LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

ūmor

ūmor m (genitive ūmōris)
Classical[ˈuː.mɔr]Ecclesiastical[ˈuː.mor]

Meaning

  1. liquid, fluid, humour
  2. moisture
    Vmor abundans hoc praestabit stercori, ut, si qua insunt spinarum semina, putrefiant.4th c./5th c. AD, Palladius, Opus agriculturae 1.33.1

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeūmorūmōrēs
genitiveūmōrisūmōrum
dativeūmōrīūmōribus
accusativeūmōremūmōrēs
ablativeūmōreūmōribus
vocativeūmorūmōrēs

ūmor (not hu-), ōris, m. root ug-, found in Sanscr. uksh-, to sprinkle; Gr. ὑγρός; cf.: uva, uveo,
I. a liquid, fluid of any kind, moisture (class.): itaque et aquilonibus reliquisque frigoribus durescit umor et idem vicissim mollitur tepefactus et tabescit calore, Cic. N. D. 2, 10, 26: quin et umorem et calorem, qui est fusus in corpore, etc., id. ib. 2, 6, 18: sidera marinis terrenisque umoribus extenuatis aluntur, id. ib. 2, 16, 43: et umor allapsus extrinsecus, ut in tectoriis videmus austro, sudorem videtur imitari, id. Div. 2, 27, 58: nares umorem semper habent ad pulverem multaque alia depellenda non inutilem, id. N. D. 2, 57, 145: nimis concreti umores, id. ib. 2, 23, 59: mollis, id. ib. 3, 12, 31: ranarum et in terrā et in umore vita, Plin. 8, 31, 48, § 110: aquaï, Lucr. 1, 307: liquidus aquaï or aquarum, id. 3, 427; 1, 350 al.; Ov. Am. 2, 6, 32: pluvius, rain, Lucr. 6, 496; 6, 515: roscidus, dew, Cat. 61, 25: circumfluus, the ocean, Ov. M. 1, 30: candens lacteus, milk, Lucr. 1, 258; so, lacteus, Ov. M. 9, 358; 15, 79: Massicus Bacchi, wine, Verg. G. 2, 143; cf.: dulcis musti, id. ib. 1, 295: umor et in genas Furtim labitur, tears, Hor. C. 1, 13, 6: caret os umore loquentis, saliva, Ov. M. 6, 354; so, linguam defecerat umor, id. ib. 9, 567: saccatus corporis, urine, Lucr. 4, 1028; cf.: praefandi umoris, e corpore effluvium, Plin. 7, 51, 52, § 171; and: lyncum umor ita redditus glaciatur, id. 8, 38, 57, § 137.—
II. Meton., comic.: ego jam hic te itidem, quasi peniculus novus exurgeri solet, Ni hunc amittis, exurgebo, quicquid umoris tibi'st, Plaut. Rud. 4, 3, 70: et ego amoris aliquantum habeo umorisque meo etiam in corpore, id. Mil. 3, 1, 45.

Origins

Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin ūmor From ūmeō (“to be moist”) + -or.

Quick answers

What does ūmor mean in Latin?
ūmor, a noun, means “liquid, fluid, humour; moisture”.
What is the genitive of ūmor?
The genitive singular is ūmōris. ūmor is masculine, third declension.
How do you pronounce ūmor?
In classical Latin, [ˈuː.mɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈuː.mor].