valētūdō
Meaning
- state of health (usually bad unless deliberately expressed otherwise)
Valetudine prosperrima usus est.
He enjoyed excellent health. - illness
- ability, power
Latīnē defined in Latin in our graded readers
status corporisChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Æger · Ægrotus · Morbidus · Morbus · Valetudo · Invaletudo
1. Æger is the generic term for every sort of illness and uneasiness, whether mental or physical; ægrotus and morbidus indicate bodily illness: ægrotus is applied particularly to men; morbidus, to brutes: the æger feels himself ill; the ægrotus and morbidus actually are so. 2. Morbus and valetudo denote an actual illness; morbus, objectively, that which attacks men; valetudo, subjectively, the state of the sick, though this distinction was introduced by writers of the silver age; invaletudo means only an indisposition. (iv. 172.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | valētūdō | valētūdinēs valitūdinēs |
| genitive | valētūdinis valitūdinis | valētūdinum valitūdinum |
| dative | valētūdinī valitūdinī | valētūdinibus valitūdinibus |
| accusative | valētūdinem valitūdinem | valētūdinēs valitūdinēs |
| ablative | valētūdine valitūdine | valētūdinibus valitūdinibus |
| vocative | valētūdō | valētūdinēs valitūdinēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- valetudinis excusatione uti
- to excuse oneself on the score of health.
- excusare morbum, valetudinem
- to plead ill-health as an excuse for absence.
- valetudini consulere, operam dare
- to take care of one's health.
- infirma, aegra valetudine esse or uti
- to be ill, weakly.
- valetudinem (morbum) excusare (Liv. 6. 22. 7)
- to excuse oneself on the score of health.
- bona (firma, prospera) valetudine esse or uti (vid. sect. VI. 8., note uti...)
- to enjoy good health.
optimā valetudine uti, Caes. B. C. 3, 49: valetudine minus commodā uti, id. ib. 3, 62: integra, Cic. Fin. 2, 20, 47: bona, Lucr. 3, 102; Cic. Lael. 6, 20; Quint. 10, 3, 26; Cato, R. R. 141, 3: melior, Plin. 23, 7, 63, § 120: commodior, Quint. 6, 3, 77: incommoda, Cic. Att. 5, 8, 1: infirma atque etiam aegra, id. Brut. 48, 180: quam tenui aut nullā potius valetudine, id. Sen. 11, 35: adversa, Just. 41, 6: dura, Hor. S. 2, 2, 88: confirmata, Cic. Att. 10, 17, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 16, § 46; id. de Or. 1, 62, 265: ut valetudini tuae diligentissime servias, id. Q. Fr. 1, 1, 16, § 46: multum interest inter vires et bonam valetudinem, Sen. Q. N. 1, praef. 6.—Plur.: sic caecitas ferri facile possit, si non desint subsidia valetudinum, of different states of health, i. e. whatever they may be, Cic. Tusc. 5, 39, 113.—salus, sanitas): valetudo decrescit, adcrescit labor, Plaut. Curc. 2, 1, 4: valetudo (opportuna est), ut dolore careas et muneribus fungare corporis, Cic. Lael. 6, 22: cui Gratia, fama, valetudo contingat abunde, Hor. Ep. 1, 4, 10: valetudo sustentatur notitiā sui corporis et observatione, quae res aut prodesse soleant aut obesse, Cic. Off. 2, 24, 86: melior fio valetudine, quam intermissis exercitationibus amiseram, id. Fam. 9, 18, 3: id pecus valetudinis tutissimae est, Col. 7, 22: hoc cibo ... firmitatem valetudinis custodiri, Plin. 20, 5, 20, § 42; cf.: Quaque valetudo constat, nunc libera morbis, Nunc oppressa, Manil. 3, 140; cf. also Cic. de Or. 1, 62, 265.—infirmitas, imbecillitas): curatio valetudinis, Cic. Div. 2, 59, 123: gravitas valetudinis, quā tamen jam paulum videor levari, id. Fam. 6, 2, 1: affectus valetudine, Caes. B. C. 1, 31: gravis auctumnus omnem exercitum valetudine tentaverat, id. ib. 3, 2: quodam valetudinis genere tentari, Cic. Att. 11, 23, 1: quod me propter valetudinem tuam ... non vidisses, id. Fam. 4, 1, 1: quod his Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudinem causam, non maestitiam fuisse, id. Lael. 2, 8: excusatione te uti valetudinis, id. Pis. 6, 13: quibus (latere, voce) fractis aut imminutis aetate seu valetudine, Quint. 12, 11, 2: medicus quid in quoque valetudinis genere faciendum sit, docebit, id. 7, 10, 10: Blaesus novissimā valetudine conflictabatur, Plin. Ep. 2, 20, 7: major, i. e. morbus comitialis, Just. 13, 2: oculorum, Cic. Fam. 14, 4, 6: calculorum, Plin. 21, 27, 100, § 173.—Plur.: medicus regere valetudines principis solitus, Tac. A. 6, 50: valetudinibus fessi, id. H. 3, 2: quod ad febrium valitudines attinet, Plin. 23, 1, 24, § 48: graves et periculosas valetudines experiri, Suet. Aug. 81; id. Tib. 11; Vitr. 1, 4.—ii sunt constituti quasi malā valetudine animi, sanabiles tamen, Cic. Tusc. 4, 37, 80: roga bonam mentem, bonam valetudinem animi, deinde tunc corporis, Sen. Ep. 10, 4; cf.: valetudo ei neque corporis neque animi constitit, unsound state of mind, mental infirmity, Suet. Calig. 50.—Rarely without animi: qui valetudinis vitio furerent et melancholici dicerentur, Cic. Div. 1, 38, 81.—quos (Lysiae studiosi), valetudo modo bona sit, tenuitas ipsa delectat, Cic. Brut. 16, 64. —Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂welh₁-
- Proto-Indo-European*h₂wl̥h₁éh₁yeti
- Proto-Italic*walēō
- Latinvalētūdō
Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin valētūdō From valeō + -tūdō.
- Englishvaletude
- Englishvalitude
In English words that came into English from valētūdō
- valetudinarianvalētūdō
- valetudinaryvalētūdō