, 3, 12: abrogant fidem validius, Plin. 28, 2, 4, § 20: poëtae sunt molesti validius, Phaedr. 4, epil. 9.— Sup.: validissime alicui favere, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1: cupere, Plin. Ep. 9, 35, 1; 3, 15, 2.—*
2. As a reply in the affirmative, certainly, by all means, to be sure: Ca. Legirupa. Ba. Valide. Ps. Pernicies adulescentum. Ba. Acerrime, etc., Plaut. Ps. 1, 3, 130; cf. v. 110.—
B. In a contr. form, valdē, an intens. adv., strongly, vehemently, energetically, vigorously, intensely, very, very much, exceedingly (freq. and class.; cf.: graviter, multo, bene, magnopere, etc.).
(a). With verbs: quidquid volt, valde volt, Caes. ap. Cic. Att. 14, 1, 2: nunc inhibere illud tuum, quod valde mihi arriserat, vehementer displicet, Cic. Att. 13, 21, 3: epistula tua, quae me valde levavit, id. ib. 4, 7, 1: de Vergilii parte valde probo, id. ib. 13, 26, 1: alicui valde interdicere, ut, etc., id. Rep. 1, 39, 61: non valde moveri, id. ib.: hos sermones ... lacessivi numquam, sed non valde repressi, id. Fam. 3, 8, 7: litteras tuas valde exspecto, id. ib. 16, 19: ille se profecisse sciat, cui Cicero valde placebit, Quint. 10, 1, 112.—Strengthened by nimis: tu vero eum nec nimis valde umquam nec nimis saepe laudaveris, Cic. Leg. 3, 1, 1.—By tam: hoc est in vitio, dissolutionem naturae tam valde perhorrescere, Cic. Fin. 5, 11, 31: nil mihi tam valde placeat, quod, etc., Cat. 68, 77: quem tam diu tamque valde timuissent, Nep. Eum. 11, 2: de remedio non tam valde laboro, Petr. 17.—By quam: vosmet videte, quam mihi valde placuerit, Plaut. Merc. prol. 103: quam valde universi admurmuraverint, Cic. Verr. 2, 5, 16, § 41: significare quam valde probetis ea, quae, etc., Caes. ap. Cic. Att. 9, 7, C, 1.—
(b). With adjectives: magistratus valde lenes et remissi, Cic. Rep. 1, 43, 66: aetas valde longa, id. ib. 1, 37, 58: exspectatio valde magna, id. Fam. 15, 17, 3: cui me praeripere desponsam laudem, valde est iniquum, id. Har. Resp. 3, 6: homo et acutus, ut Poenus, et valde studiosus ac diligens, id. Ac. 2, 31, 98: mala valde est Bestia, Cat. 69, 7: quoties verbum verbo aut non dissimile valde quaeritur, Quint. 9, 3, 75.—With tam: quasi vero quicquam sit tam valde, quam nihil sapere, vulgare, Cic. Div. 2, 39, 81.—With quam: nam suos valde quam paucos habet, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 3.—
(g). With adverbs: insanum valde uterque deamat, Plaut. Fragm. ap. Non. 127, 26: valde vehementer et libere dicere, Cic. Att. 14, 1, 2: illud valde graviter tulerunt, id. ib. 1, 17, 8: rem valde bene gerere, id. Fam. 1, 8, 7: valde multum, id. Q. Fr. 3, 9, 9.—
b. Comp. (rare; cf. valide, supra): novit me valdius ipso, Hor. Ep. 1, 9, 6: valdius oblectat populum, id. A. P. 321.—
c. Sup.: quos valdissime diligunt, Sen. Brev. Vit. 8, 4.—*
2. As a strongly confirmative reply, yes, certainly: Ca. Meam tu amicam vendidisti? Ba. Valde, viginti minis, Plaut. Ps. 1, 3, 110.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin validus From valeō (“to be strong, to be healthy, to be worth”) + -idus.

Descendants
  • Catalanvàlid
  • Englishvalid
  • Frenchvalide
  • Germanvalid
  • Germanvalide
  • Italianvalido
  • Portugueseválido
  • Romanianvalid
  • Spanishválido
  • Friulianvalit

Quick answers

What does validus mean in Latin?
validus, a adjective, means “strong; healthy, well; worthy”.
How do you pronounce validus?
In classical Latin, [ˈwa.lɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvaː.li.dus].