adjectivefirst/second-declension adjective
inturbidus
inturbidus (feminine inturbida, neuter inturbidum)
Classical[ɪnˈtʊr.bɪ.dʊs]Ecclesiastical[inˈtur.bi.dus]
Meaning
- adjectiveundisturbed, quiet
- adjectivenot turbulent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inturbidus | inturbida | inturbidum |
| genitive | inturbidī | inturbidae | inturbidī |
| dative | inturbidō | inturbidae | inturbidō |
| accusative | inturbidum | inturbidam | inturbidum |
| ablative | inturbidō | inturbidā | inturbidō |
| vocative | inturbide | inturbida | inturbidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inturbidī | inturbidae | inturbida |
| genitive | inturbidōrum | inturbidārum | inturbidōrum |
| dative | inturbidīs | inturbidīs | inturbidīs |
| accusative | inturbidōs | inturbidās | inturbida |
| ablative | inturbidīs | inturbidīs | inturbidīs |
| vocative | inturbidī | inturbidae | inturbida |
in-turbĭdus, a, um, adj.
I. Pass., undisturbed, quiet (Tacitean):
inturbidus externis rebus annus, Tac. A. 3, 52: juventa, id. ib. 14, 22.— II. Act., not turbulent:
vir sanctus, inturbidus, Tac. H. 3, 39.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-turbidus adj.,
undisturbed: externis rebus annus, Ta.: iuventa, Ta.—Not turbulent: vir, T.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininturbidus
Latin turbidus Latin inturbidus From in- + turbidus (“disturbed”).