ūsūrpō
Meaning
- to use, take into use, make use of, employ, apply, practise, exercise, enjoy; perform, execute
- to seize, get possession of, acquire, obtain something
- to assume, appropriate or get possession of unlawfully, usurp; trespass on
- broadlyto name, call, speak or talk of, adopt, assume
Latīnē defined in Latin in our graded readers
adhibeō, ūtorChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Uti · Usurpare · Frui · Frunisci
Uti and usurpare denote the mere act of using, by which a person turns a thing to his advantage; but uti (from οἴω) a permanent use; usurpare (usui rapere) a single act of using; whereas frui and the antiquated word frunisci (from φρονεῖν), the pleasant feeling of this use, as to enjoy; frui is the primitive, frunisci the inchoative of the verb. Sen. Vit. B. 10. Tu voluptate frueris, ego utor. Flor. ii. 6. Hannibal cum victoria posset uti, frui maluit. Cic. Rosc. Am. 45, 131. Commoda, quibus utimur, lucem, qua fruimur, spiritumque, quem ducimus, a Deo nobis dari. Cic. Cat. iii. 2, 5. Quorum opera . . . assidue utor; comp. with Fin. ii. 35, 118. In ea, quam sæpe usurpabas, tranquillitate degere omnem vitam. Cic. Orat. 51, 169. Post inventa conclusio est, qua credo usuros veteres illos fuisse, si jam nota et usurpata res esset. (iii. 134.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ūsūrpō | ūsūrpābam | ūsūrpābō | ūsūrpāvī | ūsūrpāveram ūsūrpāram | ūsūrpāverō ūsūrpārō |
| 2nd sg. | ūsūrpās | ūsūrpābās | ūsūrpābis | ūsūrpāvistī ūsūrpāstī | ūsūrpāverās ūsūrpārās | ūsūrpāveris ūsūrpāris |
| 3rd sg. | ūsūrpat | ūsūrpābat | ūsūrpābit | ūsūrpāvit ūsūrpāt | ūsūrpāverat ūsūrpārat | ūsūrpāverit ūsūrpārit |
| 1st pl. | ūsūrpāmus | ūsūrpābāmus | ūsūrpābimus | ūsūrpāvimus ūsūrpāmus | ūsūrpāverāmus ūsūrpārāmus | ūsūrpāverimus ūsūrpārimus |
| 2nd pl. | ūsūrpātis | ūsūrpābātis | ūsūrpābitis | ūsūrpāvistis ūsūrpāstis | ūsūrpāverātis ūsūrpārātis | ūsūrpāveritis ūsūrpāritis |
| 3rd pl. | ūsūrpant | ūsūrpābant | ūsūrpābunt | ūsūrpāvērunt ūsūrpārunt, ūsūrpāvēre | ūsūrpāverant ūsūrpārant | ūsūrpāverint ūsūrpārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ūsūrpem | ūsūrpārem | ūsūrpāverim ūsūrpārim | ūsūrpāvissem ūsūrpāssem |
| 2nd sg. | ūsūrpēs | ūsūrpārēs | ūsūrpāverīs ūsūrpārīs | ūsūrpāvissēs ūsūrpāssēs |
| 3rd sg. | ūsūrpet | ūsūrpāret | ūsūrpāverit ūsūrpārit | ūsūrpāvisset ūsūrpāsset |
| 1st pl. | ūsūrpēmus | ūsūrpārēmus | ūsūrpāverīmus ūsūrpārīmus | ūsūrpāvissēmus ūsūrpāssēmus |
| 2nd pl. | ūsūrpētis | ūsūrpārētis | ūsūrpāverītis ūsūrpārītis | ūsūrpāvissētis ūsūrpāssētis |
| 3rd pl. | ūsūrpent | ūsūrpārent | ūsūrpāverint ūsūrpārint | ūsūrpāvissent ūsūrpāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ūsūrpor | ūsūrpābar | ūsūrpābor |
| 2nd sg. | ūsūrpāris ūsūrpāre | ūsūrpābāris ūsūrpābāre | ūsūrpāberis ūsūrpābere |
| 3rd sg. | ūsūrpātur | ūsūrpābātur | ūsūrpābitur |
| 1st pl. | ūsūrpāmur | ūsūrpābāmur | ūsūrpābimur |
| 2nd pl. | ūsūrpāminī | ūsūrpābāminī | ūsūrpābiminī |
| 3rd pl. | ūsūrpantur | ūsūrpābantur | ūsūrpābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ūsūrper | ūsūrpārer |
| 2nd sg. | ūsūrpēris ūsūrpēre | ūsūrpārēris ūsūrpārēre |
| 3rd sg. | ūsūrpētur | ūsūrpārētur |
| 1st pl. | ūsūrpēmur | ūsūrpārēmur |
| 2nd pl. | ūsūrpēminī | ūsūrpārēminī |
| 3rd pl. | ūsūrpentur | ūsūrpārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ūsūrpā | ūsūrpāre |
| pres. 2nd pl. | ūsūrpāte | ūsūrpāminī |
| fut. 2nd sg. | ūsūrpātō | ūsūrpātor |
| fut. 3rd sg. | ūsūrpātō | ūsūrpātor |
| fut. 2nd pl. | ūsūrpātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ūsūrpantō | ūsūrpantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ūsūrpāre | ūsūrpārī |
| perfect infinitive | ūsūrpāvisse ūsūrpāsse | ūsūrpātum esse |
| future infinitive | ūsūrpātūrum esse | ūsūrpātum īrī |
| present participle | ūsūrpāns | — |
| perfect participle | — | ūsūrpātus ūsūrpāta, ūsūrpātā, ūsūrpātae, ūsūrpātam, ūsūrpātārum, ūsūrpātās, ūsūrpātī, ūsūrpātōrum, ūsūrpātōs |
| future participle | ūsūrpātūrus ūsūrpātūra, ūsūrpātūrā, ūsūrpātūrae, ūsūrpātūram, ūsūrpātūrārum, ūsūrpātūrās, ūsūrpātūre, ūsūrpātūrī, ūsūrpātūrīs, ūsūrpātūrō, ūsūrpātūrōrum, ūsūrpātūrōs, ūsūrpātūrum | ūsūrpandus ūsūrpanda, ūsūrpandā, ūsūrpandae, ūsūrpandam, ūsūrpandārum, ūsūrpandās, ūsūrpande, ūsūrpandīs, ūsūrpandōrum, ūsūrpandōs |
inter novam rem verbum usurpabo vetus, Plaut. Cist. 2, 1, 29: nomen tantum virtutis usurpas: quid ipsa valeat, ignoras, Cic. Par. 2, 17: at quam crebro usurpat Et consul, et Antonius! id. Phil. 2, 28, 70; cf.: praeclare est hoc usurpatum a doctissimis, id. Par. 5, 1, 33: peregrinae condicionis homines vetuit usurpare Romana nomina, duntaxat gentilicia, Suet. Claud. 25: o barathrum! ubi nunc es? ut ego te usurpem lubens! I would occupy thee (cast myself into thee), Plaut. Bacch. 1, 2, 41: hoc genus poenae saepe in improbos cives hac in re publicā esse usurpatum recordatur, Cic. Cat. 4, 4, 7: conclusio, quā credo usuros veteres illos fuisse, si jam nota atque usurpata res esset, id. Or. 51, 169: id nunc jure imperii nostri quotannis usurpatum, Cic. Verr. 2, 5, 20, § 51; consolationes, a sapientissimis viris usurpatae, id. Fam. 5, 16, 3: paucas tribus ad usurpandam libertatem vocare, id. Agr. 2, 7, 17: officium, quod semper usurpavi, id. Lael. 2, 8: quis est, qui C. Fabricii, M'. Curii non um caritate aliquā benevolentiae memoriam usurpet? who does not cherish the memory of, id. ib. 8, 28: nec patrum nec avorum memoriā quemquam id jus usurpasse, Liv. 27, 8, 9: solita munia, Tac. H. 4, 49 fin.: modo comitatem et temperantiam, saepius violentiam ac libidines usurpans, id. A. 11, 16: otium post labores, id. ib. 14, 55: nec puduit has vestis usurpare etiam viros, Plin. 11, 23, 27, § 78: sibi quisque dominorum usurpat servitutem, Dig. 8, 6, 6, § 1.—With de: sed de hoc post erit usurpandum, cum de poëtis dicemus, Varr. L. L. 6, § 52 Müll.—Impers.: usurpatum est, it is usual, customary; with a foll. ut, Dig. 50, 13, 1, § 6: quod in quibusdam provinciis usurpatur, Co. 2, 2, 22.— nec calidos aestus tuimur, nec frigora quimus Usurpare oculis, Lucr. 1, 301: advenio ex Seleuciā, Macedoniā atque Arabiā, Quas ego neque oculis neque pedibus umquam usurpavi meis, I have never seen nor set foot in, Plaut. Trin. 4, 2, 4: aliquid sensibus, Lucr. 4, 975: unde meae usurpant aures sonitum? Plaut. Cas. 3, 5, 9.—amissam possessionem ex jure civili surculo defringendo, Cic. de Or. 3, 28, 110: nec interest is qui usurpaverit (possessionem) dominus sit, necne, Dig. 41, 3, 5: mercatores, qui de fundis fiscalibus mercari consuerunt, nullam immunitatem solvendi publici vectigalis usurpare possunt, ib. 39, 4, 9, § 8.—Abscl.: Mucium dicere solitum, lege non isse usurpatum mulierem, quae, cum Kal. Jan. apud virum matrimonii causā esse coepisset, a. d. IIII. Kal. Jan. sequentis usurpatum isset; non enim posse impleri trinoctium, quod abesse a viro usurpandi causa ex XII. tabulis deberet, because, unless absent from him at least three full days of the year, she became subject to him as his wife by prescription, Gell. 3, 2, 12 sq. Weiss (Herz. legi: non esse usurpatam mulierem); cf. Macr. S. 1, 3, 9; Serv. ad Verg. G. 1, 31; Gai Inst. 1, 111; Gell. 18, 6, 8 sq.—civitatem Romanam usurpantes securi percussit, Suet. Claud. 25: dominium totius loci, Cod. Just. 8, 10, 8: cognomina, Plin. 35, 10, 36, § 71: illicitum collegium, Dig. 47, 22, 2: cujus jus tyranni quaque usurparunt, Liv. 34, 32, 2: alienam possessionem, id. 33, 40, 5: possessionem Armeniae, Tac. A. 14, 26.—Jovem atque Junonem, reliquos, quos fratres inter se agnatosque usurpari atque appellari videmus, Cic. Univ. 11: soleo saepe ante oculos ponere idque libenter crebris usurpare sermonibus, omnis posse, etc., id. Marcell. 2, 5: Graecum verbum usurpavi, id. Phil. 1, 1, 1: admonet saepe usurpatae Dionysi tyranni vocis, quā, etc., Liv. 24, 22, 8: saepe eum usurpasse vocem, multo miserius seni exilium esse, id. 2, 40, 11: tabulata instituenda sunt: hoc enim nomine usurpant agricolae ramos truncosque prominentes, Col. 5, 6, 11: C. Laelius, is, qui Sapiens usurpatur, Cic. Off. 2, 11, 40; Vulg. Deut. 5, 11: cum hoc decere ... quod semper usurpamus in omnibus dictis et factis ..cum hoc, inquam, decere dicimus, speak of, insist on, Cic. Or. 22, 73.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From ūsus and rapiō.
- Catalanusurpar
- Englishusurp
- Frenchusurperfrom Old French usurper
- Italianusurpare
- Occitanusurpar
- Portugueseusurpar
- Romanianuzurpa
- Spanishusurparfrom Old Spanish usurpar
- Galicianusurpar
- Sicilianusurpari
In English words that came into English from ūsūrpō
- usurpūsūrpō