LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

trepidus

trepidus (feminine trepida, neuter trepidum)
Classical[ˈtrɛ.pɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈtrɛː.pi.dus]

Meaning

  1. adjectivenervous, jumpy, agitated
  2. adjectiveperilous, alarming
  3. adjectivefearful, trepidatious

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetrepidustrepidatrepidum
genitivetrepidītrepidaetrepidī
dativetrepidōtrepidaetrepidō
accusativetrepidumtrepidamtrepidum
ablativetrepidōtrepidātrepidō
vocativetrepidetrepidatrepidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetrepidītrepidaetrepida
genitivetrepidōrumtrepidārumtrepidōrum
dativetrepidīstrepidīstrepidīs
accusativetrepidōstrepidāstrepida
ablativetrepidīstrepidīstrepidīs
vocativetrepidītrepidaetrepida

trĕpĭdus, a, um, adj. root in Gr. τρέπω, to turn, put to flight; cf. Lat. torqueo (cf. Fest. p. 367 Müll.); prop. scared; hence,
I. restless, agitated, anxious, solicitous, disturbed, alarmed, in a state of trepidation, etc. (not. freq. in prose till the Aug. per.; perh. not at all in Cic. and Cæs.): tum trepidae inter se coëunt pennisque coruscant (apes), in a hurry, Verg. G. 4, 73; so, Dido, id. A. 4, 642 Serv.: hic galeam tectis trepidus rapit, id. ib. 7, 638; 9, 233: trepidi improviso metu, Sall. J. 97, 5; cf.: curia maesta ac trepida ancipiti metu, Liv. 2, 24, 3: Romae nocturnus terror ita ex somno trepidam repente civitatem excivit, id. 8, 37, 6: trepidi formidine portas Explorant, Verg. A. 9, 169; Just. 2, 13, 9. — ( β ) With gen.: illae (apes) intus trepidae rerum per cerea castra Discurrunt, Verg. A. 12, 589: Messenii trepidi rerum suarum, Liv. 36, 31, 5; so, rerum suarum, id. 5, 11, 4: salutis, Sil. 12, 13: admirationis ac metus, Tac. A. 6, 21 fin.: tubarum, Stat. Th. 11, 325. —
b. Of things: illud (ferrum) in trepidā submersum sibilat unda, Ov. M. 12, 279 (Merkel, tepidā); cf.: et foliis undam trepidi despumat aheni, i. e. bubbling, foaming, Verg. G. 1, 296: venae, Ov. M. 6, 389: pes, id. ib. 4, 100: ōs, id. ib. 5, 231: vultus, id. ib. 4, 485: cursus, Verg. A. 4, 672: terror, Lucr. 5, 41: metus, Ov. Tr. 3, 1, 54; Plin. 2, 7, 5, § 15: tumultus belli, Lucr. 3, 846: certamen, Hor. Ep. 1, 19, 48: motus, Ov. M. 8, 606: fletus, id. ib. 4, 673: in re trepidā, in a critical situation, perilous juncture, Liv. 1, 27, 7; 4, 46, 8; 26, 5, 7; cf. in plur.: in trepidis rebus, id. 4, 17, 8; 4, 56, 8; Tib. 2, 3, 21; Hor. C. 3, 2, 5; Sil. 7, 1; cf. Sall. J. 91, 5: incerta et trepida vita, Tac. A. 14, 59; so, vita, id. ib. 4, 70 fin.: litterae, i. e. announcing danger, bringing alarming news, Curt. 7, 1, 36; so, nuntius, Just. 31, 2, 8.—Adv.: trĕpĭdē, hastily, in a state of confusion or alarm, with trepidation: trepide concursans, Phaedr. 2, 5, 2: classis trepide soluta, Liv. 22, 31, 5; so, relictis castris, id. 7, 11, 1: deserta stativa, id. 10, 12, 6: trepide anxieque certare, Suet. Ner. 23.

Origins

From Proto-Indo-European *trep- (“to tremble”) + -idus. Cognate with Russian трепа́ть (trepátʹ).

Descendants
  • Englishtrepid
  • Italiantrepido
  • Portuguesetrépido

Quick answers

What does trepidus mean in Latin?
trepidus, a adjective, means “nervous, jumpy, agitated; perilous, alarming; fearful, trepidatious”.
How do you pronounce trepidus?
In classical Latin, [ˈtrɛ.pɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtrɛː.pi.dus].