adjectivefirst/second-declension adjective
turgidus
turgidus (feminine turgida, neuter turgidum)
Classical[ˈtʊr.ɡɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtur.d͡ʒi.dus]
Meaning
- adjectiveturgid, swollen, inflated, distended
- adjectivebombastic, turgid
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turgidus turgidulus | turgida turgidula | turgidum turgidulum |
| genitive | turgidī turgidulī | turgidae turgidulae | turgidī turgidulī |
| dative | turgidō turgidulō | turgidae turgidulae | turgidō turgidulō |
| accusative | turgidum turgidulum | turgidam turgidulam | turgidum turgidulum |
| ablative | turgidō turgidulō | turgidā turgidulā | turgidō turgidulō |
| vocative | turgide turgidule | turgida turgidula | turgidum turgidulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turgidī turgidulī | turgidae turgidulae | turgida turgidula |
| genitive | turgidōrum turgidulōrum | turgidārum turgidulārum | turgidōrum turgidulōrum |
| dative | turgidīs turgidulīs | turgidīs turgidulīs | turgidīs turgidulīs |
| accusative | turgidōs turgidulōs | turgidās turgidulās | turgida turgidula |
| ablative | turgidīs turgidulīs | turgidīs turgidulīs | turgidīs turgidulīs |
| vocative | turgidī turgidulī | turgidae turgidulae | turgida turgidula |
turgĭdus, a, um, adj. turgeo,
I. swollen, inflated, distended, turgid (class.; syn. tumidus).
I. Lit.:
membrum tumidum ac turgidum, Cic. Tusc. 3, 9, 19: oculi, Plaut. Mil. 4, 3, 15: labra, Mart. 6, 39, 8: venter, App. M. 6, p. 176, 40; cf.: aqua subter cutem fusa turgidus, Plin. 7, 45, 46, § 148: haedus, Cui frons turgida cornibus, Hor. C. 3, 13, 4: loca semine, Lucr. 4, 1034: mare, Hor. C. 1, 3, 19; cf.: fluvii hibernā nive, id. ib. 4, 12, 4: vento vela, id. ib. 2, 10, 24; Ov. Am. 2, 11, 42: (femina), i. e. pregnant, id. A. A. 2, 661.—II. Trop., of speech, inflated, turgid (very rare):
oratio, Petr. 2, 6: Alpinus, Hor. S. 1, 10, 36: alto fastu, Claud. Laud. Stil. 2, 158.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turgidus adj.
turgeo, swollen, inflated, distended, turgid : membrum: haedus, Cui frons turgida cornibus, H.: (femina), i. e. pregnant , O.— Fig., of speech, inflated, turgid : Alpinus, H.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin turgidus From turgeō (“swell out”) + -idus.
Descendants
- Catalantúrgid
- Englishturgid
- Frenchturgide
- Italianturgido
- Portuguesetúrgido
- Spanishtúrgido
- Galiciantúrxido
In English words that came into English from turgidus
- turgidturgidus