LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ūmidus

ūmidus (feminine ūmida, neuter ūmidum, adverb ūmidē)
Classical[ˈuː.mɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈuː.mi.dus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivemoist, humid, damp, dank, wet
  2. adjectiveformerly liquid, frozen
  3. adjectivefigurativelywatery, weak

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in quō aqua est; post pluviam terra ūmida est.
ūmidus -a -um — in Mille Verba, Caelum et Tempestātēs

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Udus · Uvidus · Humidus · Aquosus · Madidus

1. Uvidum and udum (ὑάς, vadum, from ὕω, uveo) denote, like ὑγρόν, the wetness which consists entirely of water or other fluid particles, whether actually, apparently, or only by hyperbole, humore constans; whereas humidum and humectum (from χυμός) is the wetness which is caused by water soaking through, humore mixtum. Senec. N. Q. ii. 25. Dicis nubes attritas edere ignem cum sint humidæ, imo udæ. Hence is udus (in opp. to sudus and solidus) used by Tertullian as synonymous with aquanus; whereas humidus (in opp. to aridus) is synonymous with aquosus, only that by aquosus is meant a separation and juxta-position of wet and dry; by humidus, a mixture and association of wet and dry; hence pratum aquosum means a meadow with ponds and puddles; pratum humidum, a meadow soaked with water. 2. Udus is only a contracted form of uvidus; humectus is distinguished from humidus only as a sort of participle. Pacuv. ap. Varr. Terra exhalabat auroram humidam, humectam. 3. Humidus, humens, refer, like moist, to the inward quality of a body; whereas madidus, madens, like μυδαλέος and dripping, only to the exterior and surface of a body, in opp. to siccus. Cic. Phil. xiv. 3. Imbuti sanguine gladii legionum exercituumque nostrorum, vel madefacti potius duobus consulum, tertio Cæsaris prœlio; for imbuere, as the causative of imbibere, refers to a humectatio, a moisture of the inner part; madefieri, to a redundatio, the cause of which lies in this, that the inner part is so over-full, that nothing further can be forced into it. (ii. 12.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeūmidusūmida
hūmida
ūmidum
hūmidum
genitiveūmidī
hūmidī
ūmidae
hūmidae
ūmidī
hūmidī
dativeūmidō
hūmidō
ūmidae
hūmidae
ūmidō
hūmidō
accusativeūmidum
hūmidum
ūmidam
hūmidam
ūmidum
hūmidum
ablativeūmidō
hūmidō
ūmidā
hūmidā
ūmidō
hūmidō
vocativeūmide
hūmide
ūmida
hūmida
ūmidum
hūmidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeūmidī
hūmidī
ūmidae
hūmidae
ūmida
hūmida
genitiveūmidōrum
hūmidōrum
ūmidārum
hūmidārum
ūmidōrum
hūmidōrum
dativeūmidīs
hūmidīs
ūmidīs
hūmidīs
ūmidīs
hūmidīs
accusativeūmidōs
hūmidōs
ūmidās
hūmidās
ūmida
hūmida
ablativeūmidīs
hūmidīs
ūmidīs
hūmidīs
ūmidīs
hūmidīs
vocativeūmidī
hūmidī
ūmidae
hūmidae
ūmida
hūmida

ūmĭdus (less correctly hū-), a, um, adj. umeo.
I. Prop., moist, humid, damp, dank, wet (freq. and class.): simplex est natura animantis, ut vel terrena sit vel ignea vel animalis vel umida, Cic. N. D. 3, 14, 34; cf.: terrena et umida, id. Tusc. 1, 17, 40: tellus, Lucr. 2, 873; so, terra, id. 6, 1100: ignem ex lignis viridibus atque umidis facere, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 45; cf.: (naves) factae subito ex umidā materiā, Caes. B. C. 1, 58: saxa, Lucr. 5, 948 sq.: linguaï templa, id. 4, 622: lumina, Ov. M. 9, 536: creta, Hor. Epod. 12, 10: quanto umidius est solum, Col. 4, 19, 2: ager uliginosus umidissimus, Varr. L. L. 5, 5, 9, § 44: umidissimum cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 133: subices, Enn. ap. Gell. 4, 17, 14: nox, Verg. A. 2, 8: dies, Quint. 11, 3, 27: nulla dies adeo est australibus umida nimbis, Ov. P. 4, 4, 1: solstitia, Verg. G. 1, 100: regna, i. e. of the river, id. ib. 4, 363: caedunt securibus umida vina, i. e. formerly liquid (now frozen), id. ib. 3, 364 Heyn.: caligo, quam circa umidi effuderant montes, Curt. 4, 12, 20: maria, Verg. A. 5, 594: mella, id. ib. 4, 486: umidiora et aquosa, App. Dogm. Plat. 1, p. 9.—As subst.: ūmĭdum, i, n. (sc. solum), a moist, wet, or damp place: castra in umido locare, Curt. 8, 4, 13: pontes et aggeres umido paludum imponere, Tac. A. 1, 61: herba in umidis nascens, Plin. 24, 11, 63, § 104: Sirius alto Defluit ab caelo mersumque per umida quaerit, i. e. the ocean, Avien. Arat. 755; cf. Cels. praef. 1.—
II. Fig., watery, weak: verba, Gell. 1, 15, 1.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin ūmidus From ūmeō (“be moist, wet or damp”) + -idus.

In English words that came into English from ūmidus

  • humidhumidus
  • humidityhūmiditās

Quick answers

What does ūmidus mean in Latin?
ūmidus, a adjective, means “moist, humid, damp, dank, wet; formerly liquid, frozen; watery, weak”.
How do you pronounce ūmidus?
In classical Latin, [ˈuː.mɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈuː.mi.dus].