LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension defective adjective (feminine-only when singular, feminine or neuter when plural)

ultrīx1

ultrīx (feminine ultrīx)
Classical[ˈʊɫ.triːks]Ecclesiastical[ˈul.triks]

Meaning

  1. adjectivedefectiveavenging
    [...] cum fugit, ultrīcēsque sedent in līmine Dīrae.… when [Orestes] flees, and the avenging Dirae await him at the doorway.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.473
    Premit undique lentum turba deum frendens et tela ultricia poscit,2004 translation by D. R. Shackleton Bailey From all hands the crowd of deities urge their tardy chief, gnashing their teeth and demanding weapons of vengeance, nor does his cowed consort dare longer to obstruct the Fates.c. 45 CE – 96 CE, Statius, Thebais 10.911

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominative—ultrīx—
genitive—ultrīcis—
dative—ultrīcī—
accusative—ultrīcem—
ablative—ultrīce
ultrīcī
—
vocative—ultrīx—
plural
formmasculinefeminineneuter
nominative—ultrīcēsultrīcia
genitive—ultrīciumultrīcium
dative—ultrīcibusultrīcibus
accusative—ultrīcēsultrīcia
ablative—ultrīcibusultrīcibus
vocative—ultrīcēsultrīcia

ultrix, īcis, adj. ultor,
I. avenging, vengeful.
I. Adj. (poet.): ultricesque sedent in limine Dirae, the avenging goddesses, i. e. the Furies, Verg. A. 4, 473; cf. Furiae, Claud. Ep. 1, 14; and, deae, Sen. Med. 967: Curae, Verg. A. 6, 274: dextra, Sen. Herc. Fur. 895: irae, Claud. III. Cons. Hon. 104: rotae, id. Laud. Stil. 1, 98.—In neutr. plur.: ultricia bella, Sil. 2, 423: tela ultricia, Stat. Th. 10, 911.—*
II. Subst., she that avenges, an avenger: ultrix afflictae civitatis, Cic. Dom. 43, 112 (dub.; B. and K. victrix).

Origins

From ulcīscor, ultum (“to avenge”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

noun · femininethird declension
ultrīx2
ultrīx f (genitive ultrīcis, masculine ultor)
Classical[ˈʊɫ.triːks]Ecclesiastical[ˈul.triks]

Meaning

  1. avengeress, avenger, punisher (female)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeultrīxultrīcēs
genitiveultrīcisultrīcum
dativeultrīcīultrīcibus
accusativeultrīcemultrīcēs
ablativeultrīceultrīcibus
vocativeultrīxultrīcēs

Origins

From ulcīscor, ultum (“to avenge”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

Descendants
  • Italianultrice
  • Spanishultriz

Quick answers

What does ultrīx mean in Latin?
ultrīx, a adjective, means “avenging”.
How do you pronounce ultrīx?
In classical Latin, [ˈʊɫ.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈul.triks].