noun · masculinethird declension
ultor1
ultor m (genitive ultōris, feminine ultrīx)
Classical[ˈʊɫ.tɔr]Ecclesiastical[ˈul.tor]
Meaning
- masculineavenger, punisher
Exoriāre aliquis ultor.
Rise, some avenger. - masculineepithet of Mars
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī iniūriam vindicatultor -ōris (m) — in Aeneis, ch. 12
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ultor | ultōrēs |
| genitive | ultōris | ultōrum |
| dative | ultōrī | ultōribus |
| accusative | ultōrem | ultōrēs |
| ablative | ultōre | ultōribus |
| vocative | ultor | ultōrēs |
ultor, ōris, m. ulciscor,
I. a punisher, avenger, revenger.
I. In gen. (class.):
conjurationis investigator atque ultor, Cic. Sull. 30, 85: Publius nostrarum injuriarum ultor, id. Brut. 77, 268; id. Pis. 10, 23: exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor, Verg. A. 4, 625.—Attributively, Ov. Ib. 340: deus ultor = Anteros, id. M. 14, 750: ultores dii, Tac. H. 4, 57: ultore ferro, Just. 4, 18, 5: ultores ignes, Prop. 4, 1, 115; Sil. 2, 495.—II. Ultor, a surname of Mars, the Avenger, Ov. F. 5, 577; Tac. A. 3, 18; Suet. Aug. 21; 29; id. Calig. 24 fin.; Inscr. Grut. 121, 9; 232 med.; 317, 8.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ūltor ōris, f
cf. ulciscor, a punisher, avenger, revenger : coniurationis ultor: Exoriare aliquis nostris ex ossibus ultor, V.: deus ultor, i. e. Anteros, O.—As a surname of Mars, the Avenger , O.
Origins
From ultus (“avenged”, past participle of ulcīscor) + -tor (“-er”, agent noun suffix).
Descendants
- Italianultore
- Spanishultor