LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inturbidus

inturbidus (feminine inturbida, neuter inturbidum)
Classical[ɪnˈtʊr.bɪ.dʊs]Ecclesiastical[inˈtur.bi.dus]

Meaning

  1. adjectiveundisturbed, quiet
  2. adjectivenot turbulent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinturbidusinturbidainturbidum
genitiveinturbidīinturbidaeinturbidī
dativeinturbidōinturbidaeinturbidō
accusativeinturbiduminturbidaminturbidum
ablativeinturbidōinturbidāinturbidō
vocativeinturbideinturbidainturbidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinturbidīinturbidaeinturbida
genitiveinturbidōruminturbidāruminturbidōrum
dativeinturbidīsinturbidīsinturbidīs
accusativeinturbidōsinturbidāsinturbida
ablativeinturbidīsinturbidīsinturbidīs
vocativeinturbidīinturbidaeinturbida

in-turbĭdus, a, um, adj.
I. Pass., undisturbed, quiet (Tacitean): inturbidus externis rebus annus, Tac. A. 3, 52: juventa, id. ib. 14, 22.—
II. Act., not turbulent: vir sanctus, inturbidus, Tac. H. 3, 39.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininturbidus

Latin turbidus Latin inturbidus From in- + turbidus (“disturbed”).

Quick answers

What does inturbidus mean in Latin?
inturbidus, a adjective, means “undisturbed, quiet; not turbulent”.
How do you pronounce inturbidus?
In classical Latin, [ɪnˈtʊr.bɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtur.bi.dus].
Where does inturbidus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inturbidus.