adjectivefirst/second-declension adjective
trepidus
trepidus (feminine trepida, neuter trepidum)
Classical[ˈtrɛ.pɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtrɛː.pi.dus]
Meaning
- adjectivenervous, jumpy, agitated
- adjectiveperilous, alarming
- adjectivefearful, trepidatious
Latīnē defined in Latin in our graded readers
timēns et tremēnstrepidus -a -um — in Metamorphoses I, †
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trepidus | trepida | trepidum |
| genitive | trepidī | trepidae | trepidī |
| dative | trepidō | trepidae | trepidō |
| accusative | trepidum | trepidam | trepidum |
| ablative | trepidō | trepidā | trepidō |
| vocative | trepide | trepida | trepidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trepidī | trepidae | trepida |
| genitive | trepidōrum | trepidārum | trepidōrum |
| dative | trepidīs | trepidīs | trepidīs |
| accusative | trepidōs | trepidās | trepida |
| ablative | trepidīs | trepidīs | trepidīs |
| vocative | trepidī | trepidae | trepida |
trĕpĭdus, a, um, adj. root in Gr. τρέπω, to turn, put to flight; cf. Lat. torqueo (cf. Fest. p. 367 Müll.); prop. scared; hence,
I. restless, agitated, anxious, solicitous, disturbed, alarmed, in a state of trepidation, etc. (not. freq. in prose till the Aug. per.;
perh. not at all in Cic. and Cæs.): tum trepidae inter se coëunt pennisque coruscant (apes), in a hurry, Verg. G. 4, 73; so, Dido, id. A. 4, 642 Serv.: hic galeam tectis trepidus rapit, id. ib. 7, 638; 9, 233: trepidi improviso metu, Sall. J. 97, 5; cf.: curia maesta ac trepida ancipiti metu, Liv. 2, 24, 3: Romae nocturnus terror ita ex somno trepidam repente civitatem excivit, id. 8, 37, 6: trepidi formidine portas Explorant, Verg. A. 9, 169; Just. 2, 13, 9. — ( β ) With gen.: illae (apes) intus trepidae rerum per cerea castra Discurrunt, Verg. A. 12, 589: Messenii trepidi rerum suarum, Liv. 36, 31, 5; so, rerum suarum, id. 5, 11, 4: salutis, Sil. 12, 13: admirationis ac metus, Tac. A. 6, 21 fin.: tubarum, Stat. Th. 11, 325. — b. Of things:
illud (ferrum) in trepidā submersum sibilat unda, Ov. M. 12, 279 (Merkel, tepidā); cf.: et foliis undam trepidi despumat aheni, i. e. bubbling, foaming, Verg. G. 1, 296: venae, Ov. M. 6, 389: pes, id. ib. 4, 100: ōs, id. ib. 5, 231: vultus, id. ib. 4, 485: cursus, Verg. A. 4, 672: terror, Lucr. 5, 41: metus, Ov. Tr. 3, 1, 54; Plin. 2, 7, 5, § 15: tumultus belli, Lucr. 3, 846: certamen, Hor. Ep. 1, 19, 48: motus, Ov. M. 8, 606: fletus, id. ib. 4, 673: in re trepidā, in a critical situation, perilous juncture, Liv. 1, 27, 7; 4, 46, 8; 26, 5, 7; cf. in plur.: in trepidis rebus, id. 4, 17, 8; 4, 56, 8; Tib. 2, 3, 21; Hor. C. 3, 2, 5; Sil. 7, 1; cf. Sall. J. 91, 5: incerta et trepida vita, Tac. A. 14, 59; so, vita, id. ib. 4, 70 fin.: litterae, i. e. announcing danger, bringing alarming news, Curt. 7, 1, 36; so, nuntius, Just. 31, 2, 8.—Adv.: trĕpĭdē, hastily, in a state of confusion or alarm, with trepidation: trepide concursans, Phaedr. 2, 5, 2: classis trepide soluta, Liv. 22, 31, 5; so, relictis castris, id. 7, 11, 1: deserta stativa, id. 10, 12, 6: trepide anxieque certare, Suet. Ner. 23.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trepidus adj.
TARC-, restless, agitated, anxious, solicitous, disturbed, alarmed, in trepidation : Tum trepidae inter se coëunt (apes), in a hurry , V.: inproviso metu, S.: formidine, V.: (apes) trepidae rerum discurrunt, V.: Messenii trepidi rerum suarum, L.—Of things, bubbling, boiling, foaming : (ferrum) in trepidā submersum undā, O.: aënum, V.— Hurried, quick, restless : trepidae micant venae, O.: voltus, O.: cursus, V.: certamen, H.—Fig., perilous, critical, alarming : in re trepidā, at a critical juncture , L.: trepidis In rebus, H.: litterae, i. e. with alarming news , Cu.
Origins
From Proto-Indo-European *trep- (“to tremble”) + -idus. Cognate with Russian трепа́ть (trepátʹ).
Descendants
- Englishtrepid
- Italiantrepido
- Portuguesetrépido