adjectivefirst/second-declension adjective
turbidus
turbidus (feminine turbida, neuter turbidum, comparative turbidior, superlative turbidissimus)
Classical[ˈtʊr.bɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtur.bi.dus]
turbide sg. voc. m.Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectivewild, stormy
- adjectivemuddy, turbid
- adjectivemurky, foggy, clouded, opaque
- adjectivetroubled
- adjectiveunruly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mare turbidum flūctūs magnōs et undās saevās habet.turbidus -a -um — in Mille Verba, Mare et Nāvēs
sine ōrdine, turbātusturbidus -a -um — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 14
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turbidus | turbida | turbidum |
| genitive | turbidī | turbidae | turbidī |
| dative | turbidō | turbidae | turbidō |
| accusative | turbidum | turbidam | turbidum |
| ablative | turbidō | turbidā | turbidō |
| vocative | turbide | turbida | turbidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turbidī | turbidae | turbida |
| genitive | turbidōrum | turbidārum | turbidōrum |
| dative | turbidīs | turbidīs | turbidīs |
| accusative | turbidōs | turbidās | turbida |
| ablative | turbidīs | turbidīs | turbidīs |
| vocative | turbidī | turbidae | turbida |
turbĭdus, a, um, adj. turba,
I. full of confusion or disorder, wild, confused, disordered (class.; cf.: agitatus, tumultuosus).
I. Lit.:
turbida tempestas heri fuit, wild, stormy, Plaut. Rud. 4, 3, 3: tempestas, Lucr. 4, 169; 6, 376; Cic. Inv 1, 3, 4; Caes. B. C. 2, 22; Suet. Calig. 15: tempestas telorum, Verg. A. 12, 283: Auster, Hor. C. 3, 3, 5: aequora ponti, Lucr. 5, 1000: scaturiges, Liv. 44, 33, 3: nubila, Verg. A. 4, 245: caelum inmite ac turbidum, Plin. Ep. 8, 17, 1: imber, Verg. A. 12, 685: caligine atrā Pulvis, id. ib. 11, 876: coma, Ov. H. 10, 16: freta ventis Turbida, id. ib. 17 (18), 7.—B. In partic., of fluids, troubled, thick, muddy, turbid:
aqua, Cic. Tusc. 5, 34, 97: torrentes, Quint. 12, 10, 19: turbidus caeno gurges, Verg. A. 6, 296: auro turbidus Hermus, id. G. 2, 137.—II. Trop., troubled, disordered, disturbed, perplexed, violent, boisterous, turbulent, vehement:
mens, quae omni turbido motu semper vacet, Cic. Tusc. 1, 33, 80: turbidi animorum, concitatique motus, id. ib. 4, 15, 34: mores, Plaut. Trin. 2, 2, 18: ingenium, Tac. A. 14, 59: Venulo adversum se turbidus infert, Verg. A. 11, 742; 9, 57: turbidus et clamosus altercator, Quint. 6, 4, 15: reduxit in hiberna turbidos et nihil ausos, mutinous, seditious, Tac. A. 1, 38; so, civitas, id. H. 4, 11: ex oculis se turbidus abstulit Arruns, frightened, confused, Verg. A. 11, 814; cf. frons, Sen. Hippol. 432: acies oculi, id. Herc. Fur. 954: lumen lunae, id. Hippol. 790: puella, Ov. A. A. 3, 246: C. Caesar turbidus animi, Tac. H. 4, 48: turbidus irae, Sil. 12, 417; for which: turbidus irā, Stat. S. 3, 1, 39: turbidus ausi, Sil. 13, 214: res timida aut turbida, i. e. troubled, dangerous, perilous, Plaut. Most. 5, 1, 11; cf.: res turbidas tractare, Enn. ap. Cic. de Or. 1, 45, 199 (Trag. v. 189 Vahl.): esse in turbidis rebus, Cic. Phil. 2, 16, 39: hoc tum turbido tempore, Nep. Pelop. 4, 1.—Comp.: pectora sunt ipso turbidiora mari, Ov. Tr. 1, 11, 34: tumultuosius atque turbidius, Quint. 3, 8, 60.—Sup.: turbidissimus quisque, Tac. H. 3, 49: actiones, Quint. 1, 10, 28. —b. Neutr. absol.: si turbidissima sapienter ferebas, the most perilous or troubled circumstances, Cic. Fam. 6, 14, 3: nisi quod in turbido minus perspicuum fore putent quid agatur, in confused or troubled times, Liv. 3, 40, 10; so,
in turbido, Sen. Ep. 3, 5; Tac. H. 1, 21; Curt. 4, 3, 18.—Turbidum, adverb.: mens turbidum Laetatur, confusedly, Hor. C. 2, 19, 6.—Hence, adv.: turbĭdē, in disorder, confusedly, Cic. Tusc. 4, 10, 24; Tac. A. 3, 12; Gell. 5, 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turbidus adj. with comp. and sup.
turba, full of confusion, wild, confused, disordered : tempestas: Tempestas telorum, V.: Auster, H.: scaturiges, L.: coma, dishevelled , O.—Of liquids, troubled, thick, muddy, turbid : aqua: Turbidus caeno gurges, V.—Fig., troubled, disordered, disturbed, perplexed, violent, boisterous, turbulent, vehement : mens, quae omni turbido motu semper vacet: animorum motūs: ex oculis se turbidus abstulit Arruns, in confusion , V.: puella, O.: in turbido tempore: Pectora turbidiora mari, O.— As subst n. : turbidissima sapienter ferre, the most troubled circumstances : in turbido, in troubled times , L.—Acc adverb. : mens turbidum Laetatur, confusedly , H.
Origins
- Ancient Greek τύρβη(túrbē)bor.?
- Latinturbidus
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin turbidus From turba + -idus.
Descendants
- Englishturbid
- Frenchturbide
- Italiantorbido
- Portugueseturvo
- Portuguesetúrbido
- Spanishturbio
- Spanishtúrbido
- Catalantèrbolfrom Vulgar Latin *turbulus
- Sicilianntròbbitu
- Venetanturbio
In English words that came into English from turbidus
- turbidturbidus