ūmidus
Meaning
- adjectivemoist, humid, damp, dank, wet
- adjectiveformerly liquid, frozen
- adjectivefigurativelywatery, weak
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in quō aqua est; post pluviam terra ūmida est.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Udus · Uvidus · Humidus · Aquosus · Madidus
1. Uvidum and udum (ὑάς, vadum, from ὕω, uveo) denote, like ὑγρόν, the wetness which consists entirely of water or other fluid particles, whether actually, apparently, or only by hyperbole, humore constans; whereas humidum and humectum (from χυμός) is the wetness which is caused by water soaking through, humore mixtum. Senec. N. Q. ii. 25. Dicis nubes attritas edere ignem cum sint humidæ, imo udæ. Hence is udus (in opp. to sudus and solidus) used by Tertullian as synonymous with aquanus; whereas humidus (in opp. to aridus) is synonymous with aquosus, only that by aquosus is meant a separation and juxta-position of wet and dry; by humidus, a mixture and association of wet and dry; hence pratum aquosum means a meadow with ponds and puddles; pratum humidum, a meadow soaked with water. 2. Udus is only a contracted form of uvidus; humectus is distinguished from humidus only as a sort of participle. Pacuv. ap. Varr. Terra exhalabat auroram humidam, humectam. 3. Humidus, humens, refer, like moist, to the inward quality of a body; whereas madidus, madens, like μυδαλέος and dripping, only to the exterior and surface of a body, in opp. to siccus. Cic. Phil. xiv. 3. Imbuti sanguine gladii legionum exercituumque nostrorum, vel madefacti potius duobus consulum, tertio Cæsaris prœlio; for imbuere, as the causative of imbibere, refers to a humectatio, a moisture of the inner part; madefieri, to a redundatio, the cause of which lies in this, that the inner part is so over-full, that nothing further can be forced into it. (ii. 12.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūmidus | ūmida hūmida | ūmidum hūmidum |
| genitive | ūmidī hūmidī | ūmidae hūmidae | ūmidī hūmidī |
| dative | ūmidō hūmidō | ūmidae hūmidae | ūmidō hūmidō |
| accusative | ūmidum hūmidum | ūmidam hūmidam | ūmidum hūmidum |
| ablative | ūmidō hūmidō | ūmidā hūmidā | ūmidō hūmidō |
| vocative | ūmide hūmide | ūmida hūmida | ūmidum hūmidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūmidī hūmidī | ūmidae hūmidae | ūmida hūmida |
| genitive | ūmidōrum hūmidōrum | ūmidārum hūmidārum | ūmidōrum hūmidōrum |
| dative | ūmidīs hūmidīs | ūmidīs hūmidīs | ūmidīs hūmidīs |
| accusative | ūmidōs hūmidōs | ūmidās hūmidās | ūmida hūmida |
| ablative | ūmidīs hūmidīs | ūmidīs hūmidīs | ūmidīs hūmidīs |
| vocative | ūmidī hūmidī | ūmidae hūmidae | ūmida hūmida |
simplex est natura animantis, ut vel terrena sit vel ignea vel animalis vel umida, Cic. N. D. 3, 14, 34; cf.: terrena et umida, id. Tusc. 1, 17, 40: tellus, Lucr. 2, 873; so, terra, id. 6, 1100: ignem ex lignis viridibus atque umidis facere, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 45; cf.: (naves) factae subito ex umidā materiā, Caes. B. C. 1, 58: saxa, Lucr. 5, 948 sq.: linguaï templa, id. 4, 622: lumina, Ov. M. 9, 536: creta, Hor. Epod. 12, 10: quanto umidius est solum, Col. 4, 19, 2: ager uliginosus umidissimus, Varr. L. L. 5, 5, 9, § 44: umidissimum cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 133: subices, Enn. ap. Gell. 4, 17, 14: nox, Verg. A. 2, 8: dies, Quint. 11, 3, 27: nulla dies adeo est australibus umida nimbis, Ov. P. 4, 4, 1: solstitia, Verg. G. 1, 100: regna, i. e. of the river, id. ib. 4, 363: caedunt securibus umida vina, i. e. formerly liquid (now frozen), id. ib. 3, 364 Heyn.: caligo, quam circa umidi effuderant montes, Curt. 4, 12, 20: maria, Verg. A. 5, 594: mella, id. ib. 4, 486: umidiora et aquosa, App. Dogm. Plat. 1, p. 9.—As subst.: ūmĭdum, i, n. (sc. solum), a moist, wet, or damp place: castra in umido locare, Curt. 8, 4, 13: pontes et aggeres umido paludum imponere, Tac. A. 1, 61: herba in umidis nascens, Plin. 24, 11, 63, § 104: Sirius alto Defluit ab caelo mersumque per umida quaerit, i. e. the ocean, Avien. Arat. 755; cf. Cels. praef. 1.—verba, Gell. 1, 15, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin ūmidus From ūmeō (“be moist, wet or damp”) + -idus.
In English words that came into English from ūmidus
- humidhumidus
- humidityhūmiditās